Sinem Çay
@sinemcay
İngiliz Dili ve Edebiyatı
İstanbul
Istanbul
32 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu kitap Knut Hamsun'dan okuduğum ikinci kitap oldu. İlk okuduğum kitabı Açlık'tı. TÜYAP Kitap Fuarı'ndan bu kitabı alırken arkasını okumuştum ilk ve Hamsun'un diğer romanlarından daha farklı bir dille bu kitabı yazdığı söyleniyordu; bu farkı sadece Açlık'ı okumuş bir insan olarak bile anladım.
Kitabın konusu çok yaratıcı değil şahsıma göre, hatta biraz fazla hızlı geldi bana anlatım, biraz daha detaylandırılıp diyaloglar uzatılarak yazılabilirdi bence. Belki de gerçekten okurken çok zevk aldım ve bitmesini istemediğim için böyle söylüyorum... Dili çok akıcı, betimlemeler çok güzel, kısa bir kitap nasıl olsa 1 saatte okunup biter kafasında değilim artık; bazı kitaplar gerçekten çok sıkıcı ve o 1 saat bazen 10 saat gibi geliyor. Fakat bu kitapta sayfaları hızlı hızlı okuyarak, konsantre bir şekilde bitirdim.
Dediğim gibi, konusu bana göre üzerine uzun uzun düşünülerek bulunacak bir konu değil, biraz sıradan. Bu kitabı beğenme sebeplerimden biri sonunun hoşuma gitmesi. Bir de Camilla'ya fena tutuldum, ne gıcık bir karakter, Johannes daha iyi bir yaşamı hak ediyordu.
Bazı noktalarda kitap yarım kalmış gibi gelse de (mesela Johannes'in en azından çok tanınan bir yazar olmasını isterdim, ama Hamsun bu konuda ne Açlık'ta ne de Victoria'da yüzümü güldürmedi..)
Eğer okuma alışkanlığınız köreldiyse, bu kitapla tekrardan başlatabilirsiniz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çok kısa, en fazla 1 saatte bitirilebilecek bir kitap. Kitabın adından da anlaşılacağı üzere ailesiyle beraber yaşayan Ömer 8 yaşına kadarki çocukluk anılarını anlatıyor. Altını çizdiğim bazı yerler mevcut, Muallim Naci'den de okuduğum ilk kitaptı ve dilini beğendim. Ayrıca eğitim vermiş biri olarak kitapta 'şiddetle kimse eğitilmez' mesajı hoşuma gitti, keşke herkes bunun farkında olsa. Son olarak 3 puanı da Osmanlı'da geçiyor olmasından dolayı kırdım. :)
Puan vermedi
Bu kitap çok başka benim için. Bu kitabı ilk aldığımda 11 yaşımdaydım, annemin bir arkadaşı tavsiye etmişti, okuldaki Türkçe derslerimiz için içerisinde betimleme bulacağımız bir kitap alınması isteniyordu :) O yaşımda okumaya başlarken kitaba konsantre olamamıştım (doğal olarak). Bu yüzden de senelerdir kitaplığımdaydı. Bu sene zamanın geldiğini düşündüm, bence her bir kitabın okunacak yaşı ve zamanı var, o yaşıma gelmişimdir artık diyerek okumaya başladım. Konusuyla alakalı bir şeyler söylemeyeceğim, eminim yazılmıştır çünkü. Ama üslubu yavaş ve detaylı bir kitap bana göre. Mehmet Rauf'tan okuduğum ilk kitaptı ve bu kitabın asıl hızlanmaya başlayacağı yer 110. sayfadan itibaren diyebilirim. Bu kitap benim güzel olduğuna inandığım bir şeye sabırla beklememi sağladı (kitabın güzel olduğuna inancım tamdı) Buna neden inandığımı bilmiyorum, yavaş yavaş sindire sindire okumaya çalıştım ve her bir ayrıntıyı sanki kitabın içerisinde ben varmışım gibi düşünerek okudum. Eğer okunacaklar listenizde Eylül varsa mutlaka okumanızı tavsiye ederim, yoksa da eklemenizi tavsiye ederim. Türkçedeki kelimelerin bu kadar muazzam bir şekilde entegre edilerek böylesine güzel cümleler oluşturulmuş başka kaç tane kitap okursunuz bilemiyorum.
Oidipus Kolonos'ta, Oidipus Rex'ten sonra okuduğum diğer kitaptı, serinin devamı gibi düşünülebilir;çünkü Oidipus'un sürgün edilmesinden sonraki farklı bir ülkede yaşadığı zamanı anlatıyor.
Oidipus, annesi Jocasta ve babası Laios'un lanetlenmesi üzerine onların günahını çekmek zorunda kalmış bir başkarakter. (Mitolojiye göre Laios Pelops'un oğlu Khrysippos'a karşı cinsel arzu duymuş, onu kaçırmıştı ve Pelops bu yakışıksız ilişki yüzünden Laios'u lanetlemişti. Hera'nın bu yüzden Laios'a kızması ve Apollo'nun çocuk sahibi olmasını yasaklayan kehanetine uymaması soyuna gelen felaketlerin nedeni sayılıyor-İş Bankası Kültür Yayınları'ndaki not kısmında bu şekilde açıklanmış.)
Laios'a gelen kehanette, Oidipus doğduğunda Laios'un kendi çocuğu tarafından öldürüleceği ve kendi karısıyla (Laios'un karısı Jocasta) Oidipus'un evleneceği söylenir. Laios bunu öğrenmesinin üzerine kendi çocuğunun ayak bileklerini iplerle sardırır (Oidipus kelime anlamı olarak "şişik ayaklı" (swollen foot) demektir ve bu kelimenin de asıl kökeni 'oedema'dan (ödem) gelir.) ve tenha bir yere bırakılması için yardımcısına emreder. Yardımcısı kralını dinlemez ve Oidipus'u bir çobana teslim eder. Hayatı boyunca Oidipus'u Korinth kralı Polybos ve Merope yetiştirir.
Bir gün Oidipus kendi babasını kendi babası olduğunu fark etmeden öldürür, bu da kehanetin kadere dönüşmesindeki ilk adımdır aslında. Thebai kralını öldüreni bulmak için insanlar seferber olmuşlardır. Yıllar sonra Oidipus'un bu ölümün suçlusu olduğunu öğrenmesi kendisinde çok büyük bir vicdan azabı olmasına ve ülkesinin kendisine karşı cephe almasına yol açmıştır. Oidipus bu gerçeği öğrenmeden önce Jocasta-yani Oidipus'un hem karısı hem de annesi- zaten bu gerçeği çoktan öğrenmiş olduğundan kendisini öldürür. Oidipus da bu yaşananlara dayanamaz
Shakespeare okumaya devam ettiğim için çok mutluyum..Soneler aslında bana bir şeyler öğretiyor mu bilmiyorum,ama benim maneviyatıma çok iyi geldiğini hissettim.Bu eseri çeviren Talat Halman da kitabın başında verdiği bilgilerle ve kendi düşünceleriyle kitabı daha da okunası yapmış.
İnsanlar tarafından en çok bilinen ve belki de en çok sevilen sone 18.sone olmasına rağmen benim en beğendiğim soneler 29. ve 30. sonelerdi,yazılanlardaki sitem ve üzüntüyü gerçekten hissettim.
Orijinal dilini anlamak biraz zor,hatta İngilizcemi bile sorguladım diyebilirim,ama sesli bir şekilde kendi kendime okumak çok güzel geldi,sadece eğlenmek için bile okunabilir,zaten akıp gidiyor.
Petrarchan ve French sonelere göre daha çok beğendim açıkçası Shakespearean sonelerini,onun yapısı ve kafiye düzeni daha güzel.
