Dostluk yaşamın olmazsa olmaz koşuludur.
Dostluğu yaşamdan kaldırmak isteyenler, güneşi dünyadan ayıranlara benzer. Dostluk ancak iyi insanlar arasında olabilir. Dostluğu hem doğuran hem sürdüren erdemdir. Erdem dostlukları hem kurar hem korur.
Çünkü onda her türlü uyum, onda sağlamlık, onda süreklilik vardır.
Kendisini gösterip ışığını parlattığı zaman, başkasında parladığını gördüğü erdem ışığına yaklaşır, ondaki ışıktan da ışık alır. Bundan sevgi ve dostluk tutuşur. Dostluğun temeli, erdeme karşı duyulan saygıya dayandığına göre, insan erdemden ayrılırsa, dostluk da sürmez.