Cenâb-ı Hak şöyle buyuruyor:
"Ey örtünüp bürünen (Rasûlüm)! Birazı hariç, geceleyin kalk, namaz kıl! (Gecenin) yarısını (kıl) veya bunu biraz azalt, ya da çoğalt ve Kur'ân'ı tertîl ile tâne tâne oku! Çünkü Biz Sen'in üzerine (mes'ûliyeti) ağır bir söz vahyedeceğiz. Şüphesiz gece kalkışı, hem daha tesirli (ihlâslı ve huzurlu) hem de ifâde ve idrâk açısından daha sağlamdır. Gündüz ise Sen'in için uzun bir meşgûliyet vardır. Rabbinin ismini zikret ve mâsivâdan kesilerek bütün varlığınla O'na yönel! O, doğunun da batının da Rabbidir. O'ndan başka hiçbir ilâh yoktur. Öyleyse sadece O'na güven ve O'nun himâyesine sığın! O (inançsızların) söylediklerine sabret ve onların yanından güzellikle ayrıl!" (el-Müzzemmil, 1-10)
Bundan sonra Allah Rasûlü, gecelerin en feyizli anları olan seherlerde namaz kılmayı, istiğfarda bulunmayı, zikretmeyi, Kur'ân okumayı ve duâ etmeyi hiç terk etmedi. Öyle ki, hastalandığı ve ayağa kalkamayacak kadar tākatsiz kaldığı zamanlarda dahî, oturarak da olsa seherlerini ihyâ etti. (Ebû Dâvûd, Tatavvu', 18/1307)