Depresyonun kafasını karıştırdığı, akrep burcunda doğmuş olan Sylvia Plath ateşle oynuyordu. Başını o fırına soktuğunda hayatını bitirmeyi değil kurtarmayı düşlüyordu: Sabah kendisini kurtarmaları için eve birinin gelmesini ayarlamış, doktorun adını bile bir nota yazıp masanın üzerine bırakmıştı. Her zaman açık duran apartman kapısı kapalı olmasaydı, gaz alt kata sızıp zaten sağır olan komşunun uykusunu daha da ağırlaştırmasaydı, saat 9'da eve gelmek üzere ayarladığı Avustralyalı bakıcı polise haber vermekte elini biraz daha çabuk tutsaydı kurtulacaktı. İçeri girdiklerinde bedeni hâlâ sıcaktı. Aynı hafta 99 kişi daha hayatına son vermişti.
Bugünden bakınca görünen o ki, Sylvia bir kumar oynamıştı, bütün olasılıklar üst üste geldi ve kaybetti.
Sonra Sylvia'nın intihar eden genç kadın, şair-kurban olarak hayatı başladı ve bu hayatı neredeyse eskisinden daha canlıydı.
783.jpg){kind=small}
Dünyanın bütün makamları, rütbeleri o mermer tezgahta son bulur.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Dünyanın gözlemlenmesi ve düzenlerin tanınması son derece evrenseldir ve muhtemelen Homo sapiens'in tarih sahnesinde ortaya çıkmasından öncedir.
Son bir söz.
Kendini tanımak "dıştan içe" sessiz bir yolculuktur.
her şey bitti*Alıntı
“..şimdi sakinim, her şey bitti, tamamen bitti. itiraf edeyim, hâlâ umutluydum.. şimdi tanrı'ya şükür hiç umudum kalmadı.”
"Saklar beni onlardan gecenin pelerini;
Beni bulsunlar ne çikar, yeter ki sen sev beni:
Geç ölmektense senin sevginden yoksun
Yaşamıma son versin kinleri daha iyi."
Sayfa 40
