"Bencillikle kendini sevme aynı olmak şöyle dursun, birbirinin tersidir. Bencil insan, kendini çok sevmez; tersine çok az sever, aslında nefret eder. Yaratıcı olamamanın belirtilerinden ancak biri olan kendinden hoşlanmama ve kendisiyle ilgilenememe o insanı boşluk ve sıkıntı içinde bırakır. Böyle bir insan mutsuzdur; huzursuzluk içindedir, elde edemediği doygunlukları yaşamdan koparmaya çalışır... Freud böyle insanları narsist olarak tanımlar. Bencil kişilerin başkalarını sevemedikleri doğrudur; ama benciller kendilerini de sevemezler."