En küçük bir memur olmak için bile sağlık muayenesi şart olduğu halde, bu deliler nasıl oluyor da kaderimize hükmeden yerlerde bulunabiliyorlar? Bu soruyu açıkça sormak gerekir.
Yıkılan binalardan, çöken yollardan, bakımsızlıktan ölen insanlardan, salgın hastalıktan, sellerden, depremlerden sorumlu kimdir? İnsanlık bu delilerin eline mi bırakılacaktır? Sormak isterim size. Bu deliler bizi nasıl idare edebilir? Sorarım size.
Her gün bir punduna getirip yazıişleri katına çıkıyor, gelecek üç sayının haber fikirlerinin küçük not kartlarına yazılı durduğu panoya gidiyor, yıldızı parlayanlar arasında kendi adını arıyor, her gün hayal kırıklığına uğruyordu. Kendi adı yerine yeteneksizlerin, abartılmışların, torpillilerin ve torpil sahiplerinin adları çıkıyordu karşısına.
Reklam
Torpil beni sevmedi hiç. Torpili, soyut bir kavram olarak düşünenler yanılıyorlar. Torpil, dalgınlığını şuurlu bir şekilde sergileyen adamların ceketlerine ve masalarına ilişmiş somut bir kavramdır. Torpil; bazen hiç ummadığınız kısalıkta bir müdür, çarpık bacaklı, şaşı bir kadın, göbeği kendinden önce yola düşen tıknaz bir patron, lise mezunu bir memur olabilir. Hatta torpil, kartvizit bile olabilir.
Bir zamanlar yanıma girebilmek için araya adam koyanlar, iş ve torpil rica edenler, hatta yalvaranlar, şimdi adımı almıyorlar ağızlarına.
"Ve işine son verilmiş," dedim acı bir gülüşle. "Böyle olur çünkü bir yerde
torpil varsa orada adalet yoktur. Yani dünyanın hiçbir yerinde adalet yoktur."
Reklam
Reklam