Atinalı TimonAlıntı
Timon’un derdi parayla ya da iflasla değil; o, sınır çizemediği saflığının bedelini tüm insanlıktan tiksinerek ödeyen biri aslında. Flavius’un arkasından kurduğu o cümle her şeyi tek nefeste özetliyor zaten: “Kendi yüreğin yıktı yere seni, kendi iyiliğine kurban gittin. Ne garip, ne olmayacak bir kader bu... Fazla iyi olmak en büyük günahın oldu.”
Dünyanın en eski, en değişmez kuralı bu sahnede yüzümüze çarpıyor: Hak etmeyene gösterilen her aşırılılık, günün sonunda sahibini vuracak bir silaha dönüşür. Timon etrafındaki dalkavukları beslerken aslında kendi sonunu ilmek ilmek ördü. Güvendiği o dağlar ardı ardına yıkıldığında, masaya fırlattığı sıcak su ve taşlar aslında kaybettiği servete değil, insanların iğrenç iki yüzlülüğüne duyduğu kusma hissiydi. Ormana kaçışı bir delilik veya inziva değil; insanın çiğ, menfaatçi kokusundan uzaklaşıp toprağın dürüstlüğüne sığınma ihtiyacıydı. Shakespeare bu metinle kenarda köşede kalmış çok ağır bir gerçeği bizlere hatırlatıyor: Bu dünyada kötülükten ziyade, haddinden fazla ve körü körüne yapılan iyilik insanı paramparça eder.
Herkese iyi okumalar dilerim..
SHAKESPEARE OKUMALARI
ATAOL BEHRAMOĞLU
Ataol Behramoğlu, edebiyat tarihinin en büyük isimlerinden biri olarak kabul edilen Shakespeare hakkında pek çok yazı kaleme alınmış olmasına rağmen, onun oyunlarının dil ve anlatım özelliklerini, kurgu içindeki serbest çağrışımlarıyla birlikte ele almak istemiştir. Bu eserinde temel amacı, Shakespeare’in oyunlarının yalnızca tiyatro kurgusu üzerinden değil, içerdiği düşünsel sorunlar, şairliği ve bir düşünür olarak ortaya koyduğu metaforlar ve özdeyişler üzerinden de değerlendirmektir.
2017 ve 2021 yılları arasında çeşitli dergilerde yayımlanan 20 yazının bir araya getirilmesiyle oluşan bu kitap, Shakespeare üzerine ezbere dayalı yorumlardan uzaklaşmayı amaçlar. Behramoğlu, Shakespeare’in oyun yazarlığını mümkün olduğunca içselleştirerek kendi kişisel izlenimlerini, sorularını, beğenilerini ve eleştirilerini okuyucuyla paylaşır.
Behramoğlu, Shakespeare’in Hamlet oyunu için her yerde rastlanabilecek bir trajedinin, büyük ustalıkla işlenerek benzersiz bir esere dönüştürüldüğünü söyler. Shakespeare’in eserleri ne zaman okunursa okunsun farklı şekillerde idrak edilip yeniden değerlendirilebilir. Tekrar okuma isteği uyandırmasının sebebi ise kurgusundaki özgürlük ve akıcılıktır. Shakespeare dili yalın ama güçlü bir kılıç gibi kullanır; olay örgüsü okuru içine çeker ve kişi kendisini adeta oyundaki kahramanlardan biri gibi hisseder.
Macbeth üzerine yaptığı değerlendirmelerde Behramoğlu, Shakespeare’in kadınlara karşı ön yargılı olduğu yönündeki düşüncelerden bahseder. Metinde pek çok yerde erkek karakterlerin yüceltildiğini, Lady Macbeth’in kişiliği övülürken bile kullanılan dilde sert ve zehirli bir taraf bulunduğunu ifade eder.
Romeo ve Juliet oyununun Shakespeare’in ilk dönem eserlerinden biri olduğunu ve sanki biraz aceleyle
İlk açışımda tanıtım; TİMON, Atinalı bir soylu.1000Kitap
Puan vermedi
Atinalı Timon;
Bu kitap beni tiyato, oyun tarzında kitaplara alıştıran ilk kitap..
Çalışma arkadaşım birbirimize kitap verelim dediğinde onun böyle bir kitap getireceğini hiç ama hiç tahmin etmemiştim. Ama bu kitabın beni bu kadar etkileyeceğini de okuyana kadar farketmedim.
İyikilerimin içinde olan bir kitap..
Katreden Ummana
Puan vermedi·152 syf.·
2026 76. kitabı
“__İnsana da, insanlığa da düşmanım ben.
Sana gelince', keşke köpek olaydın da
Birazcık olsun sevebileydim seni!”__(s.77)
Bu alıntıyla öfkeyle birlikte derin bir hayal kırıklığının dışa vurumu olarak karşımıza çıkarıyor, Timon’un geldiği noktayı değil, nasıl o noktaya sürüklendiğini anlatıyor. Bir zamanlar insanlara güvenen, veren, paylaşan birinin, aynı insanlardan gördüğü vefasızlıkla içten içe nasıl değiştiğini daha ilk satırda hissettiriyor. William Shakespeare, Atinalı Timon eserinin tonunu bir replikle kuruyor, sevginin nefrete dönüşebileceğini, insanın kırıldıkça sertleştiğini anlatmaya başlıyor.
Oyunu ilk başlarda oldukça parlak ilerliyor. Timon herkese veren, insanları etrafında toplayan dostlukla beslenen bir karakter olarak kuruyor. etrafındaki insanların çoğu onun cömertliğinden besleniyor gerçekten bağlı kalmıyor. Apemantus’un “Övülmek isteyen övenden daha değerli değildir.” sözü daha baştan bu düzenin sahte olduğunu hissettiriyor.
Zamanla Timon’un parası tükeniyor ve o kalabalık yavaş yavaş dağılıyor. İşte kırılma tam burada başlıyor. Bir zamanlar sofralar kurduğu insanlar ona sırtını dönüyor. Bu noktadan sonra oyun bir çöküşten çok, bir dönüşüme evriliyor. insana olan inancını tamamen kaybettiğini gösteriyor.
İnsan verdiği kadar değer görmediğinde kırılmıyor sadece değişiyor da Timon’un yaşadığı şey bir hayal kırıklığından öte, insanlığa karşı duyduğu derin bir öfkeye dönüşüyor. Shakespeare hikayeyle dostluk kavramını sorguluyor. Gerçek dostlukla çıkar ilişkisi arasındaki farkı gösteriyor. İnsanların iyi gün dostu olduğunu, zor zamanlarda geriye pek bir şey kalmadığını net bir şekilde hissettiriyor.
Okurken sahneler keskin bir şekilde değişiyor. Kalabalık ve canlı ortam yerini birden sessiz ve karanlık bir atmosfere bırakıyor. Bu geçişleri
Haruki Murakami’nin İmkânsızın Şarkısı kitabında, başkahraman Toru Watanabe’nin hırslı olduğu kadar özel hayatında da bir o kadar bohem olan arkadaşı Nagasawa ile en bilindik ortak noktaları, F. Scott Fitzgerald’ın dünyaca ünlü romanı Muhteşem Gatsby’dir.
Uzun yıllardır kitaplığımda duran ve bir türlü okuma sırası gelmeyen bu kitabı nihayet bitirdim. Muhteşem Jay Gatsby, ya da kendini dönüştürmeden önceki adıyla James Gatz, Amerika’nın hem kendi insanına hem de dünyaya pompaladığı “Rüya Yaşam” fikrinin hem hayat bulmuş hâli, hem de aynı rüyanın kabusa dönüşerek bir “yok oluş” hikâyesine evrilen başkahramanıdır.
Fırsat bulursam kitabın ayrıntılı bir özet ve analizini bir gün yapmak isterim. Ancak ondan önce, YouTube / Akıl Fikir Gezegeni kanalında da işlediğim, yine bir Amerikalı yazar olan Herbert Clyde Lewis’in Gemiden Düşen Adam kitabını; sonrasında ise her ne kadar Murakami’nin İmkânsızın Şarkısı’nı okumuş olsam da Muhteşem Gatsby’yi özellikle önerebilirim.
Amerikan Rüyası nedir? İnsanların ahlaki değerleri, aralarındaki samimi gibi görünen fakat aslında vıcık vıcık ve vicdansız ilişkiler nasıl gelişir? Para, insanların tanrılarını bile nasıl materyalist bir idealizasyona dönüştürür? Tüm bunları bu romanda görmek mümkündür. Elbette anlatı büyük ölçüde romantize edilmiştir. Lakin edebiyatta “hamartia” olarak adlandırılan, zengin ve varlıklı kişilerin yine kendi zenginlikleri yüzünden yıkıma ve yok oluşa sürüklenişini okumak, bu varsıl dünyaya bakışınızı sorgulatacak niteliktedir.
Yine Shakespeare’in tragedyalarından biri olan ve benim de severek okuduğum Atinalı Timon oyunu, Gatsby ile Timon arasındaki zenginlik, yoksulluk ve yoksunluk kavramlarını karşılaştırmalı biçimde düşünmenize ışık tutabilir.
Keyifli okumalar dilerim.
güvendiğime pişmanım. Atinalı Timon.Tiyatro
Puan vermedi
Bundan 5-6 yıl önce Timon ile tanıştım. ah benim talihsiz yoldaşım, Timon’um… Candaşım.
Bu eserde insan yanlısı Timon’un insan düşmanı Timon’a dönüşmesini; dönemin siyasi ve toplumsal, dini, manevi, maddi kavramları da ele alarak işlenmesini konu alınıyor.
Kitabın adının Atinalı Timon (aslen Atinalı Timon’un Yaşamı) olmasına rağmen eserin, oyunun sonunda Timon’a dair çok az bilgimiz olur. Onu tanımayız. Tanımaz mıyız? Aslında biraz ütopik gelecek ama Buda nasıl hepimizin içindeyse, kendimizi gerçekleştirmek bizi Tanrı yapacaksa, Timon da bizim içimizde. Güvenir, sever, maddi manevi tüm varlıklarını sevdiklerine verir ve sonuç? Hüsran, hiçlik.
Timon hayatımın büyük bir parçası, güven sorunlar yaşadığımda Timon’a gelirim, ağlarken, gülerken, yalnız kaldığım bugün de… İnsan kaçkını Timon bile beni daha çok sever birçoğundan.