Sümeyye Acarkan
@smy2000
Sebep ne, mezardansa bu hayatı tercihe?
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
VisalŞiir
Beni zaman kuşatmış, mekan kelepçelemiş;
Ne sanattır ki, her şey, her şeyi peçelemiş...
Perde perde veralar, ışık başka, nur başka;
Bir anlık visal başka, kesiksiz huzur başka.
Renk, koku, ses ve şekil, ötelerden haberci;
Hayat mı bu sürdüğün, kabuğundan, ezberci?
Yoksa göz, görüyorum sanmanın öksesi mi?
Fezada dipsiz sükut, duyulmazın sesi mi?
Rabbim, Rabbim, Yüce Rab, âlemlerin Rabbi, sen!
Sana yönelsin diye icad eden kalbi, sen!
Senden uzaklık ateş, sana yakınlık ateş!
Azap var mı alemde fikir çilesine eş?
Yaşamak zor, ölmek zor, erişmekse zor mu zor?
Çilesiz suratlara tüküresim geliyor!
Evet, ben, bir kapalı hududu aşıyorum;
Ölen ölüyor, bense ölümü yaşıyorum!
Sonsuzu nasıl bulsun, pösteki sayan deli?
Kendini kaybetmek mi, visalin son bedeli?
Mahrem çizgilerine baktıkça örtünen sır;
Belki de benliğinden kaçabilene hazır.
Hatıra küpü, devril, sen de ey hayal, gömül!
Sonu gelmez visalin gayrından vazgeç, gönül!
O visal, can sendeyken canını etmek feda;
Elveda toprak, güneş, anne ve yâr elveda!
(1982)
Sufi psikoterapisinin amacı, batının otonomi ideali olan bağımsızlıktan ziyade, karşılıklı bağımlılığın bilinçli bir kabulüdür. Sonuç olarak, Sufi geleneğinde insanın tekamülü, batıdaki gibi, “ kendini gerçekleştirmek” değil, “ kendini aşmak ” tır.
İlim bir nokta idi, cahiller onu çoğalttı.
Hz. Ali
Halvet deneyimini, batının bilimsel bakış açısıyla aydınlatmak için, çok çeşitli disiplinlerin mozayiğine bakmak gerekmektedir. Batının gücü, “ redüksiyonizim” de yani indirgemecilikte yatar ki bu, bütünün en ufak parçasını bile araştırmak demektir. Bunun tam tersine Sufizm’de, bütün bilginin kaynağı olan Tek Varlık’tan yola çıkılır.
Reklam