Ah ben ruhumun içindeki o ikinci ruhu bilirim, esrarı gören gözleriyle ve esrarı duyan kulaklarıyla her şeyi sezer ve bana sezdirir ve beni aldatamaz, ah, içim beni aldatmaz.
Farabi, Mutluluğun Kazanılması kitabında, insanlığın en büyük arayışı olan gerçek mutluluğu günümüzün anlık haz odaklı kültürünün aksine; sistematik bir bilgi, ahlak ve toplumsal düzen yolculuğu olarak ele alıyor. Eser boyunca anlattığı dört temel erdemi (teorik, fikri, ahlaki, ameli) mertebelerine göre dizen filozof, evrensel hakikatlerin bilgisine ulaşmadan doğru bir ahlakın ve toplumsal eylemin kazanılamayacağını savunuyor. Mutluluğu bireysel bir inziva olmaktan çıkarıp, ancak bilge bir liderin rehberliğinde kurulacak erdemli bir toplum içinde mümkün görüyor. Farabi’nin yoğun, soyut ve katmanlı felsefi dili okuma sürecini zaman zaman zorlayıcı ve kaybolmuş hissettiriyor.