"kendini akıntıya bırakıp sürüklenmek, en azından hareket etmek, hayatta kalmak demekti ki içini acıtan şey de zaten buydu; yaşamak."
irem
martin gözümün önünde tükenip gitti, en yakın arkadaşımı kaybetmiş gibi bir his
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“insanın körü körüne ve sefil durumunu gördüğüm zaman, kendi dilsizliğiyle bütün evrene baktığımda, sanki evrenin bu köşesinde yitmiş gibi, onu buraya kimin koyduğunu, ne yapmaya geldiğini, öldüğünde ona ne olacağını bilmeden, bir şey bilmekten aciz, insanı kendi kendine ışıksız bırakılmış gördüğümde, dehşete düştüm, uykusunda alınıp korkunç ıssız bir adaya götürülen, uyandığında hiçbir kaçma yolunun olmadığını gören biri gibi. sonra, böyle sefil bir durumun insanları ümitsizliğe sürüklememesine şaştım.”
irem
aydınlanma dönemi düşünürlerini okumak ayrı bir keyif veriyor şu sıralar
"arayış içindeki insanın ezeli ve her daim tekerrür eden âhuzârı, sual eden incecik feryadı kulaklarımda çın çın çınlıyor."
irem
jack london'ın cümleleri sarhoş edici derecede büyüleyici..
"bilir misin, huzur içinde uykuya dalmak nedir, tamamen unuttum."
selen inci isimli okura yanıt verildi
irem
karşılığını da alsak bari..
Just because we didn't end up on the same wave, doesn't mean we aren't still a part of the same ocean.
irem
ay çok güzel