Taner Yılmaz
@taneryilmas
Kirpi gibisin çocuk
Her tarafın diken
Kim elini uzatsa
Delik deşik
Üstelik sende
Kan içindesin
"Münzevi Biri"
Şu anda okuduğu kitap
Kitaplarla, resimlerle, güzel şeylerle dolu olan, insanların alçak sesle konuştukları, kendilerinin ve düşüncelerinin temiz olduğu bir havayı solumak istiyorum.
Seni, anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmeze,
Kahpe yalana.
Ard-arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül-gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana
Bir bu yana...
Seni bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne varana,
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.
Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamdan,
Bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene,
Seni anlatabilsem seni...
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...
“Hakikatten yayılan ışığı seviyorlar,ama o ışık kendi yanılgılarını ortaya çıkardı mı ondan nefret ediyorlar.Çünkü aldatılmak istemiyorlar, aldatmak istiyorlar.”
Sayfa 46
Aldatmanın insanlığa sığdığını zannetmiyorum. Şunu da unutmayalım ki, aldatmak ve aldatılmak arasında çok fark var.
Aldatmak, insanlık dışı, karakter yoksunlarının acizlik gösterisine verilen addır. Aldatılmak ise tek suçunun güvenmek olduğunu acı da olsa kabullenen kişinin yaşadığıdır.
Sayfa 143
Birden durup dururken içim cız etti, bir baktım yine aynı karın ağrısı, öyle özlemişim ki seni.
