“Yüz yıl bekledik!..”Duygu ve Düşünce
Her insanın içinden çıkamadığı, köşeye sıkışmış hissettiği, yüzünü göğe dönüp hüznünü içine gömdüğü dönemleri vardır. Tüm çırpınışlarına rağmen elinin kolunun bağlı kaldığı, sonuca ulaşmak şöyle dursun hep daha da geriye gittiği dönemler… Toplumların da…
Tarih okumanın umudu ve umutsuzluğu insandan çalan acı bir tarafı var bence. Ne kadar okursan oku sonuç aynıdır. O tarihte o ülke o insanlar o mağlubiyeti en derinden yaşamıştır ve lanet olsun ki o ülkeler zulümlerini zafer naralarıyla kutlamıştır. Zulüm ve zafer… göğsünüze saplanan ok gibidir o okumalar…
Ve Endülüs
Yanına hiçbir noktalama işaretini yakıştıramadığım bir sızıdır islam tarihinde. Asırlarca süren aydınlık bir çağın karanlığa gömüldüğü yerin adı… bereket ve bolluğun hüküm sürdüğü bağ bahçe ve ormanların çıkan bir yangınla kara bağladığı, şenlikler içinde kıkırdayan bir çocuğun acıyla ağladığı, aşkın coşkusuyla kanı deli akan gencin kötürüm kaldığı hissini bırakır okudukça içimde… Ahh Kalbim Endülüs demişti 
Akif Emre
Yine bir Ahh ile Ahh Filistin dediğim 
Tanturalı Kadın la tanıdım yazarı. 
Radva Aşur kalemini islam coğrafyasının acılarında gezdiren, kan kırmızı mürekkebiyle isyana ramak kala umudu filizlendiren biri. Kendisi de mazlum islam coğrafyasının acı suyunu Mısır’da içenlerden.
Gelelim 
Granada Üçlemesi ne. 10-12 yaşlarındaydım Endülüs’e Ağıt adlı belgeseli izlediğimde. İçime nasıl işlediyse O’na dair her detayda yandığım için daha çok etkilenmiş olabilirim. Ama içimize işleyip okudukça incinecek kadar bilinmemesine ayrı içlendim doğrusu. İspanya diye bilinip adının unutulmasına mı üzüleyim, Valensiya’nın hiç islam görmemiş hale getirilmesine mi, yoksa âlimler yetiştiren Gıranada’nın diri diri yakılan kitaplarına-âlimlerine-tarihine mi?.. “Türk beklenendir.” Sözünü hissedip her darlıkta ‘Türkler bize destek
Akif Emre
Yine bir Ahh ile Ahh Filistin dediğim Tanturalı Kadın la tanıdım yazarı. Radva Aşur kalemini islam coğrafyasının acılarında gezdiren, kan kırmızı mürekkebiyle isyana ramak kala umudu filizlendiren biri. Kendisi de mazlum islam coğrafyasının acı suyunu Mısır’da içenlerden.
Gelelim Granada Üçlemesi ne. 10-12 yaşlarındaydım Endülüs’e Ağıt adlı belgeseli izlediğimde. İçime nasıl işlediyse O’na dair her detayda yandığım için daha çok etkilenmiş olabilirim. Ama içimize işleyip okudukça incinecek kadar bilinmemesine ayrı içlendim doğrusu. İspanya diye bilinip adının unutulmasına mı üzüleyim, Valensiya’nın hiç islam görmemiş hale getirilmesine mi, yoksa âlimler yetiştiren Gıranada’nın diri diri yakılan kitaplarına-âlimlerine-tarihine mi?.. “Türk beklenendir.” Sözünü hissedip her darlıkta ‘Türkler bize destekİntiharın tarixi anatomiyası·264 syf.·İnceleme
9/10
2025 2. kitabı
Məni həyata tutundurmaq üçün dəridən-qabıqdan çıxan həyat yoldaşıma ithafən
● Açıqlama
1. Dostoyevskinin 'Ecinniler' adlı əsərinin məşhur inancsız obrazı.
2. Viktor E. Frankl - Avstriyalı psixiatr. 'Üçüncü Vyana Məktəbi'nin və loqoterapiyanın qurucusu.
3. Herman Hesse özünün 'Yalquzaq' adlı əsərində intiharı bir növ 'arxa qapıdan çıxış' olaraq adlandırır.
4. Viktor E. Franklın 'İnsanın Anlam Arayışı' kitabındandır sitat.
5. Viktor E. Franklın 'İnsanın Anlam Arayışı' kitabındandır sitat.
6. Bu barədə gələn analizdə daha geniş yazmağa çalışacam.
Alfred Alvarez - şair və tənqidçi. İntihar akt deyil, insan olsaydı əgər, tərcüməçisi, meneceri olacaq şəxs. Əvvəl uğursuz intihar cəhdi oldu, daha sonra boşandı, ən sonunda isə bunun üzərinə kitab yazdı və yaşadıqlarını harmanlayıb belə qeyd etdi; 'Boşanmak gibi intihar da bir başarısızlığın itiraf edilmesidir' (93. səh). Daha sonra da ikinci dəfə ailə qurdu və sanki həyatın inadına 90 yaş yaşadı..
Kitabın əsası intiharın tarixi üzərinədir. Uzun, çətin və ironik bir keçmişi var bu aktın. Seks qədər qədim deyil, bəlkə, amma çox keşməkeşlər gördüyündən bəhs edir Alvarez. Romada ucaldılıb, Qədim Yunan dövründə doruğu görən, daha sonra isə Nietzschse'nin 'kölə əxlaqı' deyə damğaladığı xristianlığın gəlişi ilə Avropada lənətlənib, ən nəhayətində isə Renessans ilə yenidən necə canlandığından bəhs olunur əsərdə. Lakin müəllif təkcə bununla yetinmir, həmçinin, Danteni salamlayıb Freuda alqış yağdırır, Dostoyevskinin şərəfinə sağlıq deyib, Kirilov¹ üçün də rəhmət göndərərək dadaistləri və daha çoxunu - əsas da şairləri - yad edərək mövzunu geniş şərh etmə çabası ilə çırpınır. Qədim Yunanların kamilliyin ən uca pillələrini ayaqları altına ala bildiklərini düşünürəm. Bunun səbəbi isə intiharla bağlı olan bənzərsiz və yəqin ki, əsla
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İçerisinde düşüncenin kalbe tabi olduğu bu par-çalar, gönül le söyleşmek ihtiyaç olduğu zamanlarda yazıldı ve birkaç der gid«i! zaman zaman çıkartıldı. Gönül, yerini düşüneeye terket tiği devirde onlar unutuldu. Hareketler, gönüldeki izleri ezip de örselediği zaman gelince, yeniden onlara hasret duyuldu.
Şimdi gözyaşı ayak izlerine damlıyor. Hareketlerin harabettiği gönülde sade bir yetim iniltisi var. Tellerine bazı yenilerini de ilave ettiğimiz bu eski sazın terennümlerini dinieyecek kulak varsa, onda kırık bir kalbin akislerinden başka bir şey duyma yacaktır.
İlksöz: Elalemin dili kopsun, çürüsün.
Altı, yedi yaşlarındaki Hasan, anne babasıyla yer sofrasında akşam yemeğini yerken karanlıklar içinde biri çıkıp geldi, babasını vurdu. Hasan anlamadı. Abbas dediler vuran, annesi Esme'nin eski sevdalısı. Bana yar olmayanı Halil'e de, babasına da yar etmem demişti. Hasan anlamadı. Güzeller güzeli Esme'dir sebep Halil'in katline, dedi babaannesi, amcaları. Hasan anlamadı. Abbas'ın kanının izini sürmeye cesaret edememiş Esme'yi suçlamışlardı. Ama belki de gerçeği bildiklerinden alamadılar bir türlü Esme'nin canını. Git dediler Esme'ye, git köyü terket. Hasan'ımı koyverin yanıma, gideyim dedi Esme. Olmaz dediler, Hasan bizim kanımız. Esme de olmaz dedi gitmem Hasansız, Hasan benim canım. Öldüremedikleri, süremedikleri Esme'yi yaşatmak istemedi ne ailesi ne köylü. Hasan'ı boğmaya başladılar. Önce Abbas ile oynaştı anan dediler, yetmedi anasını orospu yapanlar onu da piç yaptı. Hasan anlamadı. Ama boğulmaya başladı. Abbas'ın ailesinden hesap soramayanlar, Esme'yi öldürmeye cesaret edemeyenler Hasan'ı boğdu pis düşünceleri ile. Hasan direndi, direndi. Baktılar Hasan direniyor Halil'i hortlattılar, kanım yerde kaldı diye diye dolaştırdılar, herkesin önüne çıkarttılar. Boğuldu Hasan, boğuldu nefessiz kaldı. En sonunda....
Çoğumuzun filmiyle çok önceleri tanıştığından bildik bir hikâye gibi görülse de hiç öyle değil. Türkân Şoray'ın hem yönetip hem de Esme'ye can verdiği filmde konunun merkezinde Esme var, bir kadın olarak yaşadıkları. Ama kitaptaki hikâyede merkezde olan Hasan ve çocuk yaşında yaşadıkları, ona yaşatılanlar. Ailenin ve köylünün Hasan üzerinde kurdukları o boğucu baskı. Özellikle son sayfalarda, sadece köylüyü konuştururarak öyle güzel aktarıyor ki bunu büyük usta, her okuduğunuz cümle ile siz sağa sola savruluyorsunuz,
Yevgeniy Vasilyis Bazarov. Gerçekten de klasik bir roman için fazlasıyla özgün bir kahraman. Kişilik özellikleri itibariyle ilgiye değer bu gencin, tek başına tüm romanı baştan sona domine ettiğini rahatlıkla söyleyebilirim. Hemen her diyalogda gözlerim Bazarov cümlesi aradı. Hatta bazen öyle oldu ki, söyleyenden bağımsız kimi cümleleri ona yorduğum bile oldu. Bunda, kendi davranış kalıplarımın bir kısmını Bazarov' da görmenin de rolü vardı elbette.
Esasında herkes Bazarov'da kendinden az-çok bir şeyler bulur. Kelimelerinin ardındaki üzeri örtülü bilgelik ve hayata bakış açısındaki boşvermişlik onu tüm diğer tüm asli ve tali karakterlerden kesin çizgilerle ayırıyor. Yazar, okuyanı düşünmeye sevk edecek, ufkunu açacak tüm bakış açılarını Bazarov'un benliğine hapsetmiş. Öyküden çıkardığım tüm anlamları, konuşma aralarında saklı Bazarov ifadelerinde buldum. O, tüm kitap boyunca sizi ya yanında olmaya, ya da ondan iğrenmeye itiyor. Arası yok. Adeta ya sev ya terket kişiliği. Rahatlığı, kendinden emin durusu -ancak diğer yandan -içten içe bastırmaya çalıştığı özgüvensizligi-kibirli ama anlayışlı, hatasını kabul edebilecek yapıdaki mizacı ile taban tabana zıt bir yapıda harmanlanıyor. Hep acaba "Çevresine poz mu kesiyor, yoksa huyu mu bu?" diye sordum ancak o, böyleydi. Bu kanıya düello davetine "evet" dediği an ancak varabildim. Baştan sona özenle yaratılmış bir karaktere de böyle bir cesaret örneği yakışırdı. Aynı şekilde ölümünün yaklaştığını hissettiği anlardaki dirayeti de takdire şayandı. Açıkcası böyle bir arkadaşım/kardeşim olmasını dilerdim.
Belki bir zaaf değil ama, zamanın tabii akışı içerisinde herkesin karşılaşabileceği türden bir rastlantının eseri olarak aşık oluyor fakat bunu kendine açık edecek durumda bile değil. Hercai bir his olarak gördüğü aşkı apar
Bildiğini bilme, bilmediğini bilFelsefe
Merhabalar kısa ve öz bir kitaptı. Ama öğretici ve düşündürücüydü.
Platon un işte 7 öğretisi
1. İnsanı değil, insandaki kötüyü terket.
2. Önce kendi sev, sonra başkalarını.
3. Gerçeği bilmek istiyorsan, ötesine bak.
4. Bildiğini bilme, bilmediğini bil.
5. Yönetilmek istemiyorsan, yönetmeyi öğren.
6. Hayatı anlamak istiyorsan önce müziği anla.
7. Yaşamak istediğin dünyanın insanı ol.
Bu kitaptan sonra Platon un hocasıni merak edip 
Sokrates’in Savunması ni okumaya başlıyorum.
İyi okumalar dilerim.
Sokrates’in Savunması ni okumaya başlıyorum.
İyi okumalar dilerim.