Melîke
@terracottas
| âsude bir yaşam.
| odamda beni kitaplarım bekler, bu yegâne tesellidir.
| bir okuyucu binlerce hayat yaşar ölmeden önce.
︎Tarih Öğretmeni
Uludağ Üniversitesi- Tarih İstanbul Üniversitesi- Kültürel Miras ve Turizm
91 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Büyük Kedi Katliamı: Geçmişin Zihniyetine Yolculuk
Robert Darnton bu kitapta bizi 18. yüzyıl Fransası’nın tozlu sokaklarına, matbaa atölyelerine ve köylü sofralarına davet ediyor. Ancak bu bir "krallar ve savaşlar" tarihi değil,bir zihniyet tarihi olarak karşımıza çıkmakta..
Kitabın Özeti ve Yazılma Sebebi
Darnton, modern bir insanın anlamakta zorlandığı tuhaf olayların peşine düşer. Kitaba adını veren olayda; bir grup matbaa çırağı, onlarca kediyi "yargılayıp" vahşice katlederken kahkahalarla gülerler. Kitabınntemel sorusu ise şudur; Bize korkunç gelen bu durum, onlar için neden komikti?
Yazılma Sebebi: Darnton, bir kültürü anlamanın yolunun, o kültürdeki en "anlamlandırılamaz" görünen şakayı veya ritüeli çözmekten geçtiğini savunur. Eğer onların neden güldüğünü anlarsak, dünyayı nasıl gördüklerini de anlarız.
Masallar Hakkında Minik Detaylar
Kitabın en çarpıcı bölümlerinden biri, hepimizin bildiği Kırmızı Başlıklı Kız veya Çizmeli Kedi gibi masalların orijinal (köylü) versiyonlarını incelenmesidir. O dönemde masallar çocukları eğlendirmek için değil, onları bekleyen sert dünyaya (kıtlık, üvey anne zulmü, kurtlar) hazırlamak için anlatılırdı. Darnton, Fransız masallarının daha çok "kurnazlık" (Trickster) üzerine kurulu olduğunu, Alman masallarının ise daha karanlık ve disiplin odaklı olduğunu söyler. Orijinal Kırmızı Başlıklı Kız hikayesinde avcı gelmez; kurt kızı yer ve hikaye biter. Bu, o dönemin acımasız gerçekliğinin bir yansımasıdır.
Kitaptan Alıntılar
"Başkalarının bizimle aynı şekilde düşünmediğini keşfetmek, bir yabancı dili öğrenmeye benzer."
"Eskilerin şakaları, bize o dönemin ciddiyetinden daha çok şey anlatır."
"Köylü, dünyayı bir iyilik yeri olarak değil, hayatta kalınması gereken bir yer olarak görüyordu."
** Neden
Reklam
Jack London'ın "Kızıl Veba" (The Scarlet Plague) eseri,
Hikaye, medeniyetin küllerinden yükselmiş ilkel bir kabilede, "Kocakafa" lakaplı yaşlı bir adamın, çocukluk torunlarına geçmişin hayallerini anlatmasıyla başlar. Onun sesiyle, bir zamanlar görkemli olan dünyayı; gökdelenleri, hızla koşan arabaları, bilgiyle dolup taşan kütüphaneleri ve sonsuz vaatlerle dolu bir geleceği hayal ederiz. Ancak bu parlak tablo, 2013 yılında aniden patlak veren ve insanlığı adeta bir kabus gibi yutarak "Kızıl Veba" olarak adlandırılan korkunç bir salgınla paramparça olur.Yaşlı Profesör Smith, geçmişin son canlı tanığı olarak, o korkunç günleri bir sis perdesinin arkasından hatırladıkça, kalbimiz acıyla dolar. Sevdiklerini bir bir kaybedişini, düzenin nasıl dakikalar içinde kaosa dönüştüğünü ve insanların maskelerinin nasıl düşerek ilkel içgüdülere teslim olduğunu okurken, insanlığın ne kadar kırılgan olduğunu bir kez daha anlarız. Her bir ölüm, her bir terk ediliş, bir öncekinin üzerine yığılarak derin bir melankoli yaratır.Profesör Smith'in çaresizce medeniyetin son kırıntılarını, alfabeyi, sayıları veya geçmişin hikayelerini torunlarına aktarma çabasında yatar. Ancak bu çocuklar, onun anlattığı "eski dünyanın" anlamını kavrayamazlar. Onlar için, hayatta kalmak, avlanmak ve basit ihtiyaçlarını karşılamak her şeyden önemlidir. Bu durum, bilginin ve kültürün nesiller arası aktarımının ne kadar değerli ama aynı zamanda ne kadar hassas olduğunu gösteren, iç burkan bir gerçektir. Yaşlı adamın gözlerindeki geçmişe duyulan özlem, torunlarının boş bakışlarında kaybolduğunda, biz de o kayıp dünyanın yasını tutarız.
London eserinde, sadece bir felaketi anlatmakla kalmaz aynı zamanda bu felaketin insan ruhu üzerinde yarattığı derin, silinmez izleri gözler önüne serer. Toplumun aniden
Dönüşüm Üzerine Bir Değerlendirme:
Franz Kafka’nın bu kült eseri, geçimini kumaş pazarlayarak sağlayan Gregor Samsa’nın bir sabah kendini dev bir böceğe dönüşmüş halde bulmasıyla başlıyor ve bu absürt olay üzerinden modern insanın trajedisini ustalıkla işliyor. Hikaye ilerledikçe Gregor’un sadece fiziksel değil, o derin ruhani değişimini ve toplumdan soyutlanışını her zerremde hissettim. Ailesi için bir "kazanç kapısı" olmaktan çıkıp bir "yük" haline geldiğinde uğradığı muamele, okurken Gregor için içimi gerçekten acıttı. Kafka’nın bu kadar az sayfaya, bu kadar yoğun ve sarsıcı bir anlam sığdırabilmesi, bir insanın fayda sağlayamadığında nasıl yabancılaştırıldığını bu kadar net göstermesi beni uzun zaman sonra derinden etkileyen en güçlü edebi deneyimlerden biri oldu. Kesinlikle okunması gereken kitaplar listenizde yer almalı... 
Dönüşüm 
Franz Kafka
Dönüşüm Franz Kafka
Martin Eden – Jack London
Jack London 
Martin Eden
Jack London’un Martin Eden adlı romanını sonunda bitirdim ve gerçekten çok etkilendim. Yarı otobiyografik bir eser olan bu roman, yazarın kendi hayatından da izler taşıyor.
Romanın ana karakteri Martin Eden, alt sınıftan gelen, bir denizci olarak hayatını sürdüren genç bir adam. Ancak onun içindeki öğrenme ve kendini geliştirme arzusu öylesine güçlü ki, okuma yazma serüvenine girişiyor ve kendini tamamen eğitime, sanata ve yazıya adıyor. Özellikle burjuva sınıfından gelen Ruth ile tanışması, onun hayatına hem aşkı hem de bir tür kırılmayı getiriyor. Ruth, Martin’in bilgisizliğini küçümserken onun içindeki azmi de görmezden gelmiyor, fakat toplumsal farklılıklar ve beklentiler ilişkiyi zorlu bir hale getiriyor.
Martin’in en etkileyici yanı, sınıf farklılıklarını ve toplumun dar kalıplarını reddedip, kendi emeğiyle yükselmek için verdiği mücadele. Ancak bu çabanın sonunda, toplumdan beklediği saygıyı ve sevgiyi bulamaması, onu giderek yalnızlığa ve hayal kırıklığına sürüklüyor. Romanın sonu, Martin’in hayat mücadelesinin trajik bir noktada bitmesiyle oldukça çarpıcı bir şekilde kapanıyor.
Romanda yazar, yalnızca bir bireyin toplumsal sınıflarla mücadelesini değil, aynı zamanda sanatçının toplumla olan ilişkisini, idealizmle gerçek hayatın çelişkisini ve insanın içsel yalnızlığını da gözler önüne seriyor. Jack London’un güçlü dili, Martin Eden’in kararlılığını ve umutsuzluğunu okura derinden hissettiriyor.
Eğer kendi yolunu çizmek, kendini geliştirmek ve hayallerinin peşinden gitmek üzerine düşündüren bir roman arıyorsanız, Martin Eden kesinlikle okunması gereken bir eser.
Kitaptan Alıntılar~
“Benim savaşım insanlarla değil, kendi cehaletimleydi.”
“Hayallerime ihanet etmeyi asla öğrenemedim.”
“İnsan bir gün zirveye çıktığında, aslında oradaAlıntı
Jack London Martin Eden
Jack London’un Martin Eden adlı romanını sonunda bitirdim ve gerçekten çok etkilendim. Yarı otobiyografik bir eser olan bu roman, yazarın kendi hayatından da izler taşıyor.
Romanın ana karakteri Martin Eden, alt sınıftan gelen, bir denizci olarak hayatını sürdüren genç bir adam. Ancak onun içindeki öğrenme ve kendini geliştirme arzusu öylesine güçlü ki, okuma yazma serüvenine girişiyor ve kendini tamamen eğitime, sanata ve yazıya adıyor. Özellikle burjuva sınıfından gelen Ruth ile tanışması, onun hayatına hem aşkı hem de bir tür kırılmayı getiriyor. Ruth, Martin’in bilgisizliğini küçümserken onun içindeki azmi de görmezden gelmiyor, fakat toplumsal farklılıklar ve beklentiler ilişkiyi zorlu bir hale getiriyor.
Martin’in en etkileyici yanı, sınıf farklılıklarını ve toplumun dar kalıplarını reddedip, kendi emeğiyle yükselmek için verdiği mücadele. Ancak bu çabanın sonunda, toplumdan beklediği saygıyı ve sevgiyi bulamaması, onu giderek yalnızlığa ve hayal kırıklığına sürüklüyor. Romanın sonu, Martin’in hayat mücadelesinin trajik bir noktada bitmesiyle oldukça çarpıcı bir şekilde kapanıyor.
Romanda yazar, yalnızca bir bireyin toplumsal sınıflarla mücadelesini değil, aynı zamanda sanatçının toplumla olan ilişkisini, idealizmle gerçek hayatın çelişkisini ve insanın içsel yalnızlığını da gözler önüne seriyor. Jack London’un güçlü dili, Martin Eden’in kararlılığını ve umutsuzluğunu okura derinden hissettiriyor.
Eğer kendi yolunu çizmek, kendini geliştirmek ve hayallerinin peşinden gitmek üzerine düşündüren bir roman arıyorsanız, Martin Eden kesinlikle okunması gereken bir eser.
Kitaptan Alıntılar~
“Benim savaşım insanlarla değil, kendi cehaletimleydi.”
“Hayallerime ihanet etmeyi asla öğrenemedim.”
“İnsan bir gün zirveye çıktığında, aslında oradaYa yaşamam gerektiği gibi yaşamadıysam?Alıntı
Elinize aldığınızda bir solukta bitireceğiniz, kısa gibi görünen ancak çok derin rûha dokunan bir Tolstoy eseri İvan İlyiç'in Ölümü. Kitabın en sonunda " Ya ben de yaşamam gerektiiği gibi yaşayamadan buradan ayrılmak zorunda kalırsam?" diye kendinize sorup dönüp empati yapıp hayatınızı bir film şeridi gibi gözden geçirip aslında hayatınızı istediğiniz ve olması gerektiği gibi yaşayabilmek için aradığınız cesareti bulabilecek birine dönüşeceksiniz.. Çünkü ölüm var ve hepimizi için için bekliyor ve bir gün tüm yaşadıklarımız, yaşayamadıklarımız, hayallerimiz, beklentilerimiz, bizden beklenenler, sevdiklerimiz, sevemediklerimiz, nefret ettiklerimiz... Her şey her şey bir gün tamamen sona erecek. Ve biz nasıl ayrılmak istiyorsak bu hayattan ona göre yaşamalıyız. Bir gün çok sevdiğimiz adımız silinecek. Bir gün bizi tanıyan son kişi de öldüğünde bu dünyadan hiç yürümemiş, bir kediyi sevmemiş, birine aşık olmamış gibi yok olacağız. Bari bir iz bırakalım. Tolstoy'un her zaman hayatıma dokunan bir eli olduğunu söylemişimdir, kendisi 1910'da ölmüş olsa bile ... Hep benimle ve bizimle. 
Lev Tolstoy 
İvan İlyiç'in Ölümü 
Rüveyda beşli
Lev Tolstoy İvan İlyiç'in Ölümü Rüveyda beşliReklam