Göstərib əvvəl vəfa, axır olurlar bivəfa.
Alıntı
Havayı deməyiblər ki, zəhərdə şəfa, qəhbədə vəfa olmaz.
Sayfa 230·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Belə
Demə ey gül,ölərəm,getmə gözümdən o yana, Gərək aşiq dözüb hər cövrünə yarın,dayana. Aləmi-eşqdə qanuni-məhəbbət belədir: Bülbül həsrət gülə,pərvanə gərək odda yana! Mən də hicran qəmini,qismət ola,çəkdirərəm, Sənin ol gül üzünə könlümü həsrət qoyana. Aqibət atəşi-ahimlə rəqib od tutacaq, Öz cəzasın çəkəcək ,qaçsa əlimdən hayana. Bir mübariz igidəm,qoymaram əğyarı,gülüm, Cənnəti-kuyinə yol tapsın o gündən bu yana. Yar üçün aşiq odur.şövqlə candan keçsin, Kim vəfa bəsləyəcək dostuna can qıymayana? Sən də,Vahid,vətən uğrunda çalış mərd kimi. İncə qəlbində böyük hissü-məhəbbət oyana.
Şiir
Sabir deyirdi ki, mən vücudumda olan ətimi xalqımın yolunda çürütdüm. Əgər ömür vəfa etsəydi, sümüklərimi də xalqımın yolunda qoyardım. Fəqət nə çarə, ölüm aman verməyir.
Sayfa 40·Kitabı okudu
Aldı könlüm, qılmadı ol bivəfa bir gəz vəfa, Yıxdı məmur şəhrini, gör necə viran eylədi...
Sayfa 14·Kitabı okudu
Edebiyat
İnanma gözəllərin o şirin, dadlı dilinə, Vəfa yoxdur, bir gün gedər özgə əlinə. Sən öz ürəyinə bağla ümidini, ey könül, Aldanma fələyin bu al rəngli gülünə.
Edebiyat
Reklam
Reklam