Ülkü Birinci
@ulku1inci
Ama sahteliğin her türünden nefret ederim.
-Gurur ve Önyargı
Blog Yazarı-Öğrenci-Gazeteci
Üniversite
İstanbul
İstanbul, 19 Ocak 2007
37 okur puanıŞubat 2023 tarihinde katıldı
Hayattan umudunu kaybetmiş, yaşama hevesi kalmayan insanların uğradığı ve ölmek için eşya satın aldıkları bir dükkan. Dükkanı işleten Tuvache ailesi ve ailenin en küçük çocuğu Alan; ailesinin aksine pozitif, yardımsever, güler yüzlü, etrafına neşe saçan bir çocuk. Dükkana gelen müşterileri yaşamaya ikna etmesi ile birlikte babası sinirlenerek onu disipline etmek için bir kampa gönderir. Bir süre sonra ailesi Alan'ın o sert kampta ne durumda olduğunu düşünerek endişelenir ve onu özlerler. Oysa geri döndüğünde Alan pozitifliğinden hiçbir şey kaybetmemiş ve gittiği yere de neşe saçmıştır. Ailesi de onun dönüşünü sevinçle karşılamış ve yavaş yavaş dükkanın işleyişi değişmiştir. Artık umutsuz insanları öldürecek eşyalar yerine insanları güldürecek ve onları eğlendirecek eşyalar satmaya başlarlar. Fakat işin sonunda nesillerdir işlettiği dükkanın bu hale geldiğini gören baba oldukça sinirlenir ve Alan'a sertçe çıkışır. Kitabın sonunu söylemeyeceğim. Okuyacaklar bu sürpriz son karşısında kitabın kapağını kapatıp birkaç dakika duvarla bakışabilir. Ama beklenmedik sonuna rağmen kitap konusu ve diliyle oldukça sürükleyici ve etkileyiciydi.
Aslında bizler de Tuvache ailesi gibi olabiliriz. Belki çoğunlukla mutsuz ve depresifiz, belki hayatımız istediğimiz gibi gitmiyor ve yaşamdan zevk almıyoruz. Ama dışımıza vurduğumuz tüm bu negatifliğin aksine içimiz de hayatı ve insanları seven bir taraf var. Hepimiz zaman zaman bu hayatın yaşanmaya/sevmeye değer bir tarafının olmadığını söyleriz. Ama yine de bu hayatı yaşar ve onu severiz.
Herkese keyifli okumalar ^^
Soluksuz Okuyacağınız Mükemmel Bir Kitap
Kesinlikle önerdiğim polisiye romanlarından biri olduğunu söyleyebilirim. Kitaptaki karakterler çok sevimli yazılmış. Birbirleriyle ilişkileri, dostlukları, yardımları genç okuyucular için iyi örnek oluyor. Ayrıca yazarın da genç olması, karakterlerin konuşmalarını ve telefon mesajlaşmalarını gayet gerçekçi hâle getiriyor. Genç okurların ruh hâlini de iyi bilen yazar, kitabın bir solukta okunması için yeteri dozda gizem katıp merak uyandırıyor.
Şimdi ikinci kitabı okumaya gidiyorum :)
<3
İyi ki okumuşum dediğim kitaplardan biri. Bence kesinlikle okunmalı <3
Gerçekten çok beğendiğim bir kitaptı. Sade ve akışkan diliyle okuması eğlenceli ve sürükleyici bir kitaptı. Aynı zamanda aşk, gurur ve önyargı güzel bir dille anlatılmış. Özellikle Jane Austen'ın döneminin nadir kadın yazarlarından biri olması kitabı daha ilginç kılmış ve okunma sayısını etkilemiştir.
Kızların mirastan yararlanamadığı bir düzende tek çarenin zengin koca olması kadınların durumunun vahimliğini gösteriyor. Aynı şekilde her dönemde aynı olan sosyetenin rezilliği de içler acısı. Bunlar kitabı okurken midemi bulandırsa da ana karakterlerimizin birbirlerine karşı olan hisleri ve kitapta çok az karşılaşabileceğimiz mantıklı ve ahlaklı davranışları okumaya devam etmemi sağladı.
Benim en çok anlamadığım kısım ise kitabın ismi Gurur ve Önyargı olmasına rağmen neden ülkemizde Aşk ve Gurur olarak çevrildi? Sanırım bu durum bizim milletin her şeyin içine aşk sokma sevdasından kaynaklanıyor :D
Can sıkıntısından kitapçı gezerken indirimde olduğunu görüp aldığım bir kitap. Kitap kapağının tasarımı gerçekten çok hoşuma gitti. Konusu ve olay örgüsü de güzeldi. Fransızcadan çevrildiği için telaffuz etmekte zorlandığım isimlerle dolu geniş karakter kadrosu başlarda kafamı karıştırsa da hemen alıştım. Ancak komiserimizin cinayet sebebini herhangi bir kanıttan çok tahmin ve içgüdülerine dayanarak bulması bana çok mantıksız geldi. Polisiye olarak daha çok 
Agatha Christie ve 
Ahmet Ümit okuduğum için bu kitapta geçen olay bana çok klasik ve basit geldi. Yine de güzel bir kitaptı.
Agatha Christie ve Ahmet Ümit okuduğum için bu kitapta geçen olay bana çok klasik ve basit geldi. Yine de güzel bir kitaptı.
Distopya dediğimizde hiç şüphesiz aklımıza 
Aldous Huxley 'in 
Cesur Yeni Dünya kitabı ve 
George Orwell 'in 
1984 kitabı gelir. Hükümetin topluma olan baskısını, vicdansızlıklarını ve adaletsizlikleri; toplumun sorgulamadan hayatına devam etmesini belki biraz abartarak ama çok akıcı bir dille anlatmış.
Adapte olmak insanların doğasında vardır. Biz her ne kadar doğru olduğunu düşündüğümüz şeyi savunmaya devam etsek de sonunda bu düzene adapte olacağız. Bizi yönetenlere yeri geldiğinde karşı çıkmadığımız sürece bilinçlenemeyeceğiz. Bilinçlenemedikçe karşı çıkamayacağız. Kendimizi sorgusuz sualsiz bize söylenenlere inandırdığımız sürece de bu böyle devam edecek.
Belki üstümüze bir gömlek almaya paramız yetmeyecek. Belki evlerimiz yıkılacak. Belki çocuğumuza bir şişe süt alamayacağız. Ve onlar gelip bize iyi durumda olduğumuzu hatta bunu onlara borçlu olduklarımızı söyleyecekler. Biz bu söylenenlere inanacak mıyız gerçekten? Evet. Maalesef geçmişten günümüze kadar bunları sorgulamadan kabul edecek insanlar oldu ve olmaya da devam edecek. Fakat bunun doğru olmadığını bilenler de olacak. Belki sayıları çok az olacak. Fakat önemli olan kişilerin sayısı değil, o kişilerde sonuna kadar doğru bildikleri düşünceyi savunabilecek cesaret, vicdan ve irade.
Kitabın konusuna gelecek olursak; karakterimiz bakanlıkta çalışan sıradan bir adam. Çalıştıkları yerde, sokaklarda, caddelerde hatta evlerinde bile insanların tele-ekran denilen cihazlarla sürekli olarak izlendiği bir dönemde yaşıyor. Yaşadığı yer olan Avrasya'yı yöneten Parti, kendilerine karşı suç işleyen kişileri işkence ederek öldürmekle kalmıyor, aynı zamanda onları geçmişten ve günümüzden de siliyor, hiç var olmamış gibi davranıyorlardı. Buna buharlaştırma deniyordu. Herkes buharlaştırılmaktan korktuğu için hiç kimse Parti'ye karşı gelemiyor,
Aldous Huxley 'in Cesur Yeni Dünya kitabı ve George Orwell 'in 1984 kitabı gelir. Hükümetin topluma olan baskısını, vicdansızlıklarını ve adaletsizlikleri; toplumun sorgulamadan hayatına devam etmesini belki biraz abartarak ama çok akıcı bir dille anlatmış.
Adapte olmak insanların doğasında vardır. Biz her ne kadar doğru olduğunu düşündüğümüz şeyi savunmaya devam etsek de sonunda bu düzene adapte olacağız. Bizi yönetenlere yeri geldiğinde karşı çıkmadığımız sürece bilinçlenemeyeceğiz. Bilinçlenemedikçe karşı çıkamayacağız. Kendimizi sorgusuz sualsiz bize söylenenlere inandırdığımız sürece de bu böyle devam edecek.
Belki üstümüze bir gömlek almaya paramız yetmeyecek. Belki evlerimiz yıkılacak. Belki çocuğumuza bir şişe süt alamayacağız. Ve onlar gelip bize iyi durumda olduğumuzu hatta bunu onlara borçlu olduklarımızı söyleyecekler. Biz bu söylenenlere inanacak mıyız gerçekten? Evet. Maalesef geçmişten günümüze kadar bunları sorgulamadan kabul edecek insanlar oldu ve olmaya da devam edecek. Fakat bunun doğru olmadığını bilenler de olacak. Belki sayıları çok az olacak. Fakat önemli olan kişilerin sayısı değil, o kişilerde sonuna kadar doğru bildikleri düşünceyi savunabilecek cesaret, vicdan ve irade.
Kitabın konusuna gelecek olursak; karakterimiz bakanlıkta çalışan sıradan bir adam. Çalıştıkları yerde, sokaklarda, caddelerde hatta evlerinde bile insanların tele-ekran denilen cihazlarla sürekli olarak izlendiği bir dönemde yaşıyor. Yaşadığı yer olan Avrasya'yı yöneten Parti, kendilerine karşı suç işleyen kişileri işkence ederek öldürmekle kalmıyor, aynı zamanda onları geçmişten ve günümüzden de siliyor, hiç var olmamış gibi davranıyorlardı. Buna buharlaştırma deniyordu. Herkes buharlaştırılmaktan korktuğu için hiç kimse Parti'ye karşı gelemiyor,