Merhabalarrr, umarım herkes iyidir! Bugün yakın zamanda bitirdiğim Gölge ve Kemik incelemesini yapacağım. Biraz geç kaldım inceleme yazmak için ama geç olsun güç olmasın 𑣲⋆ (Spoiler yok, rahatlıkla okuyabilirsiniz)
Öncelikle ben bu kitaptan hiç spoiler yememek için çok uzun bir süre dayandım. Hedefim 
Kargalar Meclisi ve 
Sahte Krallık okumaktı, ama ben bir seriyi yarım yamalak okumayı sevmem, o evrenle ilgili her şeyi bilmek tüm karakterleri tanımak isterim. Uzun soluklu seriler çok hoşuma gider. Bu yüzden tüm seriyi almıştım. Çoğu kişi de Gölge ve Kemik üçlemesini beğenmiyor anladığım kadarıyla çünkü gördüğüm incelemeler ve aldığım yorumlar baya sabır duasıydı hep bana. Herkes bunun kitapla ilgili olmadığını, sadece kargalar meclisi kadar iyi olmadığını ve ana karakterin biraz salak olduğunu söyledi. Ben yine de şans vermek istedim çünkü ben de çok zeki falan değilim ahqsoxhwlfjf. Sonuç : Kitabı 0 spoiler ile okudum, hiçbir şeyi bilmiyordum ve dannn diye daldım kitaba.
Kitabı okurken oldukça eğlendim, saray entrikaları olsun, yazım dilinin basitliği olsun beni sevindirdi. Daha ağır bir şey beklemiştim çünkü bu kitap yüzünden reading slump'a giren çok kişi gördüm, bu yüzden çok korkmuştum. İhtiyacım olan son şey bir reading slump şu anda. Ama kitap baya aktı, gitti. Su gibi akıp gitti, bir günde bitirdim diyemem, bir sürü işimin arasında okudum kitabı ve yavaş yavaş sindire sindire okumayı tercih ettim bu yüzden uzun sürdü, yani AŞIRI AKICIII!! diyemem ama akıcıydı yine de. Sadece olaydan çok Alina'nın iç monologları olduğu için okurken "tamam sus artık" dediğim yerler çok oldu. Neyse ki iç monolog okumayı seviyorum, özellikle Alina gibi saf salak karakterlerin, çünkü kendi dertlerimi bir süreliğine unutabiliyorum...
Gelelim şimdi biraz daha detaya.
Karakterlerden bahsedeyim. Bu
Kargalar Meclisi ve Sahte Krallık okumaktı, ama ben bir seriyi yarım yamalak okumayı sevmem, o evrenle ilgili her şeyi bilmek tüm karakterleri tanımak isterim. Uzun soluklu seriler çok hoşuma gider. Bu yüzden tüm seriyi almıştım. Çoğu kişi de Gölge ve Kemik üçlemesini beğenmiyor anladığım kadarıyla çünkü gördüğüm incelemeler ve aldığım yorumlar baya sabır duasıydı hep bana. Herkes bunun kitapla ilgili olmadığını, sadece kargalar meclisi kadar iyi olmadığını ve ana karakterin biraz salak olduğunu söyledi. Ben yine de şans vermek istedim çünkü ben de çok zeki falan değilim ahqsoxhwlfjf. Sonuç : Kitabı 0 spoiler ile okudum, hiçbir şeyi bilmiyordum ve dannn diye daldım kitaba.
Kitabı okurken oldukça eğlendim, saray entrikaları olsun, yazım dilinin basitliği olsun beni sevindirdi. Daha ağır bir şey beklemiştim çünkü bu kitap yüzünden reading slump'a giren çok kişi gördüm, bu yüzden çok korkmuştum. İhtiyacım olan son şey bir reading slump şu anda. Ama kitap baya aktı, gitti. Su gibi akıp gitti, bir günde bitirdim diyemem, bir sürü işimin arasında okudum kitabı ve yavaş yavaş sindire sindire okumayı tercih ettim bu yüzden uzun sürdü, yani AŞIRI AKICIII!! diyemem ama akıcıydı yine de. Sadece olaydan çok Alina'nın iç monologları olduğu için okurken "tamam sus artık" dediğim yerler çok oldu. Neyse ki iç monolog okumayı seviyorum, özellikle Alina gibi saf salak karakterlerin, çünkü kendi dertlerimi bir süreliğine unutabiliyorum...
Gelelim şimdi biraz daha detaya.
Karakterlerden bahsedeyim. Bu
uzuuuun zamandır merak ettiğim o kitabı sonunda bitirdim. öncelikle kitap söylendiği kadar akıcıymış ve beni rs’den çıkarmayı başardı eğer daha az üşengeç olsaydım bir haftadan bile kısa sürede biterdi. yazarın ilk kitabı olduğunu göz önünde bulundurursak yazım dili de yeterliydi yine de biraz çeviri kitap hissiyatı veriyordu. kafa yormanıza gerek kalmadan çok rahat bir şekilde okuyup geçebiliyorsunuz fakat burada beni rahatsız eden noktalardan biri çok sık kelime ve cümle tekrarına düşülmesi oldu. kitabın neredeyse 500 sayfa olmasında bunun büyük bir payı var. bir noktada “e biz aynı cümleleri zaten on beş yirmi sayfa önce de okuduk??” hissine kapıldım. yapılmak istenen şeyi anladım ama kesinlikle geliştirilmesi gerektiğini düşünüyorum. karakterlere gelirsek ana karakterin amacına ulaşmak için yaptıklarından sonra hiçbir şey olmamış gibi davranmak yerine kendiyle yüzleşmesini vs. beğendim açıkçası toxic bir ana karakter bekliyordum ama öyle çıkmadı. yan karakterlerin de çok fazla oldukları için derinlikli olmamalarını anlıyorum, her birine detaylı bi arka plan oluşturulsaydı okurken yorucu olabilirdi ki bildiğim kadarıyla zaten seri bir iki tanesi hariç onlardan bağımsız ilerliyor. o nedenle çok takılmadım. genel olarak kitabı okurken gayet eğlendim, ters köşeleri de beğendim son sayfaya kadar devam ettiler ve çoğu hoşuma gitti. 7,5 verilebilseydi kesinlikle 7,5luk bir kitaptı ama yuvarlayıp 8 verdim.
not: kitabın başında tetikleyici unsur uyarısı var etkilenmem diye düşünsem de üç gün rüyama girdi nxpsmfpsmf hoş olmadı..
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Stefan Zweig 'in okuduğum en iyi kitaplarından biri bu oldu. İçerisinde Tevrat'ta geçen bazı olaylara değiniyor. Ben, herkesin genel olarak farklı dinlerin ilahi kitapların içeriklerinin bilinmesi taraftarıyım, fakat tek tek okuyup incelemek için- ne yalan söyleyeyim- fazla üşengeç birisiyim. Bu nedenle Stefan Zweig'in akıcı üslubuyla birleşen bu dinî olayları okumak beni bu ilahi kitap hakkında az da olsa bir fikrimin oluşmasını sağladı.
Okuduğum ilk Şermin Yaşar kitabıydı. Sesli kitap olarak dinledim, arkaplanda dinlemeye çok uygundu. Kitabı çok sevdim… Anlattığı her hikaye, her insan benim bir yanımdı sanki, hepsinde kendimden bir şeyler buldum. Bulmadığım kısımlarda ise adeta yeni bir insan tanıdım. Mesela biri üşengeç biri olduğunu söylediğinde aklıma bu kitapta tanıştığım o yürümekten nefret eden adam gelecek artık, sanki bir ara tanıştığım eski bir arkadaşımmış gibi hissedeceğim. Köyde toprakta ne olduğu belirsiz bir mantar görsem aklıma yine bu kitapla tanıştığım adamın babası gelecek, aman diyeceğim. Hayatında her şey yolunda gidip yine de mutsuz bir insan görünce yargılamayacağım, çok iyi çok yardımsever bir insan tanıyınca içindeki savaşları tahmin edip belki yükünü hafifleteceğim… Çok güzel bir kitap okumakla kalmayıp çok farklı insanlarla tanıştım sanki. Şermin Yaşarın kalemine sağlık, herkese keyifli okumalar dilerim
Puan vermedi·72 syf.·
2026 271. kitabı
"Üşengeç değildim, vurdumduymaz hiç değildim, insanlara karşı ilgisiz değildim; yine de nedenini kestiremediğim bir telaş açıklamalar yapmaktan alıkoyuyordu beni.". S:9
İnsan ilişkileri, toplumsal dinamikler ve bireyin iç dünyası, yoğun bir dille aktarılır.
karakterlerin psikolojik derinliklerini ve sosyal çevreleriyle olan çatışmalarını yalın ancak çok katmanlı bir anlatımla sunarak okuru düşünmeye sevk eder.
Sözcük ekonomisi (az sözle çok şey anlatma) ön plandadır; metinler şiirsel bir dokuya sahiptir.
Öykü türünde olan eser, lirik ve çarpıcı bir anlatım içerir.
, 
Nursel Duruel insanı ve toplumu derinlemesine incelediği bu metinlerde farklı biçimler ve bilgece bir söylemle öykü sanatının
imkânlarını araştırır. 
Yazılı Kaya
Bana kalırsa insanın yüzde yüz benim diyebileceği tek şey rüyalarıdır. Herkes rüya görüyor, ne rüyalar... Ama ben sizin rüyanızı hiç görmedim. Kimseninkini görmedim. Siz de benimkini...S:54
Nursel Duruel insanı ve toplumu derinlemesine incelediği bu metinlerde farklı biçimler ve bilgece bir söylemle öykü sanatının
imkânlarını araştırır. Yazılı Kaya
Bana kalırsa insanın yüzde yüz benim diyebileceği tek şey rüyalarıdır. Herkes rüya görüyor, ne rüyalar... Ama ben sizin rüyanızı hiç görmedim. Kimseninkini görmedim. Siz de benimkini...S:54
Geriye Sadece Karanlık Kaldı
herkese selam. bu benim bu yazardan olduğum ilk -ve büyük ihtimalle son- kitap. başlamadan önce şunu söylemek isterim ki kendisinin bookstagram kişiliği hakkında pek fazla fikrim yok. youtube'da arada bir videoları karışma çıkıyor -ki kitap içerikleri tüketmeyi seven herkesin karşısına çıkıyordur eminim- ama tarzlarımız pek uyuşmadığı için ilgilenmiyorum. bu aralar birkaç tane türk yazarın kitaplarını okumak istiyorum ve bu yazar da onlardan biri olduğu için en az olaylı kitabına bir şans vermek istedim.
kitabın konusunu fikir sahibi olmanız adına çok kısaca anlatayım: ana karakterlerimiz güneş ve arden aynı adamı öldürmek için girdikleri evde tesadüfen çarpışıyorlar ve bu çarpışma her ikisinin de malum cinayet planını suya düşürüyor. ertesi gün polisler güneş'in evine kendisini tutuklamak için geliyorlar ve tesadüfe bakın ki önceki gece cinayet işlemek üzere onunla aynı yerde bulunan arden de karakolda güneş'i sorgulamak için bekleyen diğer polislerden biri.
kitap konu olarak ilgi çekici bence. eğer beni paylaşımlarımdan tanıyorsanız bilirsiniz ki polisiye genelde okumayı tercih ettiğim bir tür değil, bu kitaba da polisiye beklentisiyle değil de romantizm beklentisiyle başladım ve ilginç bir dinamik vaat ettiği için memnun kaldım. ama bu tabii genel işleyişe dair şikayetlerim olmayacağı anlamına gelmiyor ki puanımdan da anlayacağınız üzere konusunu beğenmem kitabı bütünsel olarak beğenmeme pek yardımcı olmadı maalesef.
benim ilk şikayetim yazım tarzıyla ilgili olacak. modern melankolik polisiye ile wattpad estetiği arasında gidip gelen o tarz o kadar baskın ki baslar başlamaz yazara "tamam tamam, ben senin neyin peşinde olduğunu anladım" diyebiliyorsunuz. edebi olmak için cok fazla uğraş var ve bu durum daha ilk andan akışa zarar veriyor. görselleştirme fena değil