İncelemeDuygu ve Düşünce
Türk mitolojisini, efsaneleri ve alternatif tarih kurgusunu seven biri olarak Oz’un Kalbi Mu Kıtası benim için oldukça farklı bir okuma deneyimi oldu. Kitap, Mu ve Atlantis gibi gizemli uygarlıkları merkezine alırken, Boğa, Börü, Gök Geyik ve Aslan gibi semboller üzerinden güç, bilgelik, adalet ve liderlik kavramlarını işliyor. Mu kıtasının görkemi, Oz Birliği'nin kudreti ve Atlantis ile yaşanan büyük mücadele kitabın temel çatışmasını oluşturuyor.
Okurken en çok hoşuma giden şey, yazarın Türk kültüründen ve mitolojik unsurlardan beslenen zengin bir dünya kurmuş olmasıydı. Sadece bir savaş hikâyesi okumuyorsunuz; aynı zamanda sadakat, inanç, ihanet ve medeniyetlerin yükselişine dair düşünmeye sevk eden bir anlatının içine giriyorsunuz. Özellikle karakterlerin temsil ettiği değerler ve kutsal güçler, hikâyeye epik bir hava katıyor. Bununla birlikte kitap zaman zaman yoğun bilgi aktarımı ve geniş evren tasviri nedeniyle dikkatli okunmayı gerektiriyor. Fantastik ve mitolojik kurgulara alışkın olmayan okurlar için bazı bölümler karmaşık gelebilir. Ancak sabırla ilerledikçe olayların ve karakterlerin birbirleriyle olan bağlantıları daha anlamlı hâle geliyor.
Genel olarak Oz’un Kalbi Mu Kıtası, Türk mitolojisini fantastik bir kurgu içinde okumak isteyenler için oldukça ilgi çekici bir eser. Ben kitabı okurken kendimi bazen bir destanın içinde, bazen de kadim uygarlıkların kaderini belirleyen büyük bir savaşın ortasında hissettim. Özellikle tarih, mitoloji ve epik anlatıları seven okurların şans vermesi gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum.
Kurdun,kuşun hakkını gözeten bir medeniyet anlayışı ♡Araştırma-İnceleme Tarih
Bu kitapla 
Ahlat'tan İstanbul'a Köklerin İzinde yine yeni bir yolculuğa çıktık 
Nidayi Sevim Hocam ile.
Onun deyimi ile Tarihin, köklerin izinde..
Her kitabını ilgi ile okuyorum, yeni bilgiler öğreniyorum, bittiğinde bitmeseydi biraz daha gezseydik diyorum:)
Evet yanlış okumadınız gezseydik diyorum, çünkü onunla birlikte Camii'leri, Hisarlar'ı, Ecdad mezarlarını, Namazgah'ları, Sadaka taşlarını Tekke'leri ve geçmişten bugünlere ulaşabilen tarihi çeşmeleri gezmiş kadar oluyorum.
Başka bir deyimle okurken yazar ile adeta Tarihe yolculuk yapıyormuş gibi hissediyorum.
Yazarımız Nidayi Sevim gezerken karşılaştığı bakımsızlıktan yıkılmaya yüz tutan eserlere çok üzülüyor, onların ayakta kalabilmesi için de daima olağanüstü çabalar gösteriyor.
Gerektiginde Belediye vs. her yetkili kuruma dilekçeler yazıyor, ya da sosyal medya aracılığı ile eleştirisini yazıyor.
Yani ben kitabımda yazdım, oldu bitti diyenlerden değil, her daim yürekten çaba gösterenlerden.
Bu vesile ile yazarın bu duruşunu takdir ediyor ve ona büyük saygı duyuyorum.
Böyle güzel düşünen çabalayan insanların sayısının artmasını diliyorum.
Sırası tam gelmişken bu konuda hemen kitabından bir alıntı aktarayım;
"Târihî ve kültürel mîrâsımıza karşı yaklaşım tarzımız memleketin hemen hemen her köşesinde aynı. Oysa bunlar bizim paha biçilmez değerlerimiz, hazînelerimiz, aynı zamanda dosta düşmana karşı vitrinimizdir. Rahmetli Aliya İzzetbegoviç'in de dediği gibi: "Hakîkî vatansever vatanım diğerlerinden üstün tutan değil, vatanının övgüye mazhar olması için çabalayandır."Her birimiz bu çerçevenin içindeyiz. Hepimizin sorumlulukları var.
Elimizi taşın altına koymak zorundayız. Bu durumdan kurtulmamızın başka çâresi yok..."
Bu alıntıda bahsettiği gibi, her bireyin sorumluluğunu yerine getirmesi gerekiyor.
Umarım vatanını milletini seven ve gerektiğinde
Ahlat'tan İstanbul'a Köklerin İzinde yine yeni bir yolculuğa çıktık Nidayi Sevim Hocam ile.
Onun deyimi ile Tarihin, köklerin izinde..
Her kitabını ilgi ile okuyorum, yeni bilgiler öğreniyorum, bittiğinde bitmeseydi biraz daha gezseydik diyorum:)
Evet yanlış okumadınız gezseydik diyorum, çünkü onunla birlikte Camii'leri, Hisarlar'ı, Ecdad mezarlarını, Namazgah'ları, Sadaka taşlarını Tekke'leri ve geçmişten bugünlere ulaşabilen tarihi çeşmeleri gezmiş kadar oluyorum.
Başka bir deyimle okurken yazar ile adeta Tarihe yolculuk yapıyormuş gibi hissediyorum.
Yazarımız Nidayi Sevim gezerken karşılaştığı bakımsızlıktan yıkılmaya yüz tutan eserlere çok üzülüyor, onların ayakta kalabilmesi için de daima olağanüstü çabalar gösteriyor.
Gerektiginde Belediye vs. her yetkili kuruma dilekçeler yazıyor, ya da sosyal medya aracılığı ile eleştirisini yazıyor.
Yani ben kitabımda yazdım, oldu bitti diyenlerden değil, her daim yürekten çaba gösterenlerden.
Bu vesile ile yazarın bu duruşunu takdir ediyor ve ona büyük saygı duyuyorum.
Böyle güzel düşünen çabalayan insanların sayısının artmasını diliyorum.
Sırası tam gelmişken bu konuda hemen kitabından bir alıntı aktarayım;
"Târihî ve kültürel mîrâsımıza karşı yaklaşım tarzımız memleketin hemen hemen her köşesinde aynı. Oysa bunlar bizim paha biçilmez değerlerimiz, hazînelerimiz, aynı zamanda dosta düşmana karşı vitrinimizdir. Rahmetli Aliya İzzetbegoviç'in de dediği gibi: "Hakîkî vatansever vatanım diğerlerinden üstün tutan değil, vatanının övgüye mazhar olması için çabalayandır."Her birimiz bu çerçevenin içindeyiz. Hepimizin sorumlulukları var.
Elimizi taşın altına koymak zorundayız. Bu durumdan kurtulmamızın başka çâresi yok..."
Bu alıntıda bahsettiği gibi, her bireyin sorumluluğunu yerine getirmesi gerekiyor.
Umarım vatanını milletini seven ve gerektiğinde
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sinan Akyüz'ün okuduğum ilk romanıydı. Anlatımı beni çok tatmin etmedi fakat hikaye derindi. Ülkem,evim dediğiniz yerde, kapı komşunuz etnik kimliğinizden dolayı beslediği gizli düşmanlığını ortaya serse nasıl bir kabus yaşardınız hayal edin. Amir, kim olduğunun peşine düşerken aslında hayatına da tutunmuş oluyor. Bir insanın kendini bulma çabası ve farkında olmadığı yaşama umudu. Konu güzeldi. Belki siz yazarın anlatımını da seversiniz.
CerrahEdebiyat
Merhabalar kitapseverler,
Eğitimim nedeniyle istemeden de olsa kitap okumaya uzun bir ara vermiştim. Yeniden okumaya ve yazmaya dönmek, benim için adeta bir hayale yeniden kavuşmak gibi... İşte Cerrah, bu uzun aranın ardından bir solukta okuyup bitirdiğim kitaplardan biri oldu.
Tess Gerritsen’in bu serideki ilk kitabı olan Cerrah’ta ana karakterlerimiz Dedektif Thomas Moore ve ortağı Jane Rizzoli. Açıkçası ben Moore karakterini çok sevmiş ve benimsemiştim; zaten bu kitapta da odak noktası büyük oranda onun üzerindeydi. Lakin öğrendiğim kadarıyla okuyucular Rizzoli karakterini o kadar çok sevmişler ki, yazar daha sonra öldürmeyi planladığı Rizzoli’yi bir anda serinin ana karakteri yapıyor. Moore ise ne yazık ki sonraki kitaplarda yavaş yavaş silinip gidiyor; hatta televizyon uyarlamasında (Rizzoli & Isles) adı geçiyor Rizzoli’ye daha sonra adli tıp uzmanı Dr. Maura Isles eşlik etmeye başlıyor.
Bir polisiye yazarı olarak, bir yazarın kendi yarattığı ana karakterden bu kadar çabuk ve keskin bir şekilde vazgeçmiş olmasını hâlâ tam olarak anlayamıyorum. Bu durum beni bir okur ve yazar olarak biraz üzdü, çünkü Rizzoli’ye de pek ısınamamıştım zaten.
Kitaba dair ikinci olumsuz eleştirim ise tıbbi terimlerin yoğunluğuyla ilgili. Bunun temel sebebi muhtemelen yazarın asıl mesleğinin hekimlik olması. Yine de bir polisiye kurguda, okuyucuyu yormamak adına bu terimlerin biraz daha az tutulmasını tercih ederdim.
Hikayenin konusuna burada uzun uzadıya değinmeye gerek görmüyorum; zaten tanıtım bültenlerinde ve diğer yorumlarda yeterince var. Ben daha çok kendi penceremden bir değerlendirme paylaşmak istedim. Kitapta dikkatimi çeken bir kusur daha vardı ama onu da anlatırsam yazı buraya sığmayacak gibi...
Sonuç olarak; bahsedilen bu iki detay dışında, sürükleyici bir polisiye-gerilim
Puan vermedi·288 syf.··
Beğendi
·2026 48. kitabı
·17 saatte okudu
·Okunma: 25 Haziran 2026 14:02
Kitap benim için o kadar akıcıydı ki neredeyse 7-8 saatte bitirdim. Elimden bırakamadım desem abartmış olmam. Tam anlamıyla kafa dağıtmalık bir kitaptı. Belki bunda öncesinde okuduğum kitabın etkisi de vardır ama zaten Freida McFadden'ın neredeyse tüm kitaplarını okudum ve şimdiye kadar okuduklarımın hepsini ayrı ayrı sevmiştim.
Ben okuduğum kitapların konusunu uzun uzun anlatmaktan çok, bende bıraktığı etkiyi paylaşmayı seviyorum.
Öncelikle Jason karakteri bana en başından itibaren sinir bozucu geldi. Olayları görmezden gelen, yüzeysel davranan bir karakter enerjisi veriyordu. Bir baba, oğluyla ilgili yaşanan her şeyi nasıl bu kadar normal karşılayabilir diye düşünürken ondan şüphelenmeye başlamıştım. Şüphelerimde de haksız çıkmadım.
Kitapta iki farklı Olivia karakterinin olması da beklentimi yükselten detaylardan biriydi. Bir süre bunun daha büyük bir şaşırtmacaya dönüşeceğini düşündüm.
Genel olarak kurguyu ve anlatımı çok başarılı buldum. Sayfalar su gibi aktı. Sadece final kısmı bende biraz havada kalmış hissi bıraktı. Buna rağmen okurken en çok keyif aldığım Freida McFadden kitaplarından biri oldu.
Sevgiler
Bu roman bir babanın ölümüyle başlıyor. Ama aslında anlatılan babanın ölümü değil, süreç ve sürecin getirdiği sorgulamalar, hatırlanan anılar. Ölüm kaçınılmaz ve bireyseldir. Aileden birini kaybettiğimizde onunla birlikte çocukluğumuzu, ailemizin kendine has dilini ve dünyasını da kaybederiz. Bulgar kökenli bir aileye mensup olduğum için, acıyla bile dalga geçebilen aile dili bana çok tanıdık geldi. Yakın zamanda bir aile büyüğünüzü kaybettiyseniz, okumayı sonraya erteleyin. Ama mutlaka okumalısınız. Ben çok anlamlı buldum.
