sude
@sutheodore
bu nasıl bir tanrısal işleyiş ki, üstesinden gelemiyorum
Şu anda okuduğu kitap
ruhun da kendi besleyici işlevleri vardır, kendi başlarına aşağılık, acımasız ve alçaltıcı olan şeyleri soylu düşüncelere, anlamlı tutkulara dönüştürebilir, aslında yıkıcı, lekeleyici olan şeyler aracılığıyla kendini mükemmel biçimde dışa vurabilir.
Reklam
De profundis, derinliklerden.
wilde, çok sevdiği ve nefret ettiği ‘sevgili bosie’sine’ kırgınlıklarını ve öfkesini açarken kendisini buluyor.
“bu mektubu senin yüreğine acı vermek için değil, kendi yüreğimden acıyı sökmek için yazıyorum.”
çok sevdiği biri tarafından kırıldıktan sonra wilde’ın, en çok önemsediği ve her şeyin üzerinde tuttuğu sanat idealinin bile nasıl değişip şekillendiğini okumak muazzamdı.
dorian gray’de ki hazcı ve estetikçi sanat anlayışı ruh ve keder’e evrimleşir. hayatının merkezine sanat’ı konumlandıran adam, sanatı tekrardan ve daha yoğun biçimde anlar. mektup eski sevgiliye tinsel bir sitem ve veda olsa da aslında hayal kırıklığı, acı ve öfke yaşayan daha sonra tüm bunları ve kendisini aşan, sonra tekrardan bulan Wilde’ın “derinliklerini” anlatır.
“bana ‘yaşamın zevkini’ ve ‘sanatın zevkini’ öğrenmek için gelmiştin.
belki şans, sana çok daha olağanüstü bir şeyi, “keder”in anlamını ve güzelliğini öğretmek için seçmiştir beni.”
ne zamana dek içimde tasa,
yüreğimde hep keder olacak?
ne zamana dek düşmanım bana üstün çıkacak?
Mezmurlar, 13
niye gün ortasında akşam oluyorum
janin medoviç’in otelinde
beyoğlu’nda
open.spotify.com/track/2g3JAKjKr...
sevmek seni en yücesiyle sevgilerin
birlikte geçmiş, gelecek bütün çağları aşmak
güzel olan
sevmek seni tanrılar gibi
seninle tanrılaşmak
Ümit Yaşar Oğuzcan
Ümit Yaşar Oğuzcan