Herkese merhabalar :)
Eğer beni tiktokt da desteklemek isterseniz hesabım: @bookswithemir
3-4 kez tekrar tekrar animesine başlayıp gayet beğenmeme rağmen başına oturamadığım için bir türlü bitiremediğim o serinin sonunda mangasını okumaya karar verdim...
Umarım bu sefer bitirebileceğim :') Aslında izlerken de çok keyif almıştım fakat maalesef bir şeyler izlemek konusunda okumak kadar pek iyi değilim o yüzden mangasından devam edeceğim seriye en azından birkaç cilt ilerleyip o şekilde animesine geçmeyi düşünüyorum.
Gayet keyifli hızlı başlayan bir ilk ciltti zaten animesinden de keyif almıştım aynı keyfi mangadan da aldım ki ayrıca manganın çizimlerine de bayıldım gerçekten çok güzel çizimleri.
Sonunda kafam karıştı çok ve sanırım bir şeyler eksik kaldı daha fazlasını okumak isterdim, ama şiirsel bir anlatımı olduğu için sonunda o kadar da rahatsız etmedi. Yine de okuduysanız ve sonunda olanları tam olarak anlayabilirseniz lütfen bu inceleme altına yazın. Gerçekten çok beğendim metni, farklı bir hayatı belki çok denk gelemeyeceğiz hayatı ve hayatları anlatması çok güzeldi. Edebi olarak da dili çok akışkandı. Tavsiye ediyorum.
Körlerin en kötüsü artık görmek istemeyen kördür.
Kötü olan gözlerin körleşmesi değil, kalplerin körleşmesi ve körlük bakmak ile görmek arasındadır. Daha da kötü olan gözler gördüğü halde kalplerin birbirini görmemesidir.
Fiili olmasa da, ruhen veya kalben -ki kalp dediğimiz de aslında yine beynin düşünce, sezgi, süzgeç kabul veya ret süreçleridir- kör olduğumuz ya da kör olmayı seçtiğimiz bir çağda yaşıyoruz. Toplu olarak yaşamamızın sonucu olarak uymamız gereken kurallar, içinde bulunduğumuz koşullara uyum sağlamamız, kendimizi tekten ziyade çok olarak düşünmemiz sadece duyu organlarımıza mı bağlı? Bunlardan birini kaybedince biz biz olmaktan çıkıyor muyuz? Bide olanı yanımızdakinde yoksa onunla paylaşmayı mı seçiyoruz? Yıllar ilerleyip çağ atladıkça sağ duyumuzu daha mı çok kaybediyoruz? Oysa ki bir kişi düşündüğümüzün aksine dünyayı değiştirebilir. Kelebek etkisi misali.
Kitap ilk 100 sayfada aşırı hızlı akıyor ve okurken kitabın bir günde bitmesini istememiştim. Bu yüzden ara vereyim dedim. Sonra o ara uzadı ve son 200 sayfayı 1 ayda falan bitirdim. Ya ben okurken aşırı derece suç ve ceza havası aldım ama kitabın sonu tüm fikrimi değiştirdi. Sonlara doğru nereye bağlanacak diye bekliyordum ama hiç beklemediğim bi noktaya evrildi kitap. Son kısımlar artık acı çektiği ve işler sarpa sardığı için sarmamıştı baştaki ne olacak heyecanı benim için gidince okumak biraz zor oldu ve kitabı çok fazla arayla okuduğum için de etkiledi ama yine de sevdim ve yazarın diğer kitaplarını alıp okumayı aşırı istiyorum şuan.
Ve karakterle ilgili şunları söylemek istiyorum son olarak. Ben olsam yapmazdım ya. 2. Kişi olmayı kabul etmesi ve tüm hayatını başka bir yazarın üzerine kurması çok korkunç bence. Ve buna inanması daha kötü. Tüm etik değerleri hiçe saydı cidden. Hayır o kadar iyiysen başta 1 2 kitap çıkar araya athenanın kitabı yazardın zaten. Tüm kariyerini athenanın mirası üzerine kurup ama ben editledim ama 2. Kitap da komple benim demek çok komik ya. Malsın.
Rezalet Bir Final Kitabıydı
Tüm seriye bir hakaretti resmen. İlk dört kitabı rencide etmek için yazılmış sanki. Ana katilin Christopher Denven çıkması, Lana'nın ölmemesi, Jake ve Hadley'in sevgili olması zaten o kadar zorlama yazılmış ki okurken keşke bitse artık dedim, Logan'nın da Lana sanki bir zombiymiş de önüne arada insan atıp yemesi gerekiyormuş gibi yılda 1 kere gizli bir teknede önüne suçlu atıp öldürmesine izin vermesi tamamen rezillik korkunç iğrenç bir kurguydu keşke 4. kitap son olsaydı o derece. 
S. T. Abby 
Mindfck 5: Her Yeri Kızıla Boya
S. T. Abby Mindfck 5: Her Yeri Kızıla BoyaBağ kuramadığım bir hikaye
Nermin Yıldırım'ın Unutma Dersleri benim umduğum etkiyi yaratmadı. Zarif bir dille yazılmış olmasına rağmen, hikâyeyle/karakterlerle gerçekten bir bağ kurduğumu hissetmedim. Hikâyeye dahil olmayı başarmakta zorlandım; bazı bölümler düşündürücü ve dikkatimi çekecek kadar ilginçti ama sonuçta benim için, hikâyeyi sonuna kadar sürükleyen türden bir okuma deneyimi olmadı. Kitabın ne demek istediğini tüm süre boyunca anladım; fakat duygusal olarak yetişemedim.