İnsan kendi yaşamını tekrar tekrar dibine kadar düşündüğünde, yanlış bir adım atmamak, düzeltilemez bir olaya neden olmamak için odasından bile çıkamayacak duruma gelir.
Valideynlər!- Famil, başını yellədi- bu tamamilə dərin mövzudur. Ancaq məncə onların hamısı yalançıdır ! " İnsanı hər halı ilə qəbul edəcək tək insan onun valideynləridir !" Bu, valideynlər haqqındaki ən uydurma yalandır. Valideyn səni olduğun kimi qəbul edəcək son insandır ! Davamlı olaraq dəyişəcəyinə ümid edər. Doğulduqdan sonra belə həyatına bir ceninin ana bətnindəki vəziyyəti kimi davam etməyini gözləyər. Sakit, nə versən onunla razılaşan və qane olan, heç bir əlavə istəyi və ya etirazı olmayan bir varlıq. Əgər dediklərinin əksinə getsən böyük ümidlə yanıldığını anlayacağın günü gözləyərlər. Və əgər getdiyin yolda uğur qazansan buna heç vaxt tam olaraq sevinməzlər. Bunu onların hər baxışında sezə bilərsən !
Ülkendeki kuşlardan ne haber vardır. Mezarlardan bile yükselen bir bahar vardır. Aşk cellådından ne çıkar madem ki yar vardır. Yoktan da vardan da ötede bir Var vardır. Hep suç bende değil beni yakıp yıkan bir nazar vardır. O şarkıya özenip söylenecek mısralar vardır. Sakın kader deme kaderin üstünde bir kader vardır. Ne yapsalar boş göklerden gelen bir karar vardır. Gün batsa ne olur geceyi onaran bir mimar vardır. Yarımışsam külümden yapılan bir hisar vardır..