Murekkep
@tugbaekim
15 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir Arayış Hikayesi, Bir Eşlik EdişEdebiyat & Roman
Üç Köşeli Dünya, içinde yazarın yaşam felsefesini de barındıran bir roman. İncelik ve uyum sayfalardan adeta üzerinize doğru akıyor. Sayfa sayısı az ve sade bir dili var ama buna rağmen betimlemeler epey yoğun olduğundan bir çırpıda okunup bitirilecek bir eser gibi düşünmemek gerekiyor. Aslında betimlemelerin fazlalığından ziyade alışık olduğum bir stilde olmamaları beni okurken epey düşündürdü ve bazı cümleleri geri dönüp tekrar okuttu.
Yazarın tasvirleri alışık olduğum bir stilde değil ama düşünme şekli oldukça hoşuma gitti. Örneğin dağların yorulup tepe olması, tepenin yorulup ova olması, ovanın yorulup denizin dibine dalması gibi tabirleri masalsı bir gerçeküstülükte geldi.
Ana karakterin bir şair olması, tabi ki tasvirlerin içinde şairane anlatımlar olmasını da beraberinde getiriyor. Örneğin şairin karşılaştığı bir genç kızın kaşlarını tarif ederken "ortalarına birkaç nane yaprağı düşmüş gibi tahammülsüzlükle hafif hafif titriyor" diye betimlemesi oldukça ilginç gelmekle birlikte, o görüntüyü de birebir yansıttı.
Konusuna değinecek olursam; bir sanatçı ilham bulabilmek için Tokyo'dan uzaklaşıp kırsal bir bölgeye gidiyor. Resim ve şiirle ilgilenen bu sanatçının kırsalda vaktini nasıl geçirdiğine ve düşüncelerine eşlik ediyoruz. Kitabı sanırım bu şekilde tanımlayabilirim: Bir eşlik ediş. İçinde herhangi bir duyguya yer verilmemiş. Hüzün, bıkkınlık, özlem, sevgi, nefret, öfke ya da başka herhangi bir duyguya rastlamadım. Sadece bir arayış. Yazar ilham bulma arayışındayken biz de onu izliyoruz. Tanık oluyoruz.
Yazar, Batı ve Japon edebiyatını harmanlamasıyla tanınıyor. Bana ise Batı'ya biraz üstten baktığı izlenimi verdi. Bu görüşe sahip olan tek kişi miyim bilmiyorum ama üstten bakış ana karakterin değil, doğrudan yazarınmış gibi hissettim. Belki de sadece yazara
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Adem'den Önce, okuduğum ilk Jack London kitabı oldu. Çok ünlü diğer eserlerini hala okumadım ne yazık ki. Nedenini bilmiyorum ama sürekli ertelediğim kitaplardan biridir Martin Eden.
Adem'den Önce'de Jack London ilkel insan türlerinin gelişimi ve birbiriyle etkileşimiyle çerçevelenen bir hikaye anlatıyor. İşin ilginç yanı, kitabın sonunda çevirmen notlarında da bahsi geçen konu şudur ki (benimki Türkiye İş Bankası Yayınları - Levent Cinemre çevirisi), bu kitabın yazıldığı 1906 yılında henüz Homo erectus'lar, Homo sapiens'ler ya da diğer ilkel insan türleri henüz keşfedilmemiş durumdaydı. Darwin'in evrim teorisi üzerine düşünülüp geliştirilen bu kurgu bence oldukça yaratıcı.
Günümüzde "Taş Devri" olarak bildiğimiz döneme ait akıcı ve sürükleyici bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
Kitapta en ilkel tür olan "Ağaç İnsanları", onlardan bir adım ileride mağaralarda yaşamaya başlamış olan "Halk" ve ateş ile birlikte bir takım aletleri de keşfetmiş "Ateş İnsanları" aynı dönemde yaşamaktadır. Kahramanımız Kocagöz, Halk'ın bir üyesi. Ağaç İnsanları ve Ateş İnsanları ile yaşadığı coğrafya gereği sürekli temas içerisinde. Başta gelişim ve etkileşim dedim ama temelde tüm etkileşimin şiddet içerikli olduğu söylenebilir. İnsan türleri birbirleriyle uyum içinde ya da barışçıl bir yaklaşımda değil. Henüz dilin gelişmediği bir dönemde zaten bu kavramlardan söz edilemez. Birbirleriyle her temas noktasında şiddet söz konusu. Daha gelişmiş olan Ateş İnsanları, diğerlerine yönelik bir soykırım içerisinde denebilir.
Kitaptaki karakterlerden Kızılgöz'ün sürekli olarak eşlerine uyguladığı şiddeti düşününce, sık sık ne kadar gelişebildiğimizi düşünüp durdum. O günkü ve bugünkü insan arasında uçurum var gibi görünse de kimileri için bu ayrım belli belirsiz diye düşünüyorum. Binlerce yıl
Murekkep
, 2024 okuma hedefini ekledi.2024 OKUMA HEDEFİ
10/45 kitap - %22 tamamlandı
10 kitap okudu
45 kitap
1.827 sayfa
11 inceleme
10 alıntı