Sebine

Sebine
@sinbenun
“Çünkü ben Sen’in zindanına düştüğüm günden beri özgürüm..”
Hüzün, taşkınlığın setidir. Şımarıklığın önündeki bariyerdir. İsyana öykünen yüreklerin üzerine serilen ince bir tüldür. Asiyi, asalete yakınlaştırır. İnsancadır, insanidir.
Sayfa 47·Kitabı okudu
Edebiyat
“Eyvallah” diyebilende huzur vardır. “Eyvallah” diyebilende hüzün de vardır. Ve unutmamalı ki insana huzur kadar yakışan bir şey varsa o da hüzündür…
Sayfa 47·Kitabı okudu
Edebiyat
Bazen bir yâr suretinde, bazen Şems, bazen dost, bazen kardeş. İnsan öylesine sahip çıkıyor işte derdini anlayanı görünce. Ne demiş eskiler: “Ekmeğimi bölüştüm bir sofrada, talibi çok oldu. Derdimi bölüştüm bir sofrada, arkasını dönüp giden çok oldu…”
Sayfa 41·Kitabı okudu
Edebiyat
Muhabbet duyduğumuz bir gönül bulunca da kelimelerin bile ses vermesine gerek kalmaz, gözler buyur eder içeri, gönül başlar muhabbete. Dünyaya tapan iki kişi bir araya geldiğinde kavga olur. Dünya ehliyle muhabbet ehli bir araya geldiğinde kavga olmaz ama muhabbet de olmaz. Ne var ki iki muhabbet ehli bir araya gelirse ana, baba, yoldaş olurlar. Muhabbet olur, eyvallah olur. Derdimize derman olmasa da derdimize ortak bir derttaş olur. Zaten aradığımız şey dertsizlik değil ki, derdimizi anlaya bilecek biri…
Sayfa 40·Kitabı okudu
Edebiyat