bir şeylerden kaçar gibisin. soluk soluğa ama hiçbir şey anlatamayacağına yemin etmiş gibi sakinsin.
gitmek istediğin belli bir yer yok ama kalmak istemediğinden eminsin. sadece biraz olsun herkesin ve her şeyin susmasını istemişsin.
kendini duyabilmek için.
O zamanlar bile ruhumda bir yeraltı vardı. beni görecekler, üstüme varacaklar, tanıyacaklar diye ödüm patlardı. bundan dolayı gittiğim karanlık köşeleri sık sık değiştirirdim.
'' o zaman anladım ki, dışarıda bir gün yaşamış olan bir insan, cezaevinde hiç sıkıntı çekmeden bin yıl yaşayabilirdi. canı sıkılmayacak kadar anıları olacaktı."