Günlerdir sabah erkenden gidip gece gelen babamın görevinin cesetleri teşhis etmek olduğunu öğrendim. Yüzlerce ölü gördü, ailelerine haber verdi. Kendi memurlarını çıkardı enkazın altından. Biz aile olarak en az hasar alanlardan olduk. Gün geçtikçe duyduğumuz ölü haberlerine tepkimiz, onlar da ölmüş oldu. Ağlayamıyoruz. Gecekondular da çöktü, Maraşın köklü zengin ailelerinin oturduğu apartmanlar da. Yaşlısı da öldü genci de. Mülteci de öldü yerlisi de. Ölüm geldi ve hak oldu. Önceden şikayet ettiğimiz her şeyin şımarıklık olduğunu fark ettik. Bir şeyi daha fark ettik, dostlar. Deprem bölgesinde yaşamayan aynı ilde yaşadığım akrabalarım arayıp ne haldesin demedi ama çevremdeki güzel insanlar bir an olsun yalnız bırakmadı. Kardeşim maraştan gelene kadar başka arkadaşlarımda kaldım. Güzel insanlar biriktirin, biriktirelim. Gerisi dünya malıymış.