Gürkan kahraman
@stareasy
yüksek lisans
Tekirdağ
36 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Ahmet Ümit’in Beyoğlu’nun En Güzel Abisi kitabını bitirdim ve açık konuşayım, uzun zamandır bu kadar içine çeken bir polisiye okumamıştım. Hikaye klasik bir cinayetle başlıyor ama olaylar öyle bir derinleşiyor ki sadece “katil kim?” sorusundan çıkıp bambaşka bir yere gidiyor.
En çok hoşuma giden şey, Beyoğlu’nun atmosferini resmen yaşatması oldu. Okurken sanki sokaklarda geziyormuşum gibi hissettim. Arka planda sadece bir cinayet değil; İstanbul’un değişen yüzü, insanların hayatları ve o karanlık ilişkiler ağı çok iyi işlenmiş.
Başkomiser Nevzat zaten ayrı bir olay. Adamın iç dünyası, geçmişi, olaylara bakışı… Hepsi çok gerçek geliyor. Sadece bir polis karakteri değil, bildiğin yaşayan bir insan gibi. Yer yer düşündürüyor, yer yer insanı duygusal olarak yakalıyor.
Konu olarak da basit değil. Kadın cinayetleri, güç ilişkileri, yozlaşma gibi konulara giriyor ve bunu asla yüzeysel yapmıyor. O yüzden sadece “okuyup geçmelik” bir kitap değil, biraz kafada da kalıyor.
Tek eleştirim şu olabilir: Bazı yerlerde tempo biraz düşüyor ama bu da aslında karakter ve ortam anlatımı için yapılmış, çok da rahatsız etmedi.
Genel olarak benim için hem sürükleyici hem de düşündüren bir kitaptı. Polisiye seviyorsan zaten kaçırma, sevmiyorsan bile bu kitap fikrini değiştirebilir.
Reklam
Olasılıksız — Adam FawerEdebiyat
Olasılıksız, beni resmen içine çeken, okudukça düşündüren ve sorgulatan bir roman oldu. Başta biraz karmaşık gibi görünse de ilerledikçe olayların iç içe geçmesi, karakterlerin hikâyeleri ve özellikle olasılık teorileriyle harmanlanmış anlatım beni çok etkiledi.
Kitap sadece bir gerilim romanı değil, aynı zamanda bir zihin oyunu. Tesadüf sandığımız şeylerin arkasında yatan ihtimalleri, insanın kaderini ne kadar değiştirebileceğini ve “eğer”lerin hayatımızdaki gücünü sorgulattı bana. Özellikle David Caine karakteriyle kendimi sık sık özdeşleştirdim. Onun yaşadığı psikolojik gelgitler, inançla mantık arasındaki çatışmalar gerçekten çok başarılı yansıtılmış.
Bazı yerlerde beynim yandı desem yeridir ama yazar öyle bir ustalıkla yazmış ki, kopmak mümkün değil. Bittiğinde elimde kalakaldım. Düşünmem gereken çok şey vardı. Ve evet, tekrar tekrar bazı sayfaları okudum.
Eğer bilim, felsefe, aksiyon ve psikolojik gerilim türlerini seviyorsanız, bu kitap tam size göre. Okuduktan sonra dünyaya biraz daha farklı bakacaksınız. En azından ben artık öyle bakıyorum. 
Olasılıksız 
Adam Fawer
Dorian Gray’in Portresi – Oscar Wilde1000Kitap
“Güzellik sonsuz değil, peki ya ruhumuz?”
Bu kitabı bitirdiğimde kendime tek bir soru sordum: “İnsan, gerçekten ne kadar yozlaşabilir?” Oscar Wilde öyle bir dünya kurmuş ki; sayfaların arasında sadece Dorian Gray’in değil, kendi içimdeki karanlık yönlerin de farkına vardım.
Başta Dorian’ın masumiyeti, sonra Lord Henry’nin ağzından dökülen aforizmalarla şekillenen dönüşümü… Okudukça düşündüm: Bizi biz yapan erdemler mi, arzularımız mı?
Wilde, estetik ve ahlak ikilemini neredeyse büyülü bir anlatımla harmanlamış. Dorian’ın yaşlanmayan yüzü ile çürüyen portresi arasında gidip geldikçe, dış görünüşün ardındaki çürümenin ne kadar kolay saklanabildiğini görmek ürkütücüydü. Her bir cümle, Wilde’ın zekâsının ürünü. Kitabı okurken altını çizdiğim satırların sayısını unuttum desem yeridir.
Eğer bir gün ruhunu bir tabloya emanet edebilseydin… Ne kadar dayanabilirdi sence?
Karanlık, zarif ve derin anlamlarla dolu bu kitap; sadece bir hikâye değil, bir uyarı. Herkesin bir Dorian Gray’i vardır belki de içinde, ama kiminki tabloya hapsolacak kadar cesur? 
Dorian Gray'in Portresi 
Oscar Wilde
“Küçük Prens” – Kalbime Dokunan Bir MasalEdebiyat
Bu kitap bir çocuk kitabıymış gibi görünüyor ama aslında büyüklere yazılmış en derin kitaplardan biri. Her sayfasında kendimi sorguladım. Ne zaman bu kadar ciddi, ne zaman bu kadar telaşlı, ne zaman bu kadar duyarsız oldum?
Küçük Prens’in gezegen gezegen dolaşıp karşılaştığı yetişkinler aslında hayatımızda her gün karşılaştığımız insanlar gibi. Kendimizi çok önemli sanıyoruz, ama bir çiçeğe, bir dostluğa, bir gülüşe yeterince değer vermiyoruz.
Kitabı okurken bir yandan yüzümde bir tebessüm vardı, bir yandan da içim sızladı. Özellikle “İnsanı evcilleştirmek demek, onunla bir bağ kurmak demektir.” cümlesi beni çok etkiledi. Çünkü bazı insanlar hayatımıza öylece girip sıradan gibi görünse de aslında biz onları kalbimizde çok özel bir yere koyuyoruz.
Kısacası, “Küçük Prens” benim için sadece bir kitap değil, bir fark ediş yolculuğu oldu. Hem çocuk yanımı sevgiyle kucakladı, hem de büyüklere dair çok şey düşündürdü.
Herkesin hayatında en az bir kez okuması gereken bir kitap. Ama bence en güzeli, çocukken bir kez, büyüyünce bir kez okumak. Çünkü her yaşta farklı bir şey söylüyor insana. 
Antoine de Saint-Exupéry 
Küçük Prens
Şeker Portakalı1000Kitap
“Bazı kitaplar vardır, okuyunca çocukluğunu hatırlarsın… Şeker Portakalı da tam öyle bir kitap.”
Küçücük bir çocuğun, Zezé’nin dünyasına adım attığınızda bir daha eskisi gibi olamıyorsunuz. Yoksulluğun, şiddetin ve sevgisizliğin ortasında nasıl da kocaman bir yüreği taşıyormuş o minik beden… Ve biz, büyümüş koca insanlar, onun hayal gücünde, yalnızlığında ve içimizde susturduğumuz çocukla yeniden yüzleşiyoruz.
Zezé sadece bir karakter değil, aslında hepimizin içindeki o küçük ama konuşmayı unuttuğumuz çocuk. Acıya rağmen gülümsemeyi öğrenmiş, bir portakal fidanıyla bile dostluk kurabilmiş bir çocuk…
Her sayfasında içimi burkan, bazen utandıran ama en çok da duygulandıran bir kitaptı. Bitince boşlukta kalmak, Zezé’yi orada bırakmak çok zor geldi. Hâlâ içimde bir yerlerde o portakal ağacının altında onunla konuşuyorum sanki…
Bu kitap sadece okunmaz, yaşanır.
Şeker Portakalı 
José Mauro de Vasconcelos
Reklam