(…) Bu dünyada uyanık dahi olsan aslında uyku olduğunu da anlayacaksın.
Uyuyamayan, uykusuzluk hastalığı çeken kişiler, karanlığın getirdiği sınırsız özgürlük ve gerçeklikle baş edemeyen kişilerdir aynı zamanda. Bu insanlar, gün boyunca, her şeyi izlemekle oyalanırlar. Oysa gece artık izlenecek bir şey yoktur. Sadece, yaşamın o belirgin sesi duyulur içten içe. Gündüzden soyutlanıp, kurtulmuş olan anlamsızlık, artık saklı değildir. 
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Uyuyup da unuttuğum hiç olmadı.Alıntı
Tek istediğim uyumaktı. Çünkü eğer rüyaları saymazsak, uyku tıpkı ölüm gibiydi; her şeyi silen, yaşadıklarımızı bir süreliğine de olsa sindirmemize yarayan bir unutma hali. Bazı uykular unutmanın diğer adıydı.
Öyle hep,özellikle ıspanaklı.
'Geceleri gözüme uyku girmiyor, hep gözlemelerin lezzetini düşünüyorum.'
Sayfa 42 - Yordam Edebiyat.
Bir sabah uykudan bu sesle uyanıyor Nebi: "Namaz uykudan hayırlıdır." Ezanın sonuna Bilal’in ilave ettiği bu cümleden öyle hoşnut oluyor ki, "Bu ne güzel bir söz. Sabah ezanlarında söylemelisin bunu!" diyor Bilal'e. O sabahtan beri uyku ve namaz terazinin iki kefesinde. Namaz ağır basarken sisler dağılıyor.
Sayfa 179
