Her daim özünde kal..Alıntı
Günah olan kusursuzluk iddiasıdır. Kusursuzluğa, mükemmelliğe tapınma halidir.
Putlara, sembollere ve düşüncelere tapınma deliliğine kapılma. Bu zaten sende var olan bir başın üzerineyeni bir baş yerleştirmeye benzer.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitleler değilde koyunlar.
Kitleler her zaman yalnızca iktidara tapınırlar," dedi cırlak sesiyle. "İktidarda olan hükümettir ve ona tapınıp, bizden nefret ediyorlar; yarın biz iktidarda olunca da bize tapınacaklar..."
Tanrılar çıldırmış olmalı :) ;)Alıntı
İşte Tanrının hoşluğuna dair düşündürtecek bir başka hikaye. Yargıçlar kitabı bölüm ıı Yiftah isimli bir İsrailli generalden bahseder, Ammonitler olarak adlandırılan rakip bir kabileye karşı bir zafere çok ihtiyacı vardır.
Zafere o kadar çaresizce ihtiyacı vardır ki, Tanrı’ya eğer Ammonitlere karşı zafer verirse, savaşın ardından eve döndüğünde ilk gördüğü hayvanı veya insanı yakarak ona kurban edeceği sözü verir. Tanrı Yiftah’m istediği gibi ona zaferi rakibe karşı büyük bir kıyım eşliğinde verir. Zavallı Ammonitler diye düşünmüş olabilirsiniz. Fakat daha da kötüleşir. Talihsizlik eseri evine ilk gelen kişi, onu kutlamak için gelmiş olan sevgili kızı olur. Tek kızıdır o. Neşeyle dans ederek zafer kazanmış babasını karşılamaya gelmiştir. Yiftah Tanrıya verdiği sözü hatırlayınca dehşete düşer. Fakat seçeneği yoktur. Kızını kurban etmek zorundadır.
Kızı oldukça terbiyeli bir şekilde kurban edilmeyi kabul eder, sadece son isteği olarak önce iki aylığına dağlara çıkmasına izin verilmesini ister, “bekareti için yas tutmak” amacıyladır bu. İki ayın sonunda görevini tamamlamış olarak geri döner. Yiftah sözünü yerine getirir ve kızını ateşte yakar. Bu vakada Tanrı İbrahim’le İshak hikayesindeki dersi es geçer ve araya girmez. Zavallı kız! Ve bu kızın bakire olması bir sebepten kurban olmak için önemli bir özellik sayılıyordu (ayet 39).
Zaten Yiftah Ammonitlerle ilk başta niye savaşıyordu ki? Ve Tanrı ona zafer kazanmasında niye yardım etmişti ki? Eski Ahit bu türden kanlı savaşlarla doludur. Ve İsrailliler ne zaman kazansa, bunun onurunu Savaşların Tanrısı olarak isimlendirdikleri tanrılarına atfederler. Yeşu ve Hakimler kitapları, büyük oranda Musa’nın onları Mısır’daki tutsaklıktan kurtarmasının ardından, İsraillilerin yürüttükleri Vadedilmiş Toprakları ele geçirme
"Her milletin kendine göre davranışı olur.Bizim millet,her zaman kuvvete tapmıştır."
İslam’a göre nesnelere tapınma, bir başlangıç değil, bozulmanın son kertesi olarak bir kokuşma ifade eder.
