arabeskesonvermecesaretinvarmı
... orta yaşlı Nietzsche'nin iki tür umutsuzluğu vardır: özgün ve yeni tespitleri için başkasının kelimelerini kullanmayı cazip bulmasından ötürü yaşadığı umutsuzluk ve aynı zamanda sahte umutsuzluğa ayartılmış olmaktan ileri gelen umutsuzluk. Dionysosçu Nietzsche umutsuzluğun bilhassa da hayattan korkanlar için daima cazip olduğuna inanmıştır. Bu insanlar taklitte ve yenilmişliğin sevinçlerinde sığınak bulur. Dying Modern (Modern Ölmek) adlı kitabında Diana Fuss şöyle der: "Hiç teselli olmadığını bilmekten daha teselli edici bir şey olabilir mi?"
Acının teselli mendili zamanın eline verilmişti. Olayları kadere, kederini zaman nehrine atmak gerekirdi.
Dünya bir cennet değildir, dünya sırat köprüsü değildir, dünya kabir hayatı değildir, dünya anne karnı değildir. Dünya, dünyadır.
Onun kendine has özellikleri ve kusurları vardır. Dünyayı dünya yapan kısmen kusurları olduğu için, onun içinde ne kusursuz bir eş, ne kusursız bir arkadaş, ne de kusursuz bir ev veya bir iş bulunamayacaktır.
Sayfa 57
"Çünkü yeryüzünde, şüphelerime teselli verebilecek, yakınmalarımı hafifletebilecek, dertlerime çare bulabilecek insan yok!"
