Sonraki kuşaklara yön veren"büyük kadınlar"mutluluğu hasırda,halıda,dekorasyonda değil imanda aradığı için;Ümmü Süleym gibi,muhataplarına "tek bir çeşidiyle dünyalık bir talebim yok,tek şartım Müslüman olmandır"dediler.
karanlıklar içerisinde sessiz ve durgun bir denize, kürekleri olmayan bir sandalla salıverildiğinizi düşünün. baktığınız her yerde karanlık görüyorsunuz. ne yöne gideceğiniz belli değil. bir yön seçseniz küreğiniz yok. sandalı da terk etmek olmaz. her yer karanlık sularla çevrili. gözlerinizi kapattığınızda ise tek gördüğünüz bir zamanlar siz olan ama artık olabildiğince yabancı, silik bir siluetin o anlamsız hayatına sırf devam edebilmek için yaptığı beyhude çırpınışları oluyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Alışveriş merkezlerinden nefret etmişti. İnsanların katil olduğunu düşünüyordu. Ona bunun pratik olduğunu ve zaman kazandırdığını anlatmayı denediğimde bunun bir saçmalık olduğunu söyledi. Ona kalırsa insanlar her şeyin anlamını yitirmesine neden oluyordu. Alfinler her şeyin bir anlamı olduğuna inanır. En basit şeylerin bile. Sinemaya gitmek sinemaya gitmek anlamına gelmeliydi. Düşünmek, karar vermek ve o şey için hazırlanmak yapacağın şeye anlam katar. Bunu alelade bir hale getirdiğinde anlamlardan uzaklaşırsın. İnsanların rastgele yaşadığını söylüyordu. Buraya geldiğimiz için şu restorana gidip orada yiyoruz. Ama aslında burada yemek istediğini bilmiyorsun çünkü bununla ilgili düşünmedin. Sadece burada diye gittin. Daren bunun tembellik olduğunu ve zihni aptallaştırdığını savundu. Ona kalırsa düşünmüyorduk ve düşünmemek alışkanlık haline gelirdi. Düşünmemek alışkanlık haline geldiğinde irademizi kaybederdik. İrademizi kaybettiğimizde ise yaşama arzumuzdan geriye bir şey kalmazdı.
"Seçebilmek bir ayrıcalıktır," dedi. "Durup düşünmek sihirden daha kıymetlidir. İnsanların neden bu kadar ikilem yaşadığını, karar vermekte neden zorlandıklarını ve sürekli yardıma ihtiyaç duyduklarını daha iyi anlıyorum artık. Korkunç bir kaos akışında yaşıyorlar. Yapması gerekenlere o kadar odaklanmışlar ki nasıl yapacaklarının kendi ellerinde olduğunun farkında değiller. Bir yere varan bir sürü yol vardır ama sırf birisi bir yoldan gitti diye hepsi o yola üşüşüyor. Durup başka bir yol var mı diye düşünmüyorlar. Şehre sığmamalarına şaşmamalı, kim sadece tabela orayı gösteriyor diye tek bir yön olduğuna inanır ki?"
Suyun en eğimli yerden akması gibi, rağmencilerin bütün eylemlerine yön veren tek bir tutum vardır. "Yolumda bu engel olmasaydı ben de ilerlerdim" diye söylenmek yerine, "bu engele rağmen nasıl ilerlerim? " diye düşünürler. Sonra da o şartlara rağmen sonuç almanın gereğini yaparlar. Bu küçük ama kritik fark, hayatlarındaki tüm büyük zaferlerin katalizörüdür.
Rüzgâr göklerdeki lâyemut ve lâyezâl mozolesini ister şimâle yâhut cenûba, ister garba veya şarka sürüklesin, gittiği tek yön, Gelecek’in tâ kendisiydi.
