Ben her canım yandığında ona gittim her korktuğumda her ağladığımda ama o hiç bana gelmedi hep yankıya gitti korktu ona gitti ağladı ona gitti birinin arkasına saklanacağı zaman gitti yankının arkasına saklandı ben onda ne bulduysam o yankıda buldu ben onun için hiç bir zaman yankı olamadım … ~bartu sarca~
Herkes işinin gücünün başına dönsün. Benim birinci gelişimle yarım kalan aşklarını yaşasın. Yarım kalan yaşantılarını, eskisinden daha çok beğensin. Benim gibi biri, bir daha girmesin küçük yaşantılarına: kapıları daha iyi kapansın. Herkes ne istediğini daha iyi bilsin: ne istediğini bilmemek yüzünden bir daha bana kimse başvurmasın. Evde yokum. Kendilerinden ümidi kestikleri için, hiç olmazsa beni yaşatmaya çalışmak gibi, 'Dur canım üzülme, ben seni hayal edemeyeceğin derinliklere ve yüksekliklere taşırım,' gibi bir incelik göstermesinler bir daha. Beni bu kadar düşündükleri için eksik olmasınlar. Fakat boş yere zahmet etmesinler. Boş yere değerli hayatlarını benim gibi bir solucan için harcamasınlar. Boş yere, psikobilmemne yönlerimi araştırmak için deneme tahtası yapmasınlar beni. Ne dediniz? Gene de seviyorlar mıymış beni? İşte beni bu incelikler öldürüyor. Batılı amcaların bulduğu bu incelikler!