Hayatım tasavvur edilemeyecek kadar manasız ve boş geçiyordu..
Burada şu anki hayatımı anımsadım. Ne yapıyorum neredeyim, ne için yaşıyorum anlayamıyorum.
"Gel dur önüme, sen benim sahiliğimsin!...Isırdığım,
bir kauçuk düşmanlığıdır!..
Yaşamamız baştanbaşa senin övgündür,
Ey kutsal bencillik!..Seni
bırakmak niye?.. Suları ve seni bırakmak,
Niye?..
Aşkın akan suları, doyurgan yabanıllığı savaşların ve büyük utkular geçer onarıcı gölgenden.
Sayfa 41 - Yapı Kredi Yayınları, 42. Baskı·Kitabı okudu