Taner Kirpi
@tnrkrp
7 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Ying yang!·736 syf.·
10/10
2019 13. kitabı
Kitap bittiğinden beri kaç defa oturdum başına inceleme yazmak amacıyla... Kaç kez tekrar tekrar sayfaları çevirip göz attım işaretlediğim yerlere... Olmuyor dedim yazamayacağım hiçbir şey çıkmayacak yapamıyorum. Oysa ki yazmalıyım. Bilinsin az da olsa okumak isteyenler olsun. Sonunda bir şekilde cümleler çıkmaya başladı işte... Böyle bir yapıta inceleme yazacak kabiliyetim kesinlikle yok. Neden mi? İçinde romanla beraber o kadar çok bilgi var ki... Geçmişten günümüze gelen hepimizin bildiği insan kıyımları var. Soykırımlar işkenceler... Peki ya o caniler o insanlara işkence edenler mi kötü gerçekten yoksa sen mi kötüsün? Evet evet sen! Normal görünen hatta bir melek olan sen! Sen kötüsün insan!
Bunu sorguluyor işte kitap. Bunu kanıtları ile bir bir seriyor önümüze. İyi ile kötü kavramları birbirine geçiyor. Haliyle kafa da birbirine dolaşıyor. Tamam duruyorum biraz! Nefes alıyoruz. Yazardan bahsedeyim biraz:
Danimarkalı olan yazar, iletişim ve sosyoloji alanında yüksek lisans yapmış. Bununla kalan birisi değil ama. Öyle çok bilgi birimine sahip ki. Bunu kitapta bulunan bazı teorik bölümlerde kendisi bize gösteriyor. Kitapta yer alan en önemli konulardan birisi, insanın çalışma arkadaşları tarafından uğradığı psikolojik baskı ile birlikte taciz... Bu konu yazarın bir dönem çalıştığı iş yerinde yaşadığı sorunlardan birisi... O dönem çok aşırı baskı yaşamadığını söylese bile derinden iz bıraktığı belli baskıların. Çünkü kitaptaki karakterle öyle bütünleşmiş ki... Gerçi yazarın şöyle bir cümlesine de denk geldim:
“Bu, hayatımın en mutsuz ve en yaratıcı şekilde engellendiği bir dönemdi”
Nedir bu baskılar?
Senin gibi olmadığını gördüğün insanı dışlama. En temel şey bu... İşin acı yanı ise bunun farkında olmama... Karşındakine yükleme bu durumu. "Sorunlu olan o! Hasta
Taner Kirpi
“bizlerde varız elbette” tam olarak ne demek? Umarım anladığım ve yalan olduğu ispatlı olan bir kara propagandadan bahsetmiyorsunuz.
Reklam
Prater Baharı(16) Avare(7)
Stefan Zweig
Yazrın aylakadamyayinlari tarafından çıkarılan üçlü setinin 3. kitabından seçtiğim iki hikayesiyle geldim. Bugün payalaşacağım yorumlardan ilki Zweig olacak.
Prater Baharı; Lise, Prater'de yapılacak derbiye onur konuğu olarak çağrılmıştır. Özel olarak hazırlattığı elbisesi terzi tarafından gönderilmeyince bu hayatı seçmeden önceki kıyafetlerini giyerek rastgele biri olarak gitmeye karar verir. Orada Hans'la karşılaşır ve bir geceliğine eski saf haline döner.
Avare; Liebmann, her zaman ki gibi derse geç kalır. Profesörle yaşadığı tartışmanın sonunda kendini sulara bırakır.
Zweig, yedi sayfada yazsa elli sayfada yazsa kendine hayran bırakıyor. Keşke okumamız için daha fazla eser bırakabilseymiş. Zweig'ın kalemiyle tanışmadıysanız hemen tanışmalısınız.
Taner Kirpi
Genel olarak iş kültür ve can yayınları çevirileri tavsiye ediliyor. Aylak adam kültür için çevirmenler kim aslından mı yoksa ingilizcesinden mi çeviri, bu yayın evini önerir misiniz?
İlgili eser kutsal kitabımız Kur’an ın henüz indirilmeye başlamadığı yıllardaki toplum yapısını, toplumun sahip olduğu gelenek ve görenekleri anlatarak başlıyor. Hatta Tevrat ve incil ile benzerliklerini belgeliyor ki zaten onlarda aynı yaratan tarafından indirildiği için bu da gayet normal. Nuh kavmi olayının Sümer tabletlerinde de yazdığı belirtiliyor. Ama anlatım tarzı, kutsal kitaplar bu tabletlerden kopya çekmiş, aslında kutsal kitap yoktur algısı oluşturulmaya çalışılıyor. Bunun belgeli olması aslında kutsal kitaplarda yazanların yalan olmadığının göstergesi değil mi?
Kitabın tamamını okudum, ayetleri eleştiriyor ama kelime oyunlarıyla eleştirdiğini farkettim. Örneğin Hz Muhammed’in okuryazar olmadığını belirten ayet için Peygamberimizin bunu bir taktik olarak uyguladığını söylüyor. Okuryazarlık farklı birşey okuma yazma bilmek farklı...
Bu şuna benzer “Gezen tavuk yumurtası vardır.” yazısını gören bir Türk, doğal ortamında yetişen bir tavuğun yumurtasının organik olduğunu anlarken, Türkçeyi gramerleriyle yeni öğrenmiş bir yabancı aynı yazıda yumurtanın gezdiğini anlayabilir. Hatta yumurtayı kutsal bir varlık olarak bile algılar. Yazarın Arapçayı bu şekilde değerlendirdiğini düşünüyorum. Daha bir çok yerde yanlış tespitte bulunduğunu da gördüm. Yazar, Peygamber için geçmişi ve geleceği bildiğini söylüyor, oysa Kuran gaip yalnız Allah tarafından bilinir diye üzerine basa basa tekrarlıyor. Ben alim değilim, buna rağmen benim bile bu kıt bilgilerle birçok yerinde yanlışını tespit ettiğim bu kitabı maalesef çok fazla beğenmedim, çok ta fazla tavsiye etmem.
Taner Kirpi
Arif Tekin’in milyonda biri kadar bile Arapça ya da Kuran bilmiyorsanız atıp tutmayın bence, bu sadece cehaletinizi insanların gözüne sokar.
Taner Kirpi
, şu anda okuyor8/10
Beğendi
Taner Kirpi
Bu kitap maalesef kendisini okutmamak için herşeyi yapan bir yazarın elinden çıkmış. Yazardan okuduğum ilk seri ancak bitmiyor, ama uzun olduğundan değil, kurgusunun çok ama çok kötü olmasından. Araya uzun aylar ve başka kitaplar alarak bitirmeye çalışıyorum. Ama bu kadar anlatılamamış karakterler, sahte gelen duygular ve olaylar hikayeden koparıyor. Yazarı ve seriyi sevenler eleştirmesin bu dediğimi , hiç ama hiç sevmedim bu yazarın kalemini. Uzun ve karmaşık kurguları anlayabilecek kapasitedeyim, zaman çarkını bitirmiş ve en sevdiğim kitaplarda ilk sıraya almış biri olarak söylüyorum, fantastik ve bilim kurgu seviyorsanız Ursula’dan uzak durun, çünkü bu yazar beni fantastik edebiyat türünden soğuttu şu an sadece tarih anlatıları, dramatik toplum hikayeleri okuyarak okuma sevincimi geri kazanmaya çalışıyorum, sizi de öldürmesine izin vermeyin.
Osmanlı'da denizaltıRoman
Tiamat incelemesini yapmayı düşünmüyordum fakat Osmanlı'yi da ilgilendirdiği için kendime zaptolamiyorum, bu yazdıklarım sert bir eleştiriden ibaret olacak.
Daha Avrupa'da denizaltı diye bir araç bilinmezken 1719'da 3. Ahmet döneminde "Tahtelbahir" adı verilen dünyanın ilk denizaltısı üretilmişti. Bizler için ve dünya için bunun ne kadar önemli bir konu olduğu muhakkak. Fakat gelgelelim romandaki "tahtelbahir" gemisine; gözlerini altın bürümüş, sürekli sarhoş, dillerinde hep bir küfür ve daima argo konuşan adı üstünde bu roman kahramanları, bizim ecdadımiz olan Osmanli gemi mürettebatından çok çok çok uzaktalar. Bizim ecdadımızın dilinden tekbirlerin ve duaların eksik olmadığı bilinse de romanda güya jolemsi, sabunsu yaratığı görüp sadece korkudan dua eden insanlarla karşı karşıyayız ve birkaçı hırsızlıktan çekinmeyen, küfürden başka laf bilmeyen insanlar. Romanda, trajikomik ve bir o kadar da çalkantılı bir kurgu işlenmiş.
Asıl soru şu, madem Osmanlı dönemi bir roman yazılacak neden içki, küfür, yobazlık, korkaklık ve cahillik üzerine kurulu bir roman yazılıyor.Özellikle hırsızlık gibi insanın onurunu zedeleyen bir mefhumu, yazarın Osmanlı askerine atfetmesini hiç doğru bulmadım. Biz kendi milletimizi ve ecdadimizi ne zaman yüceltecek romanlar yazacağız.
@calikusu_okur_
Taner Kirpi
Yazarın başka kitabını ve divan edebiyatına olan ilgisini bilmiyorsanız böyle suçlayıcı bir yorum yapmamalısınız. Ayrıca Osmanlı bir hanedandı bizim ecdadımız onların yabancılarla evlilikleri ve entrikaları içerisinde hayatta kalmaya çalışan ve cahil bırakılan halktır. Ve, hasbahçeleri bir araştırın derim, tarihi kanıtlar nettir.