...dikkat dağınıklığı, içinde kaosu da barındırır. Odanı temizlemeye karar verirsin....Raftaki yerine koymak üzere yerden bir kitap alırsın, bu sırada William Carlos Williams'ın iki ciltlik şiir kitaplarının yan yana olmadıklarını fark edersin. Yerdeki döküntüleri unutup ciltlerden birini alır ve diğerinin yanına koyarsın. Bir sayfa çevirir, bir şiiri okumaya başlarsın. Şiirde klasik bir referans vardır, bu da seni Yunan mitolojisi rehberine başvurmaya sevk eder; artık kaybolmuşsundur...İzne -belki de dönmemek üzere-ayrılmış bir çorabın kayıp tekini aramaya başlarsın, derken yerdeki bir başka giysi sana akşam olmadan çamaşır yıkaman gerektiğini hatırlatır. Kolunda kirli çamaşırlarla alt kata inerken telefon çalar. Odanı düzenleme planın artık yok olmuştur.
Binbir Gece Masalları'nın, William Faulkner'ın, Condrad'ın, Stevenson'ın, Luis Bunuel'in, Carlos Fuentes'in, gümrükçü Rousseau'nun, kahramanlık öykülerinin ve daha pek çok şeyin Garcia Marquez'in, pusulanın tüm yön noktalarının kendisini çevrelediğinin ayırdında olarak ulusal bir gerçeklik yaratabilen bir romancının çarpıcı özgünlüğüne katkıda bulundukları derin bir ortaklıktan, temel bir düzlemdeki kardeşlikten söz ediyorum.
Nasıl söyleriz söylenmesi gerekeni
Sadece şiirle?
Yalnızken mutluyum. Hava serin. Gökyüzü benek benek...
William carlos williams paterson
“Ne görüyorsan oyum ben delili altında gömülü gençliğim… Kökler mi dedin? Herkezin kökleri vardır.”
