Puan vermedi
Bence ara ara tatlı niyetine çocuk masal kitapları okunmalı diye düşünüyorum Uzun zamandır okumak istediğin bir kitaba bazen bir masada denk gelirsin.Bence çocuklar değil büyükler okumalı en aciliyetinden Kısa ama derin sözler .İç dünyasına tatlı bir yolculuk yapmak isteyenlere tavsiye ederim
Söyleme BilmesinlerEdebiyat
Söyleme Bilmesinler, ilk bakışta sıcak ve samimi hikâyelerden oluşan bir kitap gibi görünse de aslında satır aralarında aileyi, çocukluğu, sevgiyi ve insanın içinde sakladığı kırgınlıkları anlatıyor. Kitabı okurken en çok hoşuma giden şey, anlatılan olayların hayatın içinden olmasıydı. Çünkü burada olağanüstü karakterler ya da büyük maceralar yok; hepimizin bir şekilde tanıdığı insanlar ve yaşadığı duygular var.
Özellikle anne-baba ile çocuk arasındaki ilişkilere değinen bölümler beni oldukça etkiledi. Bazen çocukların dünyasına yetişkinlerin gözünden değil de onların kalbinden bakmayı unutuyoruz. Kitap bunu çok güzel hatırlatıyor. Küçük gibi görünen bazı olayların bir çocuğun hafızasında ne kadar büyük izler bırakabileceğini görmek beni düşündürdü.
Yazarın en büyük başarısı ise bunu okuyucuya ders verir gibi değil, içten hikâyeler anlatarak yapması. Bir bölümde gülümserken başka bir bölümde durup kendi çocukluğunuzu düşünmeye başlıyorsunuz. Ben kitabı okurken sık sık kendi ailemi, çocukluğumu ve geçmişte yaşadığım bazı anıları hatırladım. Bu yüzden kitapla aramda beklediğimden daha güçlü bir bağ oluştu.
Dili oldukça akıcı ve samimi. Sayfalar hızla ilerliyor ama anlatılan duygular kolay kolay akıldan çıkmıyor. Özellikle söylenemeyen sözler, yanlış anlaşılan duygular ve aile içinde bazen fark edilmeden yaşanan kırgınlıklar kitabın merkezinde yer alıyor. Belki de bu yüzden kitabın adı bana çok anlamlı geldi; çünkü bazen insanın içinde kalan şeyler, söylediği şeylerden çok daha ağır olabiliyor.
Kitabı bitirdiğimde içimde tatlı bir hüzün kaldı. Çünkü bazı hikâyeler bize yeni şeyler öğretmez, sadece zaten bildiğimiz ama unuttuğumuz duyguları yeniden hatırlatır. Söyleme Bilmesinler de benim için böyle bir kitaptı. Sıcacık, samimi ve insanın kalbine dokunan bir eserdi.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Papalagi" (veya orijinal adıyla Der Papalagi), Alman yazar Erich Scheurmann tarafından 1920 yılında yayımlanmış oldukça sıra dışı ve düşündürücü bir kitap.
Papalagi denince beyazlar ya da yabancılar anlaşılır. Ama sözcüğü sözcüğüne çevrilirse göğü delen anlamına gelir.
Samoa'ya ilk misyoner bir yelkenliyle gelmişti.
Yerliler bu beyaz yelkenliyi ufukta bir delik olarak gördüler, beyaz adamın içinden çıkıp kendilerine geldiği bir delik.
O, göğü delip geçmişti.
Kapitalizmin yaşatıldığı sekuler toplumu daha yakından tanımak için, modernliğin medeniyet diye pazarlandığı sistemi görmek istediğimizde tüm açıklığı gerçekliği ile "Papalagi" karşımızda.
Kitap ismi ile iddialı ve dikkat çekici olduğu kadar, kısa olmasına rağmen yine de anlamlı, bakış açısı sunması, düşündürücü olmasıyla beni kendine çekti ve okurken içimden tebrikler sunduğum bir kitap oldu adeta.
Özellikle Afrika Dramını okuyup bu konuda bir ders aldıktan sonra, kapitalizm ve demokrasi gibi, "Kur'an'ın da ifadesiyle; yaldızlı sözler" ile insanların nasıl kandırıldığını, insanların peşinden koştukları dünya ve içindeki nimetlerin aslında aracı iken nasıl yegane amaca dönüştüğünü anlatan ve yeniden anladığım çok güzel bir kitap.
İnsanoğlu tabiatı gereği unutan, dalan, günaha meyilli bir varlık olması nedeniyle kendine hakikati anlatacak, yaşamının içindeki yaratılanların amacını hatırlatacak türden kitaplar okumaya muhtaç. Özellikle de mana ile maddenin yer değiştirdiği, anlam kargaşası yaşandığı, duyguların renginin kaybolduğu bir çağda, bir zaman diliminde Batıyı ve batının bize sunduğu ya da dikte ettiği kültürü, bugün özenilen o Avrupai yaşamın aslında arka planını çok güzel anlatan bir kitap ve her insanın okumasını istediğim, dili hafif bir kitap oldu benim için.
Papalagi yani beyaz adam, sömürünün
ALTI HARFLİ BİR TATLI: M E L T E M
Yazarın söyleme bilmesinlerden sonra okuduğum ikinci romanı. Türk aile yapısının son 20 yılda nasıl değiştiğinin kanıtı aslında roman. Çok uzaklara gitmemek gerek Türk aile yapısı son 20 yıldır geniş aileden çekirdek aileye geçti. Genis aile kültürü ile büyümüş dede nineler ya da yaşlılar huzurevi karşıtı. Çünkü büyüklerinden öyle görmemişler. Yeni nesil ise sürekli şehir hayatının içinde koştururken dönüp bunlarla ilgilenecek zamanı yok. İki romanda da aile üzerine. Yazarın empati yeteneği cok iyi. En çok bu romanda hosuma giden bir tarif defteri. Bababbneden kalan yazım hataları ile el yazısı ile yazılmış tarif defteri beni com eski günlere götürdü. Benim annemin tarif defteri yoktu ama keşke olsaydı. Hatıra olarak kesin bende saklardım. Annesinin terk ettiği Meltem ve çocuklarınin onunla ilgilenmediği Selime Teyzenin gözünden anlatılıyor her şey. Romanın sonunda ikisi de ortak bir noktada buluşuyor. Selime Teyze yeniden çocuklarına dönmek için yola çıkarken onun akıbeti belli değil. Ancak Meltem tüm dertlerini tarif defterinin arasında bulduğu dedesinin yıllar önce çözdüğü minik bir bulmaca sayfasında buluyor. Altı harfli bir tatlı demiş bulmaca dedesi MELTEM yazmış. Kitapta geçen yaşlılarin kullanıp gençlerin bilmediği kalıplaşmış sözler de hoş. Tavsiye kitap
Canını dahi verebilir mi? Verebilir. Hayatta neden vardı ki? Yaşaması, var olması önemli değildi. O sadece bir ten giyinmiş bedendi. Varlığı yokluğu ile denkti, en azından kendisini böyle hissediyordu. Varlığı önemsizdi lakin onun var olma sebebi yok olmaktı. Carton, sevdikleri için hayatından dahi vazgeçebilecek kadar cesaretli bir karakter. “Ah Miss Manette, mutlu bir baba tatlı tatlı size bakarken ve parlak güzelliğinizi taşıyan minik yavrular ayağınızın dibinde büyürken; hem şimdi hem de o anda bilin ki bu mutluluğunuzun bozulmaması için canını vermeye hazır bir adam var.” İşte bu sözler kanatsada kalbini dökülüvermişti dilinden. Ah Carton, YOKLUĞUN MÜTHİŞ ACINASI.
Puan vermedi
Muzaffer izgü ve kahramanları
Kuzguna yavrusu zümrütüanka görünürmüş
Muzaffer izgü
İnsanları öyküleri ile güldüren değerli kitap ve kalem ehli yazarlarımızdan olan Muzaffer izgü aynı zamanda iyi bir öğretmen ve usta bir hiciv ustasıdır yazarın eserleri defalarca yeşil çam
ekranına taşınmıştır en ünlü filmi aynı zamanda Kemal Sunalın oynadığı öğretmen adlı filmdir bu filmde yazar köyden kente göçü bir insanın şehirde nasıl kaybolduğunu o kemal sunalın eşsiz
sanatkârlığı ile ekranlara taşır her evladın annesi için bir zümrüdü anka kuşu olduğunu söyleyen yazar belkide en büyük hatamızın bu olduğunu ifade eder bir annenin evladı kuzgun olsa o zümrüdü
anka kuşuna benzetilebillirmi Hz Muhammed efendimiz kızım fatma hırsız olsa onun elini keserim buyurur ve yine her çocuğun islam fıtratı ile doğduğunu bu ahlâkın ise yine aile sayesinde
korunduğunu ifade eder efendimiz SAV Perişanım,berbatım,halim duman diyen Muzaffer izgü hikayelerinde perişanlığı berbatlığı anlatır ve biz onun hikâyelerinde ağlanacak perişanlığımıza berbat halimize
güler geçeriz eserleri ve yazım tarzı Aziz Nesine benzetilen yazar birbirine rakip olarak görüldükleri için Aziz Nesin tarafından pek sevilmez Muzaffer izgünün öykülerinin kahramanları içimizdendir kimi zaman işportacı kimi zaman simitçi
Muzaffer izgü lüp lüp makinası
biz yazarların resimleri, öyle artist resimi gibi gün aşırı gazetelerde boy göstermez. Yalnız, büyük bir başarı kazandığımız, ya da öldüğümüz zaman basarlar resimleri
İşte, bu da bizim için ayrı bir övünç.
Lüp Lüp Makinesi
Ayşe Karakuş 
Ayşe Karakuş
Lüp lüp makinası öykü severler tarafından okunması gereken kitaplardan biri her gün karşılaştığımız yok olan insanların o trajik ve dram dolu hayatları büyük bir gülmece ustalığı ile siz okurları bekliyor yazar
hayatlarının kimsenin
Ayşe Karakuş
Lüp lüp makinası öykü severler tarafından okunması gereken kitaplardan biri her gün karşılaştığımız yok olan insanların o trajik ve dram dolu hayatları büyük bir gülmece ustalığı ile siz okurları bekliyor yazar
hayatlarının kimsenin