"Vel hâl hüve teallübün nefs min zalike'd darâr." Kişinin kendisine ya da bir başkasına verdiği zarardan dolayı acı çekmesidir. Yaptıkları sebebiyle kendini kötü hissetmesi, davranışlarının bir sonucu olarak kendisini ya da bir başkasını üzdüğünün farkına varması ve bundan üzüntü duymasıdır. Kendisini suçlu hisseden biri nasıl olur da yanlış yaptığının bilincinde olmaz? Yanlış yaptığının farkında bile olmayanlar ise suçlu hissetmezler.
Böyle mi olacaktı,insanı sonsuz derecede mutlu kılan şey aynı zamanda üzüntüsünün kaynağı mı olmalı?
Reklam
Uslu olmak iyidir . Nazik olmak daha da iyidir. Gülümsemeyi dene göreceksin .
Gerçek bir ölüm yası, gerçek bir üzüntü bile gösterilmiyor zavallıya ! Ne biçim iştir bu, ne biçim nesildir!
Sayfa 50
Ancak çok güçlü sevebilen insanlar, çok güçlü üzüntüler de yaşayabilirler; fakat bu sevme ihtiyacı üzüntüye karşı koymalarını sağlar ve onları iyileştirir. Bu yüzden insanın ruhsal yapısı fiziksel yapısından daha canlıdır. Üzüntü hiçbir zaman insanı öldürmez.
Reklam
Reklam