Osman Bey, Köse Mihail'in habercisinden beri böyle bir doğrulamaya kendini hazırlamıştı ama, elli yaşına kadar çevresine mertliğiyle nam salmış soylu bir insanın kadın tutkusunu yenemeyip düğününü bunca yıllık dostuna karşı bu kadar kancık bir pusu olarak kullanabileceğini gene de sığdıramıyordu aklına...
Ancak bu sabah fark etmişti kızı bu kadar sevdiğini, daha doğrusu Osman Bey, "Olmaz bu iş," diyeli beri... Belki çok sevmiyordu da, elime geçirdim sanırken kaptırmayı kibrine yediremiyordu. Ne kadar güçsüz olduğunu apansız anlamıştı. Kendini yeterince savunmadığını sezerek gittikçe ağırlaşan garip bir utanç duyuyordu.