Merhabalar öncelikle kitabi çok beğendim. Güzel bir dili var. Özellikle vatan ve sevgi boyle ic ice geçince daha mutlu oldum. Ama maalesef sadece 2 kitabını okudum. Çünkü ben boyle yapış yapış ilişkileri okumayı sevmiyorum. Biraz öyle geldi açıkçası. Ama cok sevdiğim bir yazar ve cok başarılı bir kitap tavsiye ederim..
Ecdadımıza dua ve minnetle…
Çanakkale sahada kazanıp masada kaybettiğimiz savaş. Okullarda sadece üstünkörü savaşıldı kazanıldı denilip
geçilen ama detayına inildiğin de içinin titredi o savaştır ki 250 bin dedemiz şehit olmuştur. yerin bir metre altını kazdığında kemik çıkan o topraktır ki bastığın yeri toprak deyip geçme tanı demiştir mehmet akif ! ne arkalarında bıraktıklarının gözyaşları ne açlık ne sefalet yıldırdı savaşmaktan mehmetçiği nede imkansızlıklar vazgeçirdi amacından. O mehmetçik ki ya şimdi ölürüz torunlarımıza özgür bir vatan toprağı bırakırız ya da ayak basacakları bir toprak olmaz dediler. İkinci ihtimali hiç düşünmediler. Ne olaylar ne zekalar neler yaşanmış neler.
Ben şimdiye kadar nasıl çanakkaleye gitmemiş nasıl bu yaşanılanları detayıyşa bilmemişim ah dedim ah.
Herkesin çanakkaleye gitmesi ve hemen akabinde bu kitabı okumasını şiddetle tavsiye ederim
lütfen ama lütfen gidin ve okuyun…
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çok güzeldi, hiç sıkılmadan okudum. Aktı gitti resmen.
Konusu beni merakla okumaya itti ve olayların birbirine bağlanması zorlama olmadan çok güzel aktarılmıştı.
Karakterlerin birbirlerine olan bağlılığı ve sonsuz karşılık beklemeksizin sevgileri, birbirleri için yaptıkları fedakarlıklar mükemmeldi.
Çok saf bir aşk varken bir yandan da acımasız savaşı konu ediniyor.
Serinin 2. Kitabı
Ali Ecevit Tarhan ondan 16 yılını çalan , ailesinin yıkılmasına sebep olan ve geleceğini bile etkileyen Akın ailesinden intikam almak ister. Ama ilk önceliği kardeşini bulmaktır. Kendisi 13 yıl hüküm yediği zaman babası yokluktan ölür ve geride iki yaşında kız kardeşi kalır ama hiç kimse o kıza ne olduğunu bilmez. Ne öldüğünü söyleyip bir mezar gösteren ne de yaşadığına dair bir ev gösteren hiç kimse yoktur. Bu işin peşine düşer ama bulduğu ipuçları ve bilgiler onu yine Akın ailesine getirir. Kendisine verdikleri zararın yetmemesi, kardeşine de sebep olmaları onu iyice nefret ve kin güdmeye götürür. Ama bu yolculuğunda istemediği ve kendini ne kadar geride tutsa da daha küçücük bir çocukken oyun arkadaşına karşı olan duyguları Firuze onunla kardeşini ararken gün yüzüne çıkar ve her geçen gün artar. Ecevit kardeşi ve aşkı arasında sıkışıp kalır çünkü ailesini dağıtan bir ailenin kızına aşık olması ailesine ihanet ettiğini düşündürür.
Firuze'nin yaşadıkları, onsuzken kesmeye çalıştığı sayılı nefesleri, ailesinden gördüğü muamele ve Akın ailesine karşı olan nefretinin kendi nefretine eş olduğunu gördükçe duyguları önüne geçemediği ve artık bastıramadığı bir hal alır.
"Haddini bilsin"...
Bu kadar nefretle başladığı yolculuğunda kaderin onun için yazdığı satırları ne kadar zorlayacak bakalım...
Ben olsam şunu yapardım dediğim bir sürü şey var ama bu kitabı okurken gereğinden fazla empati kurduğumu, evrene o kadar bağlandığımı fark ettim ki. Kitap Firuze'nin ağzından yazılıyor ama Firuze kendi duygularını ve kendini anlatmak yerine Ecevit'i o kadar iyi anlatıyor ki onun gözünden Ecevit'i okumak hiç bu kadar derin düşüncelere daldıran bir çift görmediğimi fark ettirdi...
Babası yüzünden vatan haini damgası vurulan Ecevit'in gülüşünü ,vatan toprağına düşen ve halkı
Mecburiyet, I. Dünya Savaşı sırasında askere çağrılan ressam Ferdinand'ın, savaşın anlamsızlığı ile vatan görevine karşı hissettiği vicdani sorumluluk arasında kalışını anlatır. Stefan Zweig, eşinin de desteğiyle bireysel özgürlüğünü otoriteye karşı savunan bir adamın içsel çatışmalarını ve pasifist direnişini çarpıcı bir psikolojik derinlikle işler.
Ay Işığı Sokağı, Fransa'nın liman kentindeki karanlık ve puslu sokaklarda gezinirken, bir genelevden yükselen tanıdık bir Alman melodisinin peşine düşen bir gezginin tanıklık ettiği trajik bir hikayeyi anlatır. Bu tekinsiz sokakta, yabancı bir ülkede yapayalnız kalmış ve ahlaki bir çöküşün eşiğine gelmiş Alman bir fahişe ile onun izini bulup kendisini bu hayattan kurtarmaya çalışan gururlu bir adamın çatışması saklıdır. Stefan Zweig, ay ışığının aydınlattığı bu melankolik fonda; vatan hasreti, gurur, saplantılı aşk, utanç ve vicdan azabı gibi en yoğun insani duyguları sarsıcı bir psikolojik derinlikle işler.
