troyada ben de vardım bir zamanlar1000Kitap
kitabın başlarında kendi köyüme gittim, yazları köyde olurdum. o günleri yaşadım tekrar. hava sıcak, güneşli, dolaşıyoruz, geziyoruz, yiyoruz, içiyoruz, yapacak daha iyi bir işimiz de yok.
sonraları biraz ivme kazandı kitap ve bu sefer yazarın gösterdiği sahneleri izledim. sanki elinde bir kamera, yer yer görüntüler kaydetmiş, açmış önümde, ben de izledim mecbur.
yazarın tarzına bir şey diyemem ama kelimelerle oyun oynaması çok hoş geldi bana. "üzgü yaratmak" örneğin, aklımdan çıkmayacak.
metrobüs kitapları serimde güzel bir yer edindi.
Merhaba kitap severler
Size bugün genelde herkesin okuduğu bir dünya klasiği ile geldim.
Martın Eden
Jack LONDON
490 sayfa
7/10
Martın alt sınıftan bilgisiz bir denizcidir.
Bir gün üst sınıftan bir kızla tanışır ve butün hayatı değişir.
Azmin ve başarının çok güzel örneği, bir insanın kendisini nasıl geliştireceğinin neler yapabileceğin bir göstergesi.
Linc yiyeceğim belki de ama;
Bende çok büyük bir etki bırakmadı, evet onun için üzüldüm yaşadıkları kolay şeyler değildi ama;
biraz kendi elindeydi insanların onu bilgisiz ve fakir haliyle sevmelerini istiyor ama zengin ve bilgili olmak için uğraşıyor bana çok geçmedi açıkçası.
Aslında onu anlıyorum istediği sadece insanların yanında olmasıydı ama kimse onun yanında olmadı.
Okumayanlar olduğunu düşündüğüm için açıkça konuşamıyorum ama sonunun öyle bitmesinin beni üzgü gerçekten...
Ahh Martin
Alıntılar;
Bu dünya öyle bir düzen üzerine kurulmuş ki mutluluk için para gerekli. Söylemek istediğim büyük hazineler değil ama rahat ve dürüstçe yaşamaya yetecek kadar para...
Eğer biraz zaman bulabilse mutlaka beni severdi.
Ruhum, aklım hasta. Bütün değer yargılarımı yitirdim. Artık benim için hiçbir şey önemli değil.
Hayatımın en güzel anlarını geçirdim. Anlayacağınız, bunlara pek alışık değilim...
Reklam
BİTMEK BİLMEZ DÜNYALAR SAVAŞI
Dünyalar Savaşı 'Zaman Makinesi'nden sonra okuduğum bu kitapla birlikte H.G. Wells'in, zamanının en büyük vizyonerlerinden birisi olduğunu şüphesiz bir kez daha görmüş olsam da; halen mükemmel konseptleri karşısında sönük kalan hikayelerinin gazabından sağ kalamıyorum. Dünyayı Marslıların istila etmesi fikri başlangıçta kulağa inanılmaz derecede ilginç gelse de, sayfalar boyunca karakterimizin oradan oraya sürüklenmesini ve önemli ölçüde hiçbir değişikliğe sebep olmamasını görmek beni hayal kırıklığına uğrattı.
Neredeyse kitabın yarısından fazlası, kahramanımızın o caddeden bu sokağa, şu evden bu barakaya koşuşturmasını ve açlıkla olan mücadelesi esnasında dev makinelere çıt çıkarmama çabasını konu alıyor. İlk birkaç bölümün böyle geçmesi, içinde bulundukları ülkenin ne denli kasıp kavrulduğuna makul bir şekilde ışık tutsa da; bir noktadan sonra kahramanımızın başına hiçbir şey gelmemesi ve sürekli olayların ucundan kıl payı kurtulması, bir noktadan sonra kendisine duyduğum endişenin toz olup gitmesine sebep oldu. Hatta ve hatta yaşadığı durumlar bir süre sonra o kadar tekrara biniyor ki, apansız bir şekilde birkaç bölümlüğüne kardeşinin maceralarının peşine takılıyoruz. Böylesine sürükleyici bir konsept; çok daha inişli çıkışlı olaylarla dolu, heyecandan geçilmeyen bir hikayeye dönüşebilirdi. Ancak fikrimin bu kitabın özelinde değil direkt Wells'in kaleminde yattığını düşünüyorum çünkü aynı durumdan 'Zaman Makinesi'nde de yakınmıştım. Kahramanımızın zamanda yolculuk etmesini sağlayacak bir makine, başına gelebilecek onca potansiyel olay varken kanımca en ilginç zaman çizgisindeki en durağan yaşanmışlıklara yelken açmıştık.
Tüm serzenişlerime rağmen sonlara doğru kitabın momentum kazandığı söylemeden geçemeyeceğim. Bir süreden sonra can sıkmaya başlasa da rahiple olanBilim-Kurgu
Dünyalar Savaşı 'Zaman Makinesi'nden sonra okuduğum bu kitapla birlikte H.G. Wells'in, zamanının en büyük vizyonerlerinden birisi olduğunu şüphesiz bir kez daha görmüş olsam da; halen mükemmel konseptleri karşısında sönük kalan hikayelerinin gazabından sağ kalamıyorum. Dünyayı Marslıların istila etmesi fikri başlangıçta kulağa inanılmaz derecede ilginç gelse de, sayfalar boyunca karakterimizin oradan oraya sürüklenmesini ve önemli ölçüde hiçbir değişikliğe sebep olmamasını görmek beni hayal kırıklığına uğrattı.
Neredeyse kitabın yarısından fazlası, kahramanımızın o caddeden bu sokağa, şu evden bu barakaya koşuşturmasını ve açlıkla olan mücadelesi esnasında dev makinelere çıt çıkarmama çabasını konu alıyor. İlk birkaç bölümün böyle geçmesi, içinde bulundukları ülkenin ne denli kasıp kavrulduğuna makul bir şekilde ışık tutsa da; bir noktadan sonra kahramanımızın başına hiçbir şey gelmemesi ve sürekli olayların ucundan kıl payı kurtulması, bir noktadan sonra kendisine duyduğum endişenin toz olup gitmesine sebep oldu. Hatta ve hatta yaşadığı durumlar bir süre sonra o kadar tekrara biniyor ki, apansız bir şekilde birkaç bölümlüğüne kardeşinin maceralarının peşine takılıyoruz. Böylesine sürükleyici bir konsept; çok daha inişli çıkışlı olaylarla dolu, heyecandan geçilmeyen bir hikayeye dönüşebilirdi. Ancak fikrimin bu kitabın özelinde değil direkt Wells'in kaleminde yattığını düşünüyorum çünkü aynı durumdan 'Zaman Makinesi'nde de yakınmıştım. Kahramanımızın zamanda yolculuk etmesini sağlayacak bir makine, başına gelebilecek onca potansiyel olay varken kanımca en ilginç zaman çizgisindeki en durağan yaşanmışlıklara yelken açmıştık.
Tüm serzenişlerime rağmen sonlara doğru kitabın momentum kazandığı söylemeden geçemeyeceğim. Bir süreden sonra can sıkmaya başlasa da rahiple olanÇıkışı BulamıyorumEdebiyat
Herkese merhabalar,
Bir kitap hakkında söyleyecek farklı bir bakış açım ya da yeni bir fikrim olmadığı sürece inceleme yapan biri değilim. Ama bu sefer söyleyecek bir şey bulamadığım için yazmak istiyorum.
Bazı kitaplar insanlara bir şeyler öğretir,bazıları yeni bir bakış açısı kazandırır,bazı kitaplar yol gösterir, bazı kitaplar ise görmezden gelmeye çalıştığınız şeyleri göstermeye çalışır. Biraz olsun umursayan biriyseniz kanatır, öylece bırakır. ‘’Zamir’’ de bunlardan biri.
İnsanoğlu her zaman kendisiyle ve çevresiyle çatışma halindedir. Bunun sonucunda da bir sürü kan dökülür. Peki insanoğlu nasıl barışır? Kitap bu soruya cevap bulmaya çalışır. Ancak çok geçmeden fark ediyoruz ki insanoğlu barışla da çatışma içindedir ve barışı sağlamak için bazen güç uygulamak gerekir. Bu noktada barış kavramı anlamını yitirir sadece yeni bir çatışma yöntemi ortaya çıkar.
Kitabı okurken ister istemez’’ Doğrusu ne? Nasıl yaşamalıyız bu hayatı? Ne yapabiliriz bu konuda? ‘’gibi sorular sormaya başlıyorsunuz. Kitabı okumadan önce de biliyorduk bu dünyada açlık var, şiddet var, zulüm var, taciz, tecavüz, sömürü, işkence, eziyet, ırkçılık, bencillik, sapıklık… ancak modern hayatın stresinden ve öncellikle kendimizi düşündüğümüzden bunları göz ardı ediyoruz. Arada bir bu sıkıntılar gündeme gelince içten içe bizim başımıza gelmediğine mutlu olup, iki dakika üzgü görünüp yolumuza devam ediyoruz. Bu ikiyüzlülük değil de ne? İşin kötü tarafı bu ikiyüzlülük insanların normal kabul ettiği bir şey. Eğer bu konulara çok fazla kafa yorar ve üzgün olursanız psikolojik rahatsız olarak görülüyorsunuz ve doktor size sakinleşmeniz için ilaç veriyor. Kendinizi insanlığın iyiliğine adamak istediğiniz zaman da başkalarına para kazandırmak ve piyon haline gelmekten
Okusam mı diye düşünme hemen al başla...
Akıcı,merakla okunan güzel bir kitap...
Kurgusunu,okuma kolaylığını sevdim.Özellikle kitap okuma alışkanlığı edinemiyorum öyle bir kitap öner ki okumayı seviyim diyenler için biçilmiş kaftan...
Yazarının ölmüş olduğunu öğrenmek beni üzgü kimbilir daha ne güzel eserler bırakacaktı...
Harry ve Hermione, Weasleyler ile Quidditch Dünya kupasına gittiğinde gerçekleşen olay, kitabında başında anlatılan geçmiş bir hikaye ile beraber birleştiğinde ortaya çıkan tablo, gene karşılaşılacak bir mücadele olacağını bariz bir şekilde gösteriyordu.
Fakat Quidditch Dünya Kupasına Harry ile beraber gitmek için Weasleylerin, Dursleylerden izin almak niyetiyle evlerine gittikleri sahne ve ikizlerin gene bir muzurluk yapmaları...
Weasleyler.
Quidditch Dünya Kupasında karşılaştığımız karakterlerden olan Crouch ve Bagman' a gelecek olursak, onların hakkında öğrendiğimiz bilgiler ile gözlerim üzerlerindeydi, ne yapacaklar diye bakıyordum ve yaptıkları kesinlikle...
Üçbüyücü Turnuvasın için Hogwarts' a gelen iki okul: Beauxbatons ve Durmstrang. Başlarındaki müdürleri ve öğrencilerine pek hoşlanmamıştım hatta turnuvada Harry' nin adının çıkmasında ve görevler verildikten sonraki davranışları ile onlara karşı olan duygularımın değişmeyeceğini düşündüm. Fakat kitabında sonunda öyle bir olay oldu ki, gerçek su yüzüne çıktı. Kimler Ölüm Yiyen kimler hangi tarafta belli oldu.
Azkaban Tutsağında Lupin' i çok sevmiştim Ateş Kadehindeki Deli- Göz Moody' yi de sevmiştim, sonra karşımıza çıkan olaylar ile sevmek ve sevmemek arasında kaldım ve son olayla nötr oldum.
Söylemeden edemeyeceğim Winky' nin tavırları beni sinir etti. Efendim de efendim diyip duruyordu.
Ah birde Rita var. Gerçekten her kitapta sevmediğim hatta nefret bile ettiğim karakterler oldu fakat Ateş Kadehindeki Rita' ya olan duygularım hiç değişeceğe benzemiyor. Kadın resmen çoğunluğu ve okuru sinir etmek için kaleme alınmış bir karakter. Sonunda başına gelen olaya çok sevindiğimi söylemeden edemeyeceğim fakat bir sonraki kitaplarda karşımıza çıkacaksa, nasıl çıkacak acaba diye düşünmüyor da değilim.
Fudge' a
Reklam