Merhabalar, bugün sizlere Ece ile anne-kız okuma etkinliğinde okuduğumuz “Benim Kedim Bir Robot” kitabının yorumunu getirdim.
Ece, babası, annesi ve abisi Mete ile huzurlu bir yuvada yaşıyordu. Bir
10/10
2026 41. kitabı
Her şeyin birbirine benzediği, herkesin birilerinin kopyası olduğu bir dünyada, 'orijinal' kalmak mümkün müdür? Yoksa hepimiz birer taklitten mi ibaretiz?
Gelin, önce yazarımızdan
Gazanfer Paşa'nın Bir İkincisiSelim Nüzhet Gerçek · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202696 okunma
Reklam
Geçen gün balkonda kitap okurken, hayatın okuduğum sayfalardan taşıp da yanı başımda somutlaştığı anlardan birini yaşadım. Elimde tam da adına yaraşır bir şekilde “Ne Kitapsız Ne Kedisiz” vardı ve birden balkonun kenarına bir kedi geliverdi. Kitabın kapağındaki o uykuya dalmış huzurlu kedi ile tüylü misafirimi yan yana getirdim ve bu tatlı anı ölümsüzleştirdim. Karnını doyurup bir süre bakıştıktan sonra da misafirim gitti ve geriye o fotoğraf karesi kaldı.
8 denemeden oluşan, kısacık ama dolu dolu bir kitap Ne Kitapsız Ne Kedisiz. Bilge Karasu okumak zor ama okuduktan sonra kendini büyüten, zihnini açan bir deneyim yaşamış oluyor insan. Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı’nı okuduğumda Karasu’nun o katmanlı, felsefi dili beni büyülemişti; bu kez ise kurgu değil, doğrudan yazarın kendi iç sesini taşıyan denemeler vardı elimde ve bunları okumak elbette daha zor.
Adından da anlaşılacağı gibi, Karasu bu kez hayatı anlamlandırırken yanına iki büyük sığınağı, kitaplar ile kedileri almış ve kedi sevgisini, dostluk üzerine kurduğu felsefeyi, yazma sancılarını, dil üzerine yaptığı muazzam sorgulamaları anlatıyor. Yer yer insanı kendi yalnızlığıyla, korkularıyla, dünyaya karşı ördüğü duvarlarla da yüzleştiriyor. Dünyanın tüm gürültüsüne ve karmaşasına katlanabilmenin, insan kalabilmenin yolunun o küçük, huzurlu, şefkatli sığınaklarımızdan geçtiğini anlıyor. Balkonuma gelen o tatlı kedi de belki bunları duymaya gelmiştir. Belki de zaten biliyordur ve bunları kulağıma o fısıldamıştır. Ama her ne ise; bu tatlı tedafüsü yaşamak güzeldi.
Hiddet - Alex MichaelidesGerilim
Bir solukta bitirebileceğiniz çerezlik bir kitap. Sessiz Hasta’yı bir günde bitirmiştim. Bu kitaba bir gün ara verip devam ettim, ara vermesem bu da tek günde bitirilecek bir kitaptı. Bölümler akıcı ve kısa, dil sade.
Kitabın tiyatro oyunu stili sayesinde olayların bir noktaya kadar nasıl gideceğini doğru tahmin ettim, sonra işler biraz değişti ve okuması heyecan verici bir hal aldı, ancak eğer Sessiz Hasta’dan sonra okuyorsanız sizin için de sonunu tahmin etmek kolay olmuştur.
Tatlı bir gerilim kitabıydı.
Sabırla demliyoruz o zaman mutluluğumuzu
Yaşamanızın sebebi dopamin desem?
Hatta bu dopaminin sıfırdan üretileblir olduğunu düşünüyorsanız yanılıyorsunuz desem? üstelik bu kitap da tam da bunun üstüne yazılmış!
dopamin nedir az cok
inanamadım bizden olduğuna
Gulyabani öyle bir kitap ki...
Kitaba çooooook büyük bir önyargı ile başladım. Öyle ki gerçekçi olursam babam hediye aldığı için mecburen okudum:).
Ama gerçekten bu kitabın bizim kültürümüzden bizim yazarımızdan çıkması şok etti. Kitapdaki dil Türk kültürünü köküne kadar burnunuza verirken İslami daha doğrusu dini konuların nasıl da halk arasında yanlış kullanıldığını çok güzel özetliyor. İnsan okurken kitabın hangi sene çıktığını anlamıyor. Günümüzde yazılmış ancak eskiyi anlatan bir his vermesine rağmen okuduğum için çok memnunum. Öyle ki kitabın sonundaki gerilim ve heyecan... Hemen ardından gelen aydınlanma... Bunlar olurken size bunlar bir anı gibi anlatıldığı için köyde ailenin en yaşlı ama tatlı insanlarından dinliyor gibi oluyorsunuz. Evde şömine önünde anlatılan aile anıları gibi hissettirdi kitap. Gerçekten Türk yazarlarıma bakışımı değiştiren bir eser.
Reklam
Reklam