Bir anda sordu: Konuşmanın bizi ne kadar yalnızlaştırdığının fark ediyor musun? Bu yorumu da etkiledi beni. Daha önce hiç böyle bir şey duymamıştım. Tanıdığım insanlar tam tersini savunurdu, onlara göre her şey konuşulmalıydı, suskunluk sağlıksızdı.
Esrarengiz bir acı boğazımdan yukarı vurarak gözlerime ulaşıyor. Gözyaşlarımı silmekten utandığım için gözlerimi iyice açıyor ve yaşı rüzgarla kurutmaya çalışıyorum.
Onlardan on kişinin kellesini kestin mi mahvolacaklarını biliyorlar ama biz özgür insanlarız; kaç kişiysek o kadar başımız var ve ihtiyaç olduğunda aramızdan mantar gibi lider biter.