Sanıyorum,sevgi de öğreniliyordu,sevmek! Bağırmanıza gerek kalmıyor. Söylemek bile fazlalık! Seven, sevilen seziyor sevginizi, görüyor, onun için saklayıp sundugunuz güzelliğin ışığında. Biz de öyle olmuştuk. Birbirimizi görünce o kadar çok anlatacak şeyimiz oluyordu ki… Nasıl anlatsam? Gördüğüm, onun da göreceği olsun, diye düşünüyordum. Yaşadığım her güzel zaman dilimi, sevdiğim ayselin de yaşayacağı olsun istiyordum.
“Beni bu halde bile istiyor olamazsın!“ dedi neredeyse fısıldayarak. “Ama istiyorum.”
Umut etmekten korkan gözlerle, kendine rağmen umut ederek, bana baktı. “Niçin?“
“Çünkü sen benim başıma gelen harika şeysin.“
Ev, ayın yükselişini ve uyuyan toprakları seyretmek istediğinizde, manzarayı paylaşmak için yanınıza çağırabileceğiniz birine sahip olmaktır. Ev başkalarıyla dans ettiniz yerdir. Ve dans etmek hayattır.