Ve çocukların arasında Ralph, kirli bedeni, karmakarışık saçları, silinmemiş burnuyla, çocukluk döneminin bitmesine, insan yüreğinin karanlığına ve Domuzcuk denilen o gerçek, o akıllı arkadaşın havalarda uçup ölmesine ağladı.
*
*
Onlar için sanki hiç zaman geçmemiş gibiydi. Tanıdıkları birinin vurulmasına şahit olmamışlar, yerdeki kanın kokusunu almamışlardı. Yaptıkları her şeyi değiştirebilecek bir gerçeği az önce görmüş gibi hissetmiyorlardı. Bildikleri kadarıyla dünyaları hâlâ bozulmamıştı. Arkadaşlarını ölümcül bir tehlikenin çine atmamışlardı.