“…18. ve 19. yüzyıllarda aristokratlar da zamanlarının ve paralarının çoğunu, kamuya teşhir edecekleri ayrıntılı portreleri poz vermeye harcıyorlardı. Görülmenin değeri var (bu hep böyle olmuştur) ve “statü” kelimesinin bugünün sosyal iletişim ağlarıyla bütünüyle bağlantılı olması komik olsa da kesinlikle tesadüfi değil: beni ne kadar görürsen değerim o kadar artar.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kadınların okuması gereken bir alıntı.
Kadınlar, kendi cinsel doruklarına yaklaşırken karakter kusurlarını veya varlık eksikliğini göz ardı ederek, fiziksel Alfa erkekle ilişkiye girmeyi tercih ederler.
Bu konuda kapsamlı bir çalışma için Dr. Martie Hasselton'ın "Why Muscularity is Sexy" adlı çalışmasını, Rational Male'de bulunan bağlantıyı okumanızı öneririm. 25-30 yaş arası: Görünüm hala temel öneme sahip olsa da, diğer faktörler giderek daha fazla önem kazanır, çünkü kadın yaklaşan "duvar"ı farkındalıkla hissetmeye başlar. Hala yeterince çekici olduğu için dikkat çekebilir, ancak hipergamik öncelikleri bir Erkeğin ömür boyu sağlama potansiyeli ve ebeveynlik yatırımı potansiyeline doğru kaymaktadır. 30'a yaklaştıkça, diğer kadınlarla rekabet edebileceği süre boyunca oyundan çıkmak için iyi hamleler yapması gerektiğini bilir. Potansiyel bir ömürlük taahhüt ışığında, hırs, karakter, varlık, mizah, kişilik vb. daha önemli hale gelir. 30-35 yaş aralığındaki çoğu bekar kadın, farklı derecelerde inkâr içindedir (sosyal kuralların yardımıyla), ancak bilinçaltında, her geçen yıl daha zor bir mücadele olduğunu fark etmektedirler. Bir taahhüt elde etmek için son kullanma tarihlerinin geçmiş olduğunu bir bağlılık sağlamanın her geçen yıl giderek daha zor bir savaş olduğunu fark ederler. Görünüşler, varlık ve statü lehine öncelik kaybeder. Oyun ve kişilik daha belirgin hale gelir, ancak temel odak noktası, 28 yaşında yaptığı tercihleri yakalamaktır (ya da yapması gereken tercihler). Artık test edilmiş bir değer - bir dereceye kadar başarı ve statüye sahip bir Erkek - hedeftir; aynı başarı için "potansiyel" olan bir Erkek değil. Fiziksel görünüm hala önemlidir, ancak bir Erkek masada çok şey getiriyorsa, 24 yaşındaki fiziksel standartlarını göz ardı etmekten memnuniyet duyar. 35-45 yaş aralığı: Kadın artık son
Statü listesi
Statü Listesi Uygulaması
• Hayatımızda sık iletişimde olduğunuz en az on kişiyi yazın.
• Bu kişileri üç gruba ayırın:
• Üstte gördükleriniz: Otorite, güçlü ya da hayranlık duyduğunuz kişiler.
• Aşağıda gördükleriniz: Fikirlerine tam güvenmediğiniz ya da daha güçsüz hissettikleriniz.
• Eşit gördükleriniz: Kendinizi rahat hissettiğiniz, eşit gördüğünüz kişiler.
• Düşün ve sorgula:
• Üstte gördüğünüz kişileri neden böyle konumlandırıyorsunuz?
Elindeki sarı kart ona bir "Lise Öğretmeni" olarak tanımlıyordu ve henüz sadece bir kısmı alaşağı olmuş, mantıklı bir dünyada bu meslek insana saygın bir statü kazandırırdı..
PUT - BALTA - İBRAHİM
Ali Rıza KAŞIKÇI
Put...
İbrahim devrinin putları bir yerde toplanmış, öyle hareketsizce bekliyorlardı. Yeri belliydi hepsinin. Bir İbrahim çıktığında gidip putları nerede hazır bulacağını biliyordu. "Kırılacaklar Listesi" sabitti. Hem sayısı da azdı. Dört büyükler... Yardımcı putlar... Yardımcıların yardımcıları...
Peki, şimdi öyle mi?
Şimdi putlarımız hayatın içine karışmış! Canlanmış her biri! Menat'lar, Uzza'lar, kalkmış yerlerinden, her biri tutmuş bir köşeye. "Kırılacaklar Listesi" ciltlere sığmaz olmuş. "Ne Derler Acaba Putu" oturmuş yüreğimizin başköşesine. Putlar, tapıcılarından daha hızlı, daha güçlü hâle gelmiş. Kimisi kaç beygir gücünde binek olmuş, kimisi "akıllı ve konforlu" tünek! Öylesine canlı, öylesine iştahlı putlar, kendine tapanların ruhunu sömüren canavarlara dönüşmüş. Tapan sömürüldükçe tapmış, taptıran sömürdükçe taptırmış!
Bir de put kırma işlemi bu zamana göre nispeten kolaydı. Kırılabilirliği vardı, maddesel putların. Fiziksel bir güç onların bütünlüğünü bozabiliyor, hepsini tuzla buz edebiliyordu. Paramparça olduklarında tamir olmaları, ayağa kalkıp cansız cansız bakmaları mümkün olmuyordu. Yani kırılmak istenildiğinde, şartları zorlayıp İbrahimce bir duruş sergilendiğinde putların sonu gelebiliyordu.
Peki, şimdi öyle mi?
Putlar, kırılmaz bir derinliği bürünmedi mi? Ruhlara ve kalplere girmedi mi? Putlaştırman onca fikir, dimağlarda kök salmadı mı? Önceleri putlar kırıldığında başlayan, putların bıraktığı iz kırılması şimdi neden gerçekleşmiyor? Yani putlar kırıldıkça güçleniyor mu? Artık meta ve madde putları değil de statü, toplumsal var oluş, moda, beğenilme, kültür-sanat, hatta ve hatta iman ve inanç putları çıkageliyor karşımıza.
işte yeni nesil putlar... Eşya ve nesneyi de geçip düşünsel bir put haline gelen
