Bütün insanlığın gelişmesinden kastolunan, insanın bütün boyutlarında gelişmesidir.
Buna yaşantısına mutlu bir şekilde devam edeceği şekilde, onu sadece hammadde deposu ve artıkları için bir çöplük olarak görmemek üzere tabiatla olan estetik ilişkilerimiz, yine Hobbes’un “insan insanın kurdudur” şeklinde ifade ettiği gibi diğer insanlarla rekabet, çekişme ve egemenlik kurma esasına dayanmayan insani ilişkilerimiz de dahildir.
Hobbes’u ifade ettiği bu görüş GAYESİZ ve AŞKSIZ ‘yalnız topluluk’larımıza yol açmıştır.
(ufak tashihler yaptım - tercüme anlaşılmıyordu)