"İşte gerçek hüsran bu! İnsanın yaptığı yanlışın, bedelini taşımak bir yana, bir de sevdiğinin ruhunun, sana ait olmadığını bilmek. İnsan, hatasını yaşayınca öğrenir, ama başkasının hatasıyla yüzleştiğinde; o acı, katbekat ağır gelir."
Sayfa 57 - Kitap Yurdu Doğrudan Yayıncılık (Ercan)
Kendimize söylediğimiz yalanlar her zaman en tehlikelisidir:Şunu da anlıyorum ki aklımızın köşelerinde sakladığımız düşünceler en dürüst olanlardır çünkü onlar sadece bize aittir;başka kimsenin onları göremeyeceğini düşünürüz.
İçinde
sadece büyük bir boşluk hissediyordu, ölmek üzereymiş gibi
vücudu yavaş yavaş uyuşuyordu. Hayır, onca insanı boşu
boşuna öldürdüğü için vicdan azabı çekmiyordu, vicdan
azabı tanıdık bir his değildi onun için.
Ne insanlığı ne merhameti bilirler
Gözlerine perde çekilenler...
Çaresizliği görmezden geliyorlar
Hazan yaprağı gibi erken
Dökülen ömrü görmüyorlar
Düşeni düştüğü yerde sanan
Hikmet yoksunu insanlar
Anlamıyor makamların geçici olduğunu Ölümün ise kalıcı olduğunu
Mertçe kavgayı ve davayı İyiliğin sonunda galip geleceğini bilseler
Birer oyun sanıyorlar
Güzellikleri görecekler
Ve umuda yolculuğun
Duvarını örecekler ve kardeşçe yaşamayı
öğrenecekler
Paylaşarak insan olmak
İnsanca mutlu yaşamak
Vicdan ve izan gerektirir