Allah'tan kork. Resulünden utan. İnsafa gelip Allah'a yönel.
Allahü Telanın huzuruna yüzün ak, kıyamet gününde bindiğin Burak olsun.
Yedi cehennem senden uzak olsun. Sekiz cennet sana durak olsun.
Ey çaresiz kişi! Dünyayı sevmiyorum, diyorsun, peki niçin gece-gündüz sevmediğin bir şeyin peşinden koşuyorsun? Neden başka bir şeye talip olup onu istemezsin? Buradan anlaşılıyor ki dünyayı seviyorsun. Zira sevilmeyen istenmez, elde edilip keselere konulmaz, mühürlenmiş keselerle sandıklarda saklanmaz.
Fakirin biri kapıyı çalıp bir şey istediğinde, “Şimdi durumum müsait değil!” diye yalan söylenmez. Ey biçare! Bugün cimrilik edip fakirlere sadaka ve zekât vermedin, diyelim. Yarın Allah’ın huzuruna ne yüzle çıkacaksın?
Dünyayı sevmediğine dair delil getirir, yaptıklarını anlatmaya çalışırsın. Unutma, Hak Teâlâ, kullarının suretlerine değil gönüllerine bakar. Resûlullah(sav), “Allah sizlerin suretinize ve amellerinize bakmaz; kalp ve niyetlerinize bakar.” buyurmuştur.
Ya Muhammed! Kişi yer ve gök ehli kadar namaz kılsa, oruç tutsa, melekler gibi yiyip içmekten büsbütün kurtulsa, ariflerin libaslarına bürünse, benim için fark etmez, onun bu tarafına bakmam.
Gönlünde zerre kadar dünya muhabbeti var mı, kendisiyle övünüyor mu, amelini gösterişe çeviriyor mu, böyle etrafına caka satarak yaşıyor mu, buna bakarım. Bunlardan birine sahipse, kişiyi kendime komşu etmem. Bu kişiler, muhabbetimin lezzetini tadamazlar. Gönüllerinden muhabbetimi alır, oraya karanlık doldururum. Öyle ki beni unutur, selam ve rahmetimden uzak kalırlar.”
Ey Allah’ın Nebîsi!
Azrail, mızrağının ucuyla bana dokunduğunda ölüm acısı bütün vücuduma yayıldı; et ve kemiğime işledi. İçimdeki suyun acısı, bu acıdan kök almaktadır. Zira o ölüm acısı benden gitmiş değil.”
Ey aziz! Bu fani, vefasız, cefalı dünyanın en büyük devleti padişahlık ise onun da sonu böyle. Ölüm acısı, dünyayı padişahların burnundan da getiriyor. Onları tacından kopartıp toprağa karıştırıyor. Toprak bile ölüm acısını gideremiyor. Gafil olma!
Dünya büyük bir kayma yaşıyor.
Kelimeler kanın sıcaklığına işlemiyor.
Ahlak sözünü geçiremiyor.
Vicdansız akıl yeryüzünü yerle yeksan ediyor.
Erdemle beslenmemiş teknik ölüm kusuyor.
İnsan ruhundan başka gidilecek neresi kaldı.
Nereye iltica edeceğiz?