• İslamiyet öncesi Türk tarihi ve kültürü üzerine önemli çalışmaları ve yayınları olan Ahmet Taşağıl,
    tarihimizin en geç dönemleri hakkında yaptığı araştırmalar ve yayınları ile tanınmaktadır. Türkistan,
    Çin ve Moğolistan sahasında yapmış olduğu araştırmalar ile Orta Asya Türk tarihi üzerine birçok eser
    ve bildiriler yazmıştır. Gökbörü’nün İzinde Kadim Türk Topraklarında adlı eseri ile yıllardır edindiği
    bilgileri ve seyahatlerini içten bir üslup ile aktarmıştır. Doğu Türkistan adının verilişinde itibaren yaşanan siyasi ve askeri olayları anlatan araştırmacı, Doğu
    Türkistan’ın tarihi süreç içinde hâkimiyet sahası olduğu devletler ve siyasi oluşumlardan
    bahsedilmiştir. Bölgede yetiştirilen ürünlerden, doğal rezervlerinden, mağaralarından ve şehirlerinden
    bahsedilmiştir. Kaşgar, Turfan, Hoten, Kulca, Urumçi şehirleri hakkında bilgiler verilmiştir.
    Kırgızistan’a duyduğu merağın etkisi olduğun vurgu yapan araştırmacı, Karahanlı devletinin
    kurulduğu bu coğrafyada yaptığı çalışmalardan söz etmiştir. Kırgızistan için Orta Asya’nın damı
    tabirini kullanmıştır. Kırgızistan’ın coğrafi ve kültürel özelliklerinde bahsettiği bölümde Türk tarihinin
    önemli bir dönemi olan Karahanlı devletinin bölgedeki etkilerine de değinmiştir. Manas destanının
    bölgedeki etkisine ve ülkenin ekonomik durumuna değinmiştir. Karahanlı devletinin buradaki etkileri
    ile bıraktığı mimari eserlerden bu başlık altında bahsetmiştir. Kırgızistan’daki birçok şehrin adı ve
    önemleri aktarılmıştır. Kırgızistan’ın tarihi önemine vurgu yapan araştırmacı, Talas Savaşı Türk- Arap
    Karşılaşması ile Türklerin tarihinin dönüm noktalarından olan bir tarihi vakadan bahsetmiştir. kitabı okumanızı tavsiye ederim.. esenle kalın..
    ALINTIDIR.
  • Yiğidim, aslanım, ha gayret eyle
    Gaflet üstümüzde kalmasın böyle
    İmanla yatıp-kalk, ihlâsla söyle
    Kutlu mesaj verilmeyi bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Maveradan aşk iksiri sağ gayrı
    Ellerinde şekillensin çağ gayrı
    Rahmet olup yüreklere yağ gayrı
    Çekirdekler yarılmayı bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Her yerde insanlar izana hasret
    Şehirler, semalar ezana hasret
    Kâinat ilâhî düzene hasret
    Saf kozalar örülmeyi bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Nedendir bu uyku, bu zillet neden? !
    Hüzün yumağıdır mezarda deden
    Mağripten maşrığa tek ruh, tek beden
    Yay misali gerilmeyi bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Sendedir mayası, özü İslâm’ın
    Sendedir kulağı, gözü İslâm’ın
    Gülsün, yeter artık, yüzü İslâm’ın
    Kelepçeler kırılmayı bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Tevhit aşkı gönülleri yaksın hey!
    Zulüm ölsün, hak ayağa kalksın hey!
    Gürül gürül, nurdan çaylar aksın hey!
    Kirli sular durulmayı bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Bizi bekler esir olmuş ülkeler
    Bizi bekler yetim kalmış ülkeler
    “İmdat! ” diye haber salmış ülkeler
    Boş mabetler girilmeyi bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Yanar Bosna-Hersek, Karabağ, Keşmir
    Sonra Kıbrıs, Lübnan sayamam bir bir
    Aklıma Abhazya, Urumçi gelir
    Türk birliği kurulmayı bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Kolayı var be yiğidim, kolayı
    Kaynağında bastırmalı olayı
    Hazırlayın kürek, kazma, malayı
    İslâm harcı karılmayı bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Nizam-ı Âlem’e içten talip ol
    Kızılelma neredeyse ara bul
    Bağlamasın seni şöhret, para, pul
    Hesaplar var, sorulmayı bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Abdurrahim Karakoç

    https://youtu.be/juoVwy2kZ_o
  • Yanar Bosna-Hersek, Karabağ, Keşmir
    Sonra Kıbrıs Lübnan sayamam bir bir
    Aklıma Abhazya, Urumçi gelir
    Türk birliği kurulmayı bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.
  • Yiğidim, aslanım, ha gayret eyle
    Gaflet üstümüzde kalmasın böyle
    İmanla yatıp-kalk, ihlâsla söyle
    Kutlu mesaj verilmeyi bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Maveradan aşk iksiri sağ gayrı
    Ellerinde şekillensin çağ gayrı
    Rahmet olup yüreklere yağ gayrı
    Çekirdekler yarılmayı bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Her yerde insanlar izana hasret
    Şehirler, semalar ezana hasret
    Kâinat ilâhî düzene hasret
    Saf kozalar örülmeyi bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Nedendir bu uyku, bu zillet neden? ! 
    Hüzün yumağıdır mezarda deden
    Mağripten maşrığa tek ruh, tek beden
    Yay misali gerilmeyi bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Sendedir mayası, özü İslâm’ın
    Sendedir kulağı, gözü İslâm’ın
    Gülsün, yeter artık, yüzü İslâm’ın
    Kelepçeler kırılmayı bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Tevhit aşkı gönülleri yaksın hey! 
    Zulüm ölsün, hak ayağa kalksın hey! 
    Gürül gürül, nurdan çaylar aksın hey! 
    Kirli sular durulmayı bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Bizi bekler esir olmuş ülkeler
    Bizi bekler yetim kalmış ülkeler
    “İmdat! ” diye haber salmış ülkeler
    Boş mabetler girilmeyi bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Yanar Bosna-Hersek, Karabağ, Keşmir
    Sonra Kıbrıs, Lübnan sayamam bir bir
    Aklıma Abhazya, Urumçi gelir
    Türk birliği kurulmayı bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Kolayı var be yiğidim, kolayı
    Kaynağında bastırmalı olayı
    Hazırlayın kürek, kazma, malayı
    İslâm harcı karılmayı bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    Nizam-ı Âlem’e içten talip ol
    Kızılelma neredeyse ara bul
    Bağlamasın seni şöhret, para, pul
    Hesaplar var, sorulmayı bekliyor
    Ölü dünya dirilmeyi bekliyor.

    (Akıl Karaya Vurdu)

    Abdurrahim Karakoç
  • Osman Batur kimdir? Nerede doğmuş ömrünü nerede geçirmiştir? Altay Kartalı olarak da bilinen Osman Batur nasıl şehit olmuştur? Doğu Türkistan davasının sembol isminin ailesine nasıl işkence edildi? İşte tüm bu soruların cevabı...

    Asıl adı Osman İslamoğlu idi. Batur, O'na mücadelesine nispetle verilmiş bir unvan, bir sıfattır."Kahraman ve cesur"anlamındadır. O, bu ünvan ve sıfatla özdeşleşmiş, böylece anılmaya hak kazanmıştır.

    Osman Batur, Doğu Türkistan'ın yetiştirdiği en büyük mücahittir. 20. Yüzyılda, Çin'e karşı en büyük mücadeleyi vermiş bir efsane... Adı bugün bile Pekin yönetimini titretmeye yeten tarihi bir şahsiyettir Osman Batur.

    Osman Batur'un güçlü ve heybetli bir yapısı vardı. 1.85 boyunda, kısa-kalın boynu ve yarı kapalı-kısık gözleri vardı. Kırışık kaş arası, yüzüne şahsiyetini yansıtıyordu. Çok az konuşurdu ve her konuda kendine güveni tamdı. 40 yaşına kadar hayvancılık ile uğraşmıştır.

    Bu büyük mücahid, ilk dini bilgilerini, âlim olan dedesinden alır ve hayatını takva ile geçirir. Cengâverliği, kendisinden önce Çinliler ile savaşmış büyük mücahid Böke Batur'un yanında öğrendiği rivayet edilir. Böke Batur'un şu sözü, Osman Batur'a ve mücahitlere ümit aşılamıştır:"Bir gün, biz kâfirleri yine çöllerin öbür tarafına atacağız. Sayıları Taklamakan Çölü'ndeki kum taneleri kadar olsa bile!"

    Osman Batur dillere destan bir yiğitlikle anıla gelmiştir. Hatta bir rivayete göre, Allah'ın yardımıyla, basit bir kementle uçak düşürmüş gözü kara bir kahramandır.

    ZALİM ÇİN'E BAŞKALDIRIŞI

    1940 yılında, Çin zulmü dayanılmaz boyutlara ulaşmıştı. O vakitlerde, şimdilerde olduğu gibi Türkistan genelinde halk, zulme ve kırıma uğruyordu. Halkın önderleri, âlimleri katlediliyor; mülkleri gasp ediliyor; camileri yakılıp yıkılıyordu.

    Köktogay bölgesinde, işgalci Çinli kaymakamın camiye çizmeleri ile girmesi üzerine halk, kaymakamı ve onlarca Çinli askeri öldürdü. Camilere tecavüz eden, Kur'an-ı Kerim'i yakan Çinlileri protesto eden ve zalimlere karşı boyun eğmeyen Doğu Türkistanlılar,"isyancı" oldukları bahanesiyle tutuklandılar.

    İş o raddeye geldi ki, resmî makamlar, Türk'lerin ellerindeki silâhları toplamaya başladılar. Osman Batur'un babası ve ailesinden bazı kişiler, silâhlarını Çin askerlerine teslim ettiler. Osman Batur, silahını teslim etmeyi reddederek: "Bu gün silâhımızı alanlar, yarın canımızı da alırlar. Ben silâhımı Çinlilere vermem. İstiyorlarsa ve güçleri yetiyorsa, gelip alsınlar!" Dedi ve tek başına dağa çıktı.

    Osman Batur, zalimlere karşı mücadelen başka kurtuluş yolu olmadığına inanıyordu. Başlattığı mücadele, aynı gün destek gördü. Arkasından ilk gidenler, arkadaşı Süleyman ve büyük oğlu Şerdiman oldu.

    Silâhını Çinlilere teslim eden babası İslâm Bey, oğlu için hayır dualarını ve başarı dileklerini dile getirip oğlunu koruması için Allah-u Zülcelal'e dua ederken; Anası Ayça Hatun,"Ben oğlumu bugünler için doğurdum. Bizim canımız, bizden önce hayatını, bu dava uğruna feda edenlerin canından daha kıymetli değildir. Bizden sonrakilerin yaşaması için bizler de canımızı vermeye hazırız" diyerek, yaptığı konuşmalar ile hem oğluna destek oluyor hem de Müslümanları cihada davet ediyordu.

    Kısa zaman içerisinde, etrafında gözü pek insanlardan bir mücahit ordusu oluştu. Zelebay Telci, Nurgocay Batur, Kâseyin Batır, Canım Han Hacı, Süleyman Batır, Musa Mergen Aktepe, Sulibay, Ökürbay, Nogaybay, Ahid Hacı, Halil Teyci, Karakul Zalin... Bunlar mücahitlerden birkaçıdır. O artık, kendisine tabii olanların imamı, Osman Batur'u idi.

    1911 yılında, Çinlilere ve Ruslara karşı mücadeleye başlayan Osman Batur, bütün Altay topraklarının ve Doğu Türkistan'ın Çinlilerden ve Ruslardan kurtarılmasını amaç edinmişti. II. Dünya Savaşı yıllarında, Doğu Türkistan topraklarındaki Türkler'e yönelik baskıların kuvvetlenmesi ile birlikte, tepki hareketleri de kuvvet kazanmış ve Osman Batur'un yükselmesine zemin hazırlamıştı.

    MÜCADELESİNDE BAŞARISI

    Altayları Çinlilerden temizlemeye başlayan Osman Batur, 1943 yılında hedefine ulaşmış gözüküyordu. 22 Temmuz 1943'te Bulgun'da yapılan törenle Osman Batur Altay Kazakları'nın Han'ı ilân edildi. 1945'e gelindiğinde, Doğu Türkistan'da birkaç şehir haricinde, kontrol Doğu Türkistan Müslümanlarının eline geçmişti.

    Çinliler, yönetimleri altında bulunan meskûn bölgelerin birer birer elden çıkmakta olduğunu anlayınca, büyük bir ordu oluşturdular. Osman Batur ve beraberindeki mücahitler, sayıca kendilerinden 10 kat fazla ve modern silâhlarla donanmış düzenli orduya karşı savaşa devam ettiler.

    1949 yılında, Osman Batur daracık bir dağ bölgesine sıkışmıştı. Başlangıçta 30 bin savaşçı olan kuvveti 1950'de kadın ve çocuklar dâhil 3-4 bine inmişti. Son sığındığı yer, Gez Kurt bölgesiydi. Karakışta hayvanlar dağlarda barınamıyor, eteklere inmeye mecbur oluyorlardı.

    1951 Şubat'ında, komünistler yine bir baskın hücumu yaptılar. Kazakların büyük bir kısmı yine baskından kurtuldu. Osman Batur'un kızı Azpay'la birlikte, birçok kadın-kız komünistlerin eline geçti. Osman Batur onları kurtarmak için bir geçitte 200 kişilik bir düşman birliğine tek başına hücuma geçti. Çok sayıda düşmanı öldürdü. Ancak cephanesi bittikten sonra, Kamambal Dağı'nda yakalandı.

    Tung-Huang şehrine götürüldü. Ellerinden ve ayaklarından zincirlerle bağlanarak zindana atıldı. Her gün kesintisiz işkence görüyor, kendisine yardımcı olan Türkleri ele vermesi için sıkıştırılıyordu. Çeşitli işkencelerden sonra, bir atın üzerine bindirilip "Türkistan'ı, Çinlilerden kurtaracağım diyen adamın hâline bakın" diyerek, sokak sokak dolaştırdılar. Bu hâlde bile, son sözleri, bağımsızlık için mücadele edenlerin yolunu aydınlatacak bir meşale idi...

    Osman Batur, her sokakta "Ben ölebilirim ama dünya durdukça benim milletim mücadeleye devam edecek" diye haykırıyordu.

    SUÇU: DEVRİM DÜŞMANLIĞI...

    Çinliler, işe yarayacak bilgi alamayacaklarını anlayınca Osman Batur'u göstermelik bir mahkemeye sevk ettiler. Mahkeme, önceden verilmiş kararı, 19 Nisan 1951 tarihinde açıkladı: "Devrim düşmanlığı suçundan idam..."
    29 Nisan 1951 tarihinde, önce kulaklarını, sonra kollarını keserek, Urumçi'de kurşunlanmak suretiyle şehit edildi.
    Osman Batur idama götürülürken

    Doğu Türkistanlı yazar Abdurrahman Hacımelek, Osman Batur'un hayatını anlattığı bir makalesinde, yakalandıktan sonra şehid edilişini şu şekilde anlatıyor:

    "29 Nisan'da şahadete gidecekti büyük kahraman. O sabah, tabiat olayları normal seyrinin dışında idi, Urumçi'de hava kapkara idi. Çünkü baturlarının idamını protesto eden halk, ormanları yakmıştı. Çinli muhafızların gözlerinde, kendilerine doğru tüm heybeti ile yürüyen Osman Batur'a karşı korku beliriyordu, zorla meydana getirilen halk arasından tekbir sesleri geliyordu.

    Çinliler nişan almış bekliyorlardı. Osman Batur,"Allahu Ekber" dedi ve ardından kurşun sesleri geldi. Sanki namaz kılıyordu; önce dizüstü düştü, sonra alnı secdeye vardı. Bir rütbe daha kazanmıştı:"Şehidlik..."

    Oğulları Şerdiman ve Nebi ise cihada devam ediyordu. Büyük kahramanın oğulları da kendisi gibi destan yazmaktaydı. Çivili sopalar ve tüfekler ile uçaklara, tanklara meydan okuyorlardı. 1953 yılına kadar direnen oğulları, işgalci Çinliler ile yaptıkları anlaşma sonucu direnmeye son verdiler. Çin Komünist Partisi, tarihte bir ilki yapıyordu, yenildiğini kabul ediyor, anlaşmaya oturuyordu. Anlaşma şartlarından biri de Şehid Osman Batur'un naaşının teslimi idi. Nihayet naaş alınır, Köktogay bölgesindeki Kürti Ağulu'na defnedilir. Buraya yapılan türbe, sonraları, Çin uçakları tarafından çok kez bombalanacaktı.

    Büyük kahraman tekbirler ile şahadet şerbetini içmişti. Lakin kendisinden sekiz sene sonra, yine büyük çapta bir isyan başlatıp sonraları yakalanacak olan Fetheddin Mahsum, işkence sırasında sürekli"Allahu Ekber","Yaşasın Şarki Türkistan" dediğinden, idam edilmeden önce dili iğneyle dikilerek sehpaya getirilecekti."Ne ağır bir imtihandır, başındaki, Türkistan!"

    Belazuri, şöyle der, Türkistan için:"Allah'ın yeryüzündeki cenneti."

    Burada her şey destanlıktır. Mücahitleri, gölleri, dağları... Bu cennetin çocukları ağlıyor şimdi. Kadınları, yaşlıları ile 35 milyon, şehid intikamının alınması için bekliyor, yeni Osman Baturları, Emir Yakubları, Fetheddinleri...
    Çin, zulme devam etmiştir

    Osman Batur'un şahadetinden sonra da zalim Çinlilerin işkence ve zulümleri devam etmiştir.
    Osman Batur'un tek erkek kardeşi Delihan İslâmoğlu, istiklâl için giriştiği savaşta esir alınarak şehid edildi.

    Osman Batur'un ikinci hanımı, üç oğlu ve beş kızı da esir alındı. 18 yaşındaki kızı Kabiyra ile 14 yaşındaki oğlu Baybolla, anneleri Mamey'in gözleri önünde doğranarak şehid edildi. 11 yaşındaki oğlu Kariy ve 9 yaşındaki kızı Sapiyan, 20 metre derinliğindeki kuyuya diri diri atıldı. Evlâtlarına yapılan bu zulme, işkenceye ve katliama dayanamayan Mamey Hatun, aklını kaybetti ve olay yerinin yakınındaki nehrin azgın sularına kendini attı. Osman Batur'un; Şerdiman, Nimetullah ve Nebîisimli oğulları, babalarının şehit edilmesinden sonra da bağımsızlık savaşını devam ettirdiler.

    Şimdi ise Doğu Türkistan Halkı, hala Çin zulmü altında akıl almaz işkencelere maruz kalmaktadır. Fakat ikiyüzlü dünya, işkence gören, katliama uğrayan, zulüm altında inleyen Müslüman olunca görmezden gelmekte, ağlaşan mazlumları duymamak için sağır, görmemek için de kör taklidi yapmayı uygun görmektedir.
  • Orta Asya toprağım,
    Orda da var bayrağım,
    Altay'ım, Tanrıdağ'ım,
    Küsme bana, gelirim.
    (...)
    Gence, Bakü, Nahçıvan,
    Taşkent, Kumul, Lenkeran,
    Barkol, Urumçi, Dilcan,
    Küsme bana, gelirim.

    Gelirim - Abdurrahman Altun
    Gönül Şamilkızı
    Sayfa 30 - Ötüken Neşriyat
  • Uygurların büyük bir bölümü Çin Halk cumhuriyetinin Özerk Uygur (Sin-Kiang Eyaleti) bölgesinde yaşarlar. Yüz ölçümü 1.800.000 km'dir. 1982 sayımına göre sayıları 5.957.112 dir. Bu sayının gerçeği yansıtmadığı; Çin'deki Uygurlar üzerinde çok korkunç bir eritme politikası uygulandığı ve Uygurların gerçek sayısının 17-20 milyon arasında olduğu söylenir. Başkent Urumçi kentidir.
    Ayrıca Kazak, Kırgız, Özbek, Türkmen Cumhuriyetlerinde Yeni Uygurlar bulunur. Bunların sayıları 176. 276 kişi olarak bildirilir. Doğu Türkistan kolay geçit vermeyen, yüksek dağlarla çevrili bir kaleyi andırır. Kuzeyde Sayan Dağlarının güneyinden başlar. Aynı yönde Altay Dağlarını içine alarak Tanrı Dağlarına dek uzanır. Güneydoğu yönünden Cungarya üzerinden Hami ve Komul'a uzanır. Doğu’da Çin ve Moğolistan, batı ve kuzeyde Sovyetler Birliği’ne bağlı Batı Türkistan ve Afganistan, güneyde Hindistan ve Tibet ile komşudur.