Michel de Montaigne'nin Denemeler adlı kitabından şöyle deniyor: Tabiatın insanlara en adilce dağıttığı nimet akıldır derler. Çünkü hiç kimse akıl payından şikayetçi değildir. Nasıl olsun? Aklını beğenmemesi için aklından ötesini görebilmesi lazım.
Anlaşıldı..
Senin bana geleceğin yok..
Ben yine, sana gidiyorum bu gece...
Kaç gece ötemde sin ki,
Yürüdüğüm bu ıslak kaldırımlar bitmek bilmiyor..
Sokağının sıcaklığında unutuyorum üşümeleri mi,
Sana yürüdüğüm şehirler bitmek bilmiyor..
Yüreğim yoruluyor, umudum yoruluyor,
Ama bu yürek, senden vazgeçmiyor...
Bedirhan Almas
Sevincdənmi, kədərdənmi nəmlənib
Gözlər o gözlərdir, yaş o yaş deyil
Cəm gözəllik camalında cəmlənib
Baxış o baxışdır, qaş o qaş deyil
Aşıq Murad Niyazlı
Mən evəm, sən mənim od-ocağımsan,
Bağbanam, sən mənim barlı bağımsan.
Mən dağ bulağıyam, sən bulaqlı dağ,
Dünyadan ən böyük umacağımsan.
Eşitsəm, gəlirsən, çıxaram yola,
Bütün yollar boyu güllər əkərəm.
İkimiz bir qəlbdə yaşayaq deyə,
Sənə qəlbim boyda bir ev tikərəm,