Vanilla
@thewangilla
Here Lies One Whose Name Was Writ in Water
77 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
SY
, bir kitap okudu9/10
Beğendi
·16 günde okudu
·2022 13. kitabı
Vanilla
nasıl bir kitap, okunayı önerir misin?
Kitapyurdu'ndan Büyük Kitap ÇekilişiEdebiyat
Hediye çekilişimiz sonuçlandı. Katılan herkese teşekkür ederiz.
#160132435
🎉Sen de Türk ve dünya edebiyatının en seçkin eserlerinden oluşan "Kapra Edebiyat Seti” kazanacak 20 şanslı kişiden biri olmak için;
1. Hesabımızı takip et,
2. Yorumlarda bir kitap tavsiye et ve
3. Gönderiyi “Tekrar Paylaş”
📣Kazananlar 14 Mart'ta duyurulacaktır. 📚Tüm Kitapkurtlarına bol şanslar🍀
Seti incelemek için:
kitapyurdu.com/avantajli-set/k...
Vanilla
A.Ali Ural - Posta kutusundaki mızıka
Montaigne, "Ölümün bizi nerede beklediği belli değil, iyisi mi biz onu her yerde bekleyelim," diyerek insanın istese de gecikemeyeceği en önemli randevusunu hatırlatıyor.
Vanilla
Sevgili Dost, Öldükten sonra hatırlayacak mısın beni? Neler hatırlatacak ve nasıl hatırlayacaksın? Bir yıl sonra aklına gelecek miyim? Ya beş yıl sonra?
SY
, bir kitap okudu7/10
63 günde okudu
·2021 11. kitabı
Vanilla
nasıl bir kitaptı? sesli kitap olarak dinlemeyi düşünüyorum da🙂
“Hissedersin sonunda yorulduğunu, sonsuz çabada yorulduğunu bu yorulmaz fantezinin, çünkü sonuçta olgunlaşırsın, önceki ideallerini geride bırakırsın: Küle. kalıntıya dönüşürler; eğer başka bir hayat yoksa, onu bu kalıntılardan inşa etmek gerekecektir. Bu arada ruh hep başka bir şey diler ve ister! Ve hayalperest boş yere, külleri karıştırır gibi eski hayallerini karıştırır, o küllerde bir kıvılcım olsun bulmaya çabalar; onu üflemek, soğuyan kalbini canlanan ateşle ısıtmak ve ondaki daha önceden tatlı tatlı gelmiş, ruhu huzursuz etmiş, kanı kaynatmış, gözlerden yaşlar akıtmış ve kendisini görkemli biçimde kandırmış olan şeyi tekrar diriltmek için! Biliyor musunuz, Nastenka, nereye vardım? Biliyor musunuz, artık kendi duygularımın yıldönümünü kutlamaya, daha önce hoş gelmiş, aslında hiç olmamış bir şeyin yıldönümünü kutlamaya kadar vardırdım – çünkü bu yıldönümü bütün o boş, amaçsız hayaller için kutlanıyor – ve bunu yapmak zorundayım, çünkü bu boş hayaller yok, daha sonra hiçbiri hayatta kalmıyor. Sonuçta hayaller de hayatta kalır! Biliyor musunuz ki ben şimdi, bir zamanlar kendi kendime mutlu olduğum o yerleri hatırlamayı ve belli bir süre ziyaret etmeyi seviyorum, geri dönüşsüz biçimde geçmiş olanın ahengiyle kendi şimdimi inşa etmeyi seviyorum ve sık sık gölge gibi, işsiz güçsüz ve amaçsız, sefil ve hüzünlü geziniyorum Petersburg’un pasaj ve caddelerinde. Hem de nasıl anılarla! Sözgelimi, işte burada[…]”
Vanilla
“Sözgelimi, işte burada bundan iki yıl önce, tam bu vakitte, bu saatte, bu kaldırımda yine tek başıma, yine sefil, tıpkı şimdiki gibi yürüdüğünü hatırlıyor insan! Ve o zaman da hayallerin hüzünlü ve yaşamanın eskiye göre daha iyi olmasa da hem daha kolay, hem daha rahat olduğunu, şimdi üzerine yapışan bu kara düşüncenin o zaman olmadığını hatırlıyor insan; bu vicdan azaplarının, gece gündüz rahat vermeyen karamsar, iç karartıcı azapların olmadığını. Ve kendine soruyorsun: Nerede hayallerin? Ve başını sallıyor, şöyle diyor: Yıllar ne çabuk geçiyor! Ve yine soruyor kendine: Ne yaptın bunca yılı? En iyi zamanlarını nereye sakladın? Yaşadın mı yaşamadın mı? Baksana, diyor kendine, baksana, yeryüzü nasıl soğuyor. Daha yıllar geçecek ve peşinden kasvetli yalnızlık gelecek, bastonlu, titrek yaşlılık gelecek, peşinden de sıkıntı ve bunaltı. Fantastik dünyan ağaracak, donacak, hayallerin kaybolacak ve ağaçlardan düşen sarı yapraklar gibi dökülecek.... Ah, Nastenka! Sonuçta hüzünle yalnız kalır insan, tam anlamıyla yalnız ve hatta yazıklanacak bir şey bile olmaz – hiç, tam olarak hiç... Çünkü kaybolup giden her şey, her şey hiçtir, aptalca, yuvarlak sıfır, yalnızca hayaldir!”