“Ah! Vicdanım da aynı lamba gibi içimde
asılı! Alevi dik yanar ama ruhumun odaları hep yamuk yumuk!”
9
Ah, ruhuma asılı vicdanım dimdik ve yanıyor,
ama ruhumun geri kalan odaları hep çarpık çurpuk!
Sayfa 84
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tanrım neden benim bir vicdanım var ki, böyle bana batıp canımı yakıyor? Ben yașamak istiyorum.
Olanaklarım, vicdanım kadar sağlam olsaydı, Daha iyi bir karşılık alırdın benden.
“Tanrım, neden benim bir vicdanım var ki, böyle bana batıp canımı yakıyor? Ben yaşamak istiyorum.”
FİKRET SAĞLAM
Akıl ile vicdan hesaplaşırken uyku bedenu terk ediyor. Vicdan yargıyı ele geçiriyor, haliyle bilincin reddedişleri zayıflıyor. Benimki de o hesap, yargıcım vicdanım olduğu için yıllardır uykuyla başım belada.
